Ο τελευταίος αγώνας enduro στην Φινλανδία πριν το πολυαναμενώμενο International Six Days Enduro 2011 στις αρχές Αυγούστου έγινε στη πόλη Seinajoki προς τα βόρεια της χώρας σε σχεδών λαπωνικό τοπίο στις 2 Ιουλίου. Ο αγώνας θα μετρούσε για την σειρά κυπέλου των βετεράνων, αλλά ήταν παράλληλα και ο τελευταίος για το πρωτάθλημα νέων μέχρι 20 χρονών (υπάρχει και άλλη μεγαλύτερη σειρά τζούνιορ μέχρι 23 χρονών).

Παρόλο την μεγάλη απόσταση ξεκίνησα με τον φίλο μου Timo, που θα έτρεχε στους V50, στις 4 το πρωί μιας και ο ήλιος είχε ήδη σηκωθεί ώστε να γλιτώσουμε τα έξοδα του ξενοδοχείου. Μετά από 330 χλμ ταξιδιού στις 9.00 λίγο πριν το χρονικό όριο περάσαμε χωρίς πρόβλημα τον τεχνικό έλεγχο και ετοιμάστηκα να ξεκινήσω. Πριν 2 χρόνια, για όσους θυμούνται, είχε διοργανωθεί endurosprint στην περιοχή. Ηταν ο μόνος αγώνας που έχω περπατήσει ειδική και φοβόμουν κάθε βράχο και ρίζα με τελικό άσχημο αποτέλεσμα. Ετσι έψαχνα ευκαιρία να ξανατρέξω εκεί για μια μικρή ”εκδίκηση”.

Στις 10 ξεκίνησα για τον πρώτο κύκλο του γύρου, από τα κεντρικά στο χιονοδρομικό κέντρο δίπλα στην πόλη για την 1η ειδική και πίσω πάλι στα κεντρικά για φουλάρισμα πριν τον μεγάλο δεύτερο κύκλο με την εντούρο ειδική. Αρκετά καλή λύση αποφεύγοντας διαφορετικά σημεία ανεφοδιασμού βενζίνης. Με απλή διάσχιση της πόλης στύθηκα κρύος για την 1η ειδική των 4 χιλιομέτρων στην πλαγιά του χιονοδρομικού. Η καταρακτώδης βροχή την προηγούμενη μέρα ετοίμασε τεραίν για μεγάλες συγκινήσεις. Βλέποντας λίγο τους μπροστινούς μου να ντριφτάρουν με το παραμικρό, πήρα δυο βαθιές ανάσες και ετοιμάστηκα να ξεκινήσω. Ξεκινώ και αμέσως καταλαβαίνω ότι ήταν λάθος μου να ξαναχρησιμοποιήσω το πίσω οικολογικό ελαστικό από τον προηγούμενο αγώνα. Γενικώς μετά από τις πρώτες στροφές ακολουθούσαν απότομες ανηφόρες στις οποίες έχανα χρόνο στις βάσεις τους απλά σπινιάροντας. Σκεφτόμενος ότι πρέπει να παλέψω με ό,τι είχα απλά προσπαθούσα να μείνω όρθιος κρατώντας φόρα. Σύντομα κατέβηκα απότομες κατηφόρες με αντίθετη κλήση και λάσπη ανακατεμένη με χορτάρι. Τουλάχιστον έμενα όρθιος. Σε λίγο προσπέρασα έναν πεσμένο και αυτό μου ανέβασε λίγο το ηθικό. Μετά από πέρασμα από σημείο με μικρές κοφτές πέτρες οδήγησα για λίγο στην πίσω πλευρά του λόφου και ξαναβγήκα μετά από μικρό κύκλο στην μπροστινή μεριά. Για λίγο ήμασταν ανάμεσα στα δέντρα με πολύ κλειστές στροφές. Προσπαθούσα να τα δώσω όλα. Αμέσως μετά από ένα απότομο ανέβασμα στρίβω δεξιά πατώντας λίγο άσφαλτο και χωρίς να το πολυκαταλάβω έχω κάνει ντριφτ 360 μοιρών συνεχίζοντας μετά κανονικά. Πανικός. Η ειδική τελείωσε μετά από μερικά ανεβοκατεβάσματα στην πλαγιά του λόφου.fin-july-1

Μετά από φουλάρισμα στα κεντρικά ξεκίνησα για τον δεύτερο κύκλο των 45 χιλιομέτρων στα δάση της περιοχής. Σύντομα ήμουν στους χωματόδρομους έξω από την πόλη οι οποίοι ήταν γεμάτοι νερό σε πολλά σημεία. Προετοιμαζόμουν ψυχολογικά για το τι θα επακολουθούσε στο δάσος. Αρχισε το μονοπάτι το οποίο ήταν γεμάτο μεσαίου μεγέθους λασπωμένα βράχια και πολλές ρίζες. Πάλι καλά που μόλις είχα βάλει επιπλέων βάρος στο βολάν του ΥΖ125 μαλακώνοντας τον χαρακτήρα του κινητήρα.

Ακόμη και το ελαφρύτερο από τα τρία διαθέσιμα στο εμπόριο κάνει διαφορά και ένοιωθα τυχερός στον πανζουρλισμό βράχων που οδηγούσα. Προσπαθούσα να κρατώ σβέλτο ρυθμό κρατώντας δυνάμεις για την ειδική των 8,5 χιλιομέτρων. Οι χρόνοι ήταν σχετικά σφιχτοί και έτσι προσπαθούσα να μην κολλήσω πουθενά το οποίο κατάφερα. Μετά από μισή ώρα έφτασα στην εκκίνηση για την ειδική. Αρχισε να ψυχαλίζει. Θυμώμενος την γραπτή περιγραφή για την ειδική και για τις πολλές πέτρες αποφασίζω να ελαφρύνω ένα κλικ το πιρούνι και το αμορτισέρ μιας και έχω ακόμη τις μοτοκρος εσωτερικές ρυθμίσεις. Από την αρχή της ειδικής ξεκίνησε ένας βραχόκηπος γεμάτος νερό και λάσπη. Προσπαθούσα να αναπνέω δυνατά για να αντέξουν τα χέρια στο συνεχόμενο κοπάνημα. Ελπιζα για έστω μικρά ανοίγματα χωρίς βράχια αλλά μάταια. Το μενού συνέχιζε το ίδιο. Τουλάχιστον δεν είχα κολλήματα και σε λίγο προσπέρασα τον μπροστινό μου. Πρώτη φορά οδηγούσα τέτοιο βραχόκηπο. Στο σημείο των 4 χιλιομέτρων τέλειωσε το βάσανο αλλά σε λίγο άρχισε βάλτος με αρκετές διαγώνιες γυμνές ρίζες στο αφράτο χώμα και πολλά βαθιά λούκια! Κοιτούσα μακριά ψάχνοντας καλές γραμμές. Το σώμα τελειωμένο αλλά τα έδινα όλα ώστε να έχω συνέχεια φόρα, το παν για πέρασμα βάλτου. Σε αυτό βοηθούσε και η εμπειρία από το δάσος προπόνησης στο οποίο έχουμε βάλτο. Οι λίγοι θεατές μου έδιναν κίνητρο ώστε να μην παρατήσω την προσπάθεια. Μετά από τον βάλτο άρχισε και πάλι μερικώς βραχώδες μονοπάτι με σαμάρια και αυτή τη φορά αμμουδερή βάση. Ειδική με τα όλα της, σκέφτηκα! Μετά από ώρα βγήκα σε λασπωμένο χωράφι στο οποίο τέλειωσε το μαρτύριο.

fin-july-2

Ο δεύτερος γύρος κύλησε γενικώς ομαλά αλλά είχα ένα άτυχο κόλλημα στον βραχόκηπο και πτώση στον βάλτο από ρίζα μιας και ένας από τους μπροστινούς μου με έστειλε σε όχι τόσο καλή γραμμή έχοντας καβαντζάρει σχετικά καλή γραμμή κολλημένος. Και πάλι, ήταν το σταθερότερό μου αποτέλεσμα με το 125 μέχρι στιγμής απορώντας μόνο για το πόσο καλύτερο θα ήταν αν είχα καινούργιο πίσω λάστιχο (και εντούρο αναρτήσεις).

Λίγες οι συμμετοχές στην Α κατηγορία μιας και δεν υπήρχε βαθμολογικό ενδιαφέρων. Την γενική κέρδισε ο Jari Pulkkinen. Αξιοσημείωτη η εμφάνιση του νέου μοτοκροσά Mika Tamminen στην Β250/4Τ. Είναι μέλος της ομάδας ICE1RACING του Kimi Raikonen. Με αυτή την εμφάνιση κέρδισε και την σειρά των νέων μετά από μάχη με τον Mikael Miettinen.

Aποτελέσματα

Εδώ πολλές φωτογραφίες από την 2η ειδική

Στις 16.7 πραγματοποιήθηκε 2ωρος αγώνας scramble στην πόλη Lievestuore στην κεντρική Φινλανδία, στην περιοχή με τις μεγάλες λίμνες. Ολοι οι Φινλανδοί μέλη της ομάδας Trophy για το ISDE 2011 βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Φινλανδία αλλά μόνο ο Eero Remes συμμετείχε στον αγώνα. Κέρδισε σχετικά άνετα και ήταν ο μόνος που κατάφερε 10 γύρους. Μετά από μερικές μέτριες εμφανίσεις στο παγκόσμιο, οι οποίες καλυτέρευσαν στην Ρουμανία, δείχνει ότι θα είναι και πάλι σε φόρμα στον σημαντικό αγώνα στην πατρίδα του σε λίγες βδομάδες. Αξοιωσημείωτη ήταν η εμφάνιση του αδερφού του παγκόσμιου αστέρα Matti Seistola, Mikko, με την εργοστασιακή μοτοσυκλέτα του αδερφού του, ο οποίος κέρδισε άνετα την κατηγορία hobby με πολύ καλούς χρόνους.

Εδώ όλα τα αποτελέσματα

Εδώ πολλές φωτογραφίες

Καλές εντουράδες!

fin-july-3

Συντάκτης Άρθρου : Λεωνίδας Τσιόπουλος