O Νίκος Παναγιωτόπουλος είναι ίσως ο μοναδικός Έλληνας μηχανικός αγώνων που έχει δουλέψει, ως αρχιμηχανικός μάλιστα, στην αγωνιστική ομάδα motocross της Ισπανικής ομοσπονδίας υπό την καθοδήγηση του Harry Everts. O Harry Everts, γνωστός από τα παλαιότερα πρωταθλήματά του στο Παγκόσμιο motocross, είναι ο πατέρας του τωρινού πρωταθλητή Stefan Everts. Φέτος η Ισπανική ομοσπονδία του έχει εμπιστευτεί την δημιουργία και λειτουργία αγωνιστικής ομάδας στην οποία θα συμμετέχουν νεαροί Ισπανοί αναβάτες η οποίοι θα εναλλάσσονται κάθε δυο χρόνια.

enduro.gr: Πως προέκυψε η σχέση με τον Harry Everts, πατέρα του Stefan Everts;
Ν. Π. Toν Harry Everts τον γνώρισα από τα σχολεία που διοργανώνει στην Ελλάδα ο Δημήτρης Φωτόπουλος. Είχε μάθει ότι εγώ από τεχνικής απόψεως ήμουν ικανός, με έβλεπε που βοηθούσα τις μοτοσυκλέτες των μαθητών στα σχολεία και είχε άποψη για εμένα. Ξεμένοντας από μηχανικό στην αγωνιστική ομάδα του, τον προηγούμενο μηχανικό τον ζήτησε η KTM για μηχανικό του Sebastien Tortelli, χρειάστηκε ένα μηχανικό. Ο Δημήτρης Φωτόπουλος του πρότεινε να με χρησιμοποιήσει, εκείνος το είδε θετικά και από τότε όλα ήταν θέμα χρόνου.

enduro.gr: Δέχθηκες να εργαστείς στην αγωνιστική ομάδα του Harry Everts;
Ν. Π. Ναι. Ο Harry Everts ήταν ο γενικός manager. Η ομάδα ήταν της Ισπανικής ομοσπονδίας. Ο Harry ήταν προπονητής αλλά κυρίως manager στην ομάδα. Διαχειριζόταν τα κεφάλαια της Ισπανικής ομοσπονδίας για να μπορούν οι Ισπανοί αναβάτες να είναι στο Βέλγιο, να προπονούνται και να συμμετέχουν σε αγώνες του Παγκοσμίου πρωταθλήματος. Πώς να αρνηθείς να δουλέψεις σε τέτοια ομάδα; Η ομάδα είχε την υποστήριξη του εργοστασίου της ΚΤΜ και πολλών Ισπανικών εταιριών.

enduro.gr: Είναι αλήθεια πως ο Harry Everts είχε προτείνει στην ΕΛΠΑ την δημιουργία αυτής της ομάδας;
Ν. Π. Απ’ ότι γνωρίζω ναι! Την ίδια πρόταση έχει κάνει και στην ΕΛΠΑ. Δυστυχώς δεν προχώρησε ποτέ αυτή η συνεργασία. Θα μπορούσαμε να ήμασταν εμείς στην θέση των Ισπανών αυτήν την στιγμή. Δηλαδή Έλληνες αναβάτες να βρίσκονται στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα motocross με manager της ομάδας των Harry Everts.

enduro.gr: Πως ήταν η καθημερινή ζωή στην αγωνιστική ομάδα;
Ν. Π. Ήταν καλή. Θα έλεγα πως μερικές στιγμές ήταν άσχημες, δύσκολες αλλά κυρίως αυτά που θυμάμαι και αυτά που μου μένουν είναι οι καλές στιγμές. Γνωρίζεις πολύ κόσμο, οι συνθήκες εργασίας ήταν πολύ καλές. Η δουλειά έιχε πολύ ενδιαφέρον, όταν κάνεις αυτό που σου αρέσει περνάς καλά και δεν παιδεύεσαι.

enduro.gr: Ποιοι ήταν οι αναβάτες της ομάδας;
Ν. Π. Ήταν τρεις Ισπανοί νεαροί αναβάτες. Ο Carlos Campano, ο Manuel Estanis και ο Fransisco Migian. Είναι και οι τρεις 20 χρονών, δεν είναι από το ίδιο μέρος της Ισπανίας, αλλά είναι κατ’ εντολή της Ισπανικής ομοσπονδίας. Οι αναβάτες αυτοί θα έμεναν για δυο χρόνια στην ομάδα και μετά την θέση τους θα έπαιρναν άλλοι αναβάτες. Ήταν ο τρόπος τέτοιος που ουσιαστικά σου έδινε τη δυνατότητα να κάνεις κάτι μέσα σε αυτά τα δυο χρόνια. Αν κατάφερνες κάτι καλό θα επιβραβευόσουν με ένα καλό συμβόλαιο μιας άλλης αγωνιστικής ομάδας, αν όχι θα επέστρεφες στο Ισπανικό πρωτάθλημα. Οι αναβάτες έπρεπε να ήταν από 18 έως 21 χρονών. Το ουσιαστικό ήταν ότι σου έδιναν την ευκαιρία να συμμετάσχεις για δυο συνεχόμενα χρόνια στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα.

enduro.gr: Ποιο ήταν το ωράριο των αναβατών στην αγωνιστική ομάδα;
Ν. Π. Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι δινόταν μια μεγάλη ευκαιρία σε αυτά τα παιδιά. Για τα επόμενα δυο χρόνια θα έκαναν motocross και θα είχαν την ευκαιρία να βρίσκονταν ανάμεσα στους καλύτερους. Ζούσαν στο Βέλγιο, σε ιδιόκτητο σπίτι κοντά σε πίστες motocross. Κάθε μέρα είχαν προπόνηση από το πρωί μέχρι το βράδυ. Πρωί απόγευμα προπόνηση και το μεσημέρι γυμναστήριο. Αυτή ήταν η ζωή τους. Κάθε εβδομάδα είχαν δυο ρεπό, Δευτέρα και Πέμπτη.

enduro.gr: H ομάδα συμμετείχε και στο Ισπανικό πρωτάθλημα;
Ν. Π. Κυρίως στο Ισπανικό πρωτάθλημα συμμετείχε η ομάδα για τον λόγο ότι έπρεπε να φαίνεται, για λόγους marketing και promotion. Μην ξεχνάμε πως οι αναβάτες ήταν Ισπανοί και έπρεπε να φαίνονται κυρίως στη χώρα τους. Το Ισπανικό πρωτάθλημα ήταν φτιαγμένο με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να μην συμπίπτει με το Παγκόσμιο πρωτάθλημα. Είναι ένα πρωτάθλημα δέκα αγώνων.

enduro.gr: Μπορεί να συγκριθεί με το Ελληνικό πρωτάθλημα;
Ν. Π. Θα έλεγα πως είναι ίδιο μόνο όσο αναφορά τα ωράρια και το διαδικαστικό! Κατά τα άλλα, ή μάλλον σε όλα τα άλλα είναι τελείως διαφορετικό. Θα το έλεγα ένα μικρό Παγκόσμιο πρωτάθλημα. Τα budget των ομάδων είναι τεράστια. Η προβολή των ομάδων είναι τεράστια. Οι ομάδες ξοδεύουν πολλά χρήματα στο βωμό της προβολής και σε κάθε περίπτωση αυτό που αισθάνεσαι είναι πως είσαι σε ένα μικρό Παγκόσμιο πρωτάθλημα. Το επίπεδο των αναβατών είναι αρκετά υψηλό γιατί είναι πολλοί οι Ισπανοί αναβάτες που συμμετέχουν ή συμμετείχαν στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα. Αναβάτες που φαίνονται στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα όπως ο Barragan ή ο Garcia Vigo, στο Ισπανικό πρωτάθλημα πρωταγωνιστούν.

enduro.gr: Στέκεται ένας Έλληνας μηχανικός σε μια τέτοια ομάδα;
Ν. Π. Ναι. Το πιστεύω πως στέκεται. Έχουμε να προσφέρουμε πολλά σε γνώσεις, ευστροφία και λύσεις ανάγκης. Ο Έλληνας μηχανικός έχει εύκολη την λύση ανάγκης, κάτι που δεν έχει κανένας άλλος. Αυτό είναι κάτι που δεν περνά απαρατήρητο. Ένας καλός Έλληνας μηχανικός στέκεται άνετα στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα.

enduro.gr: Ποιος ήταν ο λόγος που αποφάσισες να σταματήσεις μετά από τέσσερις μήνες;
Ν. Π. Το ποιο δύσκολο απ’ όλα. Η έλλειψη της οικογενείας. Είναι πάρα πολύ σημαντικό. Είχα μάθει στη ζωή μου να ζω με την οικογένειά μου. Τα τελευταία 20 χρόνια της ζωής μου είχα πάντα την οικογένεια μαζί μου. Ήταν δύσκολο να ζήσω χωρίς αυτούς. Δεν με πείραζε η εργένικη ζωή, με πείραζε πάρα πολύ η έλλειψη της οικογενείας μου. Δεν μπόρεσα να το ξεπεράσω και όσο περνούσε ο καιρός γινόταν μεγαλύτερο το πρόβλημα. Προτίμησα την ψυχική μου γαλήνη από όλα τα καλά και την αίγλη του Παγκοσμίου πρωταθλήματος.

Εμείς στο enduro.gr ευχόμαστε ότι καλύτερο στον Νίκο Παναγιωτόπουλο και καλή επιτυχία στους Ελληνικούς αγώνες όπου είναι μηχανικός του γιου του Μιχάλη Παναγιωτόπουλου (φαίνεται στη φωτογραφία της πρώτης σελίδας).