Ποιος είναι ο Γιάννης Τρίγκας
Ημ. γέννησης: 25/07/1986
Τόπος διαμονής: Τρίκαλα
Μοτοσυκλέτα: ΚΤΜ EXC-R 530
Επιτυχίες: Πρωταθλητής scramble 2005 – κατηγορία Α1, Πρωταθλητής enduro 2008 – κατηγορία Ε3

-Ποια ήταν η προετοιμασία σου φέτος πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα και τι είδους προπόνηση έκανες κατά την διάρκεια;

Ξεκινώντας να πω πως στόχος μου ήταν το πρωτάθλημα στην κατηγορία Ε3 και να τερμάτιζα στην πρώτη τριάδα γενικής. Η αρχή ήταν δύσκολη για εμένα καθώς άλλαξα μεγαλύτερη μοτοσυκλέτα, ΚΤΜ EXC-R 530 από το 250 τετράχρονο του 2007. Ήταν δύσκολη η προσαρμογή μου, κουραζόμουν εύκολα, ήταν βαρύ μοτοσυκλέτα σε σχέση με ότι είχα συνηθίσει την προηγούμενη χρονιά. Χρειάστηκε να κάνω πολύ προπόνηση στην αρχή της χρονιάς, τους δυο μήνες πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα. Αν γύριζα πίσω το χρόνο θα προτιμούσα να είχα ξεκινήσει προπόνηση από τα μέσα Δεκεμβρίου και όχι τα μέσα Ιανουαρίου, έτσι θα ήμουν περισσότερο έτοιμος στον πρώτο αγώνα.

Κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος, η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν έχω πρόγραμμα. Δεν μπορώ να βάλω τον εαυτό μου σε πρόγραμμα, να κάνω προπόνηση δηλαδή βάση προγράμματος. Μπορεί να οδηγήσω επτά φορές την εβδομάδα, μπορεί όμως να περάσει και εβδομάδα χωρίς οδήγηση. Εκτός οδήγησης κάνω λίγο ποδήλατο (mtb), ενώ ξέρω ότι χρειάζομαι περισσότερο τρέξιμο.

Με ένα Yamaha XT 600 κάνει τα πρώτα βήματα στο χώμα το 2003! (φωτογραφία: Γιάννης Τρίγκας)

Γνωρίζοντας τα αποτελέσματα της χρονιάς, αν ήθελες να ανέβεις ένα σκαλί παραπάνω στις επιδόσεις σου τι έπρεπε να κάνεις;

Να βάλω τον εαυτό μου σε πρόγραμμα. Εβδομαδιαίο πρόγραμμα για προπόνηση με την μοτοσυκλέτα, για ποδήλατο, για τρέξιμο. Λιγότερο ξενύχτι, λιγότερες καταχρήσεις.

-Ποια είναι η γνώμη σου για το φετινό πρωτάθλημα enduro;

Ήταν από τα καλά πρωταθλήματα. Από θέμα οργάνωσης γενικότερα, στήσιμο ειδικών, τοποθεσίες ήταν πολύ καλό φέτος. Μου άρεσαν πολύ οι αγώνες και νομίζω πως ήταν το καλύτερο πρωτάθλημα σε θέμα ανταγωνισμού. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια που εγώ συμμετέχω στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, το 2008 ήταν η πιο ανταγωνιστική χρονιά.

-Ξεκινώντας το πρωτάθλημα έκανες ένα σερί έξη νικών μέχρι και την Θεσσαλονίκη. Γιατί δεν συνεχίστηκε και στους δυο τελευταίους αγώνες του πρωταθλήματος;

Θα πρέπει να πω πως φέτος η κατηγορία μου δεν ήταν εύκολη. Ο κύριως αντίπαλός μου, ο Αδάμος Πράσσος είχε την εμπειρία αλλά και την ταχύτητα. Σε κάποιους αγώνες ήταν πολύ ανταγωνιστικός. Φάνηκε σε κάποιες ειδικές πως ήταν κοντά μου και χρειάστηκα να πιέσω πολύ για να κάνω διαφορά. Αυτό έγινε σε πολλούς αγώνες φέτος. Υπήρξαν και ορισμένοι αγώνες που βρέθηκα στη μέρα μου, άνοιγα τη διαφορά και κέρδιζα. Σε πολλούς αγώνες που ήμουν έτοιμος κυνηγούσα και την γενική. Σε τρεις – τέσσερις αγώνες φέτος πάλεψα για τη γενική. Σε κάποιους άλλους είτε μου συνέβησαν ατυχίες, είτε δεν ήμουν εγώ καλά αγωνιστικά. Στα Γρεβενά π.χ. είχα πτώση την πρώτη ημέρα, όχι ότι θα μπορούσα να ανταγωνιστώ τον Βασίλη Σιαφαρίκα στην έδρα του. Στη Χαλκίδα πάλι δεν μου πήγαινε τίποτα καλά οπότε πάλι δεν ασχολήθηκα με τη γενική.

Η κάμψη στους δυο τελευταίους αγώνες ήρθε φυσιολογικά κατά πρώτον λόγω του ότι είχα εξασφαλίσει το πρωτάθλημα και δεύτερον γιατί κουράστηκα. Με κουράζει που το πρωτάθλημα διαρκεί τόσους πολλούς μήνες. Δεν έχω την ίδια όρεξη προς το τέλος του πρωταθλήματος. Το ξέρω πως δεν είναι σωστό, αν το πρωτάθλημα δεν είχε κριθεί δεν θα οδηγούσα έτσι, αλλά δεν ήθελα να ρισκάρω. Η αλήθεια είναι πως μετά την Θεσσαλονίκη δεν έκανα πολύ προπόνηση.

Η τελευταία στροφή της τελευταίας ειδικής στην Καλαμπάκα (1ος αγώνας) έδωσε στον Γιάννη την νίκη στη γενική

-Περίμενες ανταγωνισμό στην κατηγορία σου κάποιον άλλο αθλητή πλην του Αδάμου Πράσσου φέτος;

Όχι, νομίζω πως μόνο ο Αδάμος Πράσσος με δυσκόλεψε φέτος.

-Ήρθε φυσιολογικά η κατάκτηση του πρωταθλήματος φέτος;

Φυσιολογικά δεν μπορώ να πω. Ήταν αποτέλεσμα προσπάθειας. Το 2003 σε έναν αγώνα στα Τρίκαλα είδα για πρώτη φορά τον Αδάμο Πράσσο σε αγώνα. Από τότε μέχρι σήμερα, μέτα από 5 χρόνια, κατάφερα να συμμετέχω μαζί του και να κερδίσω το πρωτάθλημα.

-Ποια πιστεύεις πως πρέπει να είναι η διάρκεια του πρωταθλήματος enduro;

Το σωστό για εμένα είναι το πρωτάθλημα να ξεκινά τον Οκτώβριο και να τελιώνει τον Μάιο. Οι αγώνες θα είναι οι ίδιοι αλλά καλύτεροι γιατί θα συναντήσουμε διαφορετικές κλιματολογικές συνθήκες. Οι περισσότεροι αθλητές δεν ξέρουν να αγωνίζονται σε λάσπη ή σε χαμηλή θερμοκρασία. Σημαντικό επίσης είναι πως οι χωμάτινες μοτοσυκλέτες έρχονται στην Ελλάδα από το τέλος καλοκαιριού έως τον Οκτώβριο και έτσι το πρωτάθλημα θα ανταποκρίνεται στην εμπορική σεζόν. Επίσης η παύση αυτή να είναι τους καλοκαιρινούς μήνες με σκοπό όποιος αθλητής θέλει να αγωνιστεί σε αγώνες στο εξωτερικό.

-Το 2008 αγωνίστηκες και στο Ευρωπαικό πρωτάθλημα, στον πρώτο αγώνα στην Ιταλία. Τι κέρδισες από την συμμετοχή σου;

Αυτό που κατάλαβα στο Ευρωπαικό πρωτάθλημα είναι πως όλοι εκεί ξέρουν τι θέλουν. Οι αθλητές πηγαίνουν προετοιμασμένοι για αγώνα και μόνο για αυτό, σε αντίθεση με εμάς που έχουμε στο μυαλό μας χίλια πράγματα στους Ελληνικούς αγώνες. Μου άρεσε που όλα ήταν όπως έπρεπε να είναι, το parc ferme, οι ειδικές. Θα ήθελα να συμμετάσχω ξανά.

καθημερινές επισκευές στο ISDE Σερρών

-Το 2008 επίσης αγωνίστηκες για δεύτερη φορά σε αγώνα ISDE αλλά πρώτη φορά με ομάδα Junior. Πως κρίνεις την συμμετοχή σας;

Πολύ καλή δεδομένης της κατάστασης. Όλα τα παιδιά προσπάθησαν πάρα πολύ. Αν δεν είχαμε και την ατυχία του Λεωνίδα Κουλουκάτση θα μπορούσα να πω πως ήταν άψογη η εμφάνισή μας. Η θέση που κερδίσαμε δεν είναι ανταγωνιστική αλλά ήταν η πρώτη φορά που συμμετείχε ομάδα. Προσωπικά είχα προετοιμαστεί αρκετά για το ISDE και νομίζω πως τα πήγα μια χαρά.

-Ποια είναι τα σχέδια σου για την επόμενη χρονιά;

Θα είναι μια δύσκολη χρονιά. Η Ομάδα ΜΑΚΙΝΑ σταματά πλέον να έχει τρεις οδηγούς, θα συνεχίσει μόνο ο Δημήτρης Τσακατσώνης το 2009 οπότε είμαι στη διαδικασία να ψάξω να βρω ομάδα για την νέα χρονιά. Η αλήθεια είναι πως οι αγώνες αλλά και η προπόνηση κοστίζουν ακριβά. Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν συμμετείχα μόνο στο Ευρωπαικό πρωτάθλημα π.χ., αλλά πραγματικά δεν γνωρίζω. Θέλω να ευχαριστήσω την ομάδα ΜΑΚΙΝΑ και τον Κο Γιάννη Τσακατσώνη για την βοήθεια που μου παρείχαν. Ήταν μια καλή περίοδος, η ομάδα βγήκε πρώτη δυο χρονιές και εγώ κέρδισε το πρώτο μου πρωτάθλημα στο enduro φέτος.

Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον πατέρα μου για την μεγάλη του βοήθεια όλα αυτά τα χρόνια αλλά και τους Γιώργο Αντωνίτσα και Νίκο Σεργιάδη για την πολύτιμη βοήθειά τους στο ISDE των Σερρών.