Όλα ξεκίνησαν το 1947 όταν η Ομοσπονδία Μοτοσικλέτας του Βελγίου αποφάσισε να διοργανώσει έναν αγώνα που είχε την μορφή παγκοσμίου πρωταθλήματος που ονομάστηκε Motocross de Nations. Η Αγγλία, φυσικά το Βέλγιο και η Ολλανδία που φιλοξένησε τον θεσμό, συμμετείχαν σε έναν αγώνα όπου τρεις ή περισσότεροι αναβάτες από κάθε ομάδα θα έτρεχαν οκτώ γύρους στην πίστα Duinrell μήκους 3.2 χιλιομέτρων. Νικήτρια θα αναδεικνυόταν η ομάδα που θα πετύχαινε τον ταχύτερο συνολικό χρόνο των τριών πρώτων οδηγών της. Οι Άγγλοι Bill Nicholson, Fred Rist και Ray Scovell πάνω στις φοβερές για την εποχή  BSA 500cc, μαζί με τους Jack Stocker και Bob Ray που οδηγούσαν  Ariels 497cc, επικράτησαν των Βέλγων κατά 9 δεύτερα κατακτώντας τον πρώτο αγώνα του θεσμού.
Ο αγώνας απέκτησε τεράστια φήμη και την επόμενη χρονιά στο La Fraineuse του Βελγίου συγκεντρώθηκαν 30.000 θεατές και αποθέωσαν τους συμπατριώτες τους στην πρώτη τους νίκη στον θεσμό. Η BSA άρχισε να εμπλέκεται περισσότερο με τον συγκεκριμένο αγώνα εξελίσσοντας τις μοτοσικλέτες της.
Η πορεία από εκεί και μετά ήταν ανοδικά ανεξέλεγκτη. Το 1952 η Παγκόσμια Ομοσπονδία FIM παίρνει σάρκα και οστά διοργανώνοντας το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Motocross που το 1957 μετονομάστηκε σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross. To MXDN όμως κατέχει ξεχωριστή θέση και όλο περισσότερες ομάδες συμμετέχουν σε αυτό. Μια από αυτές ήταν και η Σουηδία που μπαίνει σφήνα το 1955 στην Άγγλο-Βελγική κυριαρχία. Το παράδειγμα της BSA ακολουθούν και άλλες εταιρίες όπως η Αγγλικές Norton και Greeves, η Τσεχοσλοβάκικη CΖ , και η Σουηδική Husqvarna, εισάγοντας την τεχνογνωσία των ελαφρών ανθεκτικών κραμάτων από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (η BSA είχε κατασκευάσει μέχρι και πλαίσιο από τιτάνιο). H Husqvarna από την αρχή της δεκαετίας του ’60 έως και τα μέσα της δεκαετίας του ’80, είναι κυρίαρχος στο παγκόσμιο motocross, μεταφέροντας το σπορ και στην αμερικανική ήπειρο. Όλα αυτά πριν την δυναμική παρουσία των Ιαπώνων.
Οι Αμερικάνοι σε λιγότερο από δέκα χρόνια γίνονται εξπέρ του είδους και με ονόματα όπως Ricky Johnson, David Bailey, Mark Barnett, Johnny O’Mara και Jeff Stanton κατακτούν 13 σερί τίτλους MXDN από το 1981 έως το 1993. Από εκεί και μετά αρχίζει η παγκοσμιοποίηση του motocross με όλο και περισσότερες χώρες να αναδεικνύουν νέα ταλέντα, αλλά πάντα με κύριους διεκδικητές του MXDN, τους Αμερικανούς και τους Βέλγους.
Η Αγγλία έχει τους περισσότερους τίτλους, 16 τον αριθμό με τους Αμερικανούς να ακολουθούν με 15 και τους Βέλγους τρίτους με 14.

Νικητές του Motocross de Nations
2004 Βέλγιο
2003 Βέλγιο
2002 Ιταλία
2001 Γαλλία
2000 Η.Π.Α.
1999 Ιταλία
1998 Βέλγιο
1997 Βέλγιο
1996 Η.Π.Α.
1995 Βέλγιο
1994 Αγγλία
1993 Η.Π.Α.
1992 Η.Π.Α.
1991 Η.Π.Α.
1990 Η.Π.Α.
1989 Η.Π.Α.
1988 Η.Π.Α.
1987 Η.Π.Α.
1986 Η.Π.Α.
1985 Η.Π.Α.
1984 Η.Π.Α.
1983 Η.Π.Α.
1982 Η.Π.Α.
1981 Η.Π.Α.
1980 Βέλγιο
1979 Βέλγιο
1978 Ρωσσία
1977 Βέλγιο
1976 Βέλγιο
1975 Τσεχοσλοβακία
1974 Σουηδία
1973 Βέλγιο
1972 Βέλγιο
1971 Σουηδία
1970 Σουηδία
1969 Βέλγιο
1968 Ρωσσία
1967 Αγγλία
1966 Αγγλία
1965 Αγγλία
1964 Αγγλία
1963 Αγγλία
1962 Σουηδία
1961 Σουηδία
1960 Αγγλία
1959 Αγγλία
1958 Σουηδία
1957 Αγγλία
1956 Αγγλία
1955 Σουηδία
1954 Αγγλία
1953 Αγγλία
1952 Αγγλία
1951 Βέλγιο
1950 Αγγλία
1949 Αγγλία
1948 Βέλγιο
1947 Αγγλία

Φωτογραφίες: Youthstream, Supercross.com