Βρισκόμαστε στα μισά της περιόδου όσο αφορά το motocross και είναι μια καλή στιγμή να κάνουμε τον πρώτο απολογισμό των δύο πρωταθλημάτων ΕΛΠΑ, ΟΜΕ.

Για δεύτερη χρονιά φέτος στην χώρα μας απολαμβάνουμε δύο πανελλήνια πρωταθλήματα motocross, το γνωστό της ΕΛΠΑ και αυτό της ΟΜΕ. Δυστυχώς ο ανταγωνισμός και η κόντρα των δύο Αρχών δεν έφερε τα αποτελέσματα που θα περίμενε ο κάθε ένας από εμάς. Αντί να δούμε ένα καλύτερο προϊόν, η μεν ΕΛΠΑ κινείται σε χειρότερα επίπεδα από τα περσινά και η ΟΜΕ έχει ανεβάσει το πανελλήνιο πρωτάθλημα της από το περσινό χαμηλό επίπεδο αλλά σε ποιότητα κινείται αμυδρά καλύτερα από το φετινό της ΕΛΠΑ.

Τι συνέβη με το πρωτάθλημα της ΕΛΠΑ;
Η ΕΛΠΑ φέτος έδειξε ενδιαφέρον για τους αγώνες μοτοσικλέτας, αλλά έδειξε μεγάλη αδυναμία να συμπληρώσει τα κενά που η ίδια είχε αφήσει να δημιουργηθούν στο motocross. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι οι λέσχες της δεν θέλουν πια να κάνουν αγώνες μαζί της έως και να μην κάνουν καθόλου. Μέσα σε δύο χρόνια έχασε πολλούς από τους ανθρώπους που την στήριζαν και αν δεν υπήρχε η ΛΕΜΟΤ στην Μεγαλόπολη και ο Κώστας Πρεβέντης στα Τρίκαλα, αυτήν την στιγμή ίσως να μην υπήρχε πανελλήνιο πρωτάθλημα motocross ΕΛΠΑ. Ο πρώτος της αγώνας στην Μεγαλόπολη, ήταν κατά γενική ομολογία μεγαλοπρεπής αν και από συμμετοχές δεν ήταν ότι καλύτερο. Από εκεί και μετά όμως άρχισε ο κατήφορος. Η Πρέβεζα που ήταν στο ημερολόγιο δεν ήξερε τίποτα για τον αγώνα και δεν είχε την διάθεση να κάνει κανένα αγώνα φέτος. Το πρωτάθλημα ξαναγύρισε στην Μεγαλόπολη ως λύση της τελευταίας στιγμής, που ήταν σχεδόν έτοιμη από τον πρώτο αγώνα αλλά διεκπεραιώθηκε με λιγότερα άτομα και με μικρές ελλείψεις. Μετά ακολούθησε η περιπέτεια των Σπετσών. Η πίστα δεν είχε άδεια, μπήκε όμως στο ημερολόγιο γιατί η ΕΛΠΑ ήταν σίγουρη για την επανέκδοση της. Άδεια όμως δεν βγήκε ποτέ καθώς η Αρχή του σπορ δεν κατάφερε να ασκήσει τις ανάλογες πιέσεις σε φορείς της πολιτείας ή τουλάχιστον να πάρει επάνω της το θέμα ως όφειλε εφόσον υπήρχαν διαδικαστικά προβλήματα. Ο αγώνας δεν έγινε, και μάλιστα το θέμα καθυστέρησε από την ΕΛΠΑ τόσο πολύ, που εναλλακτική τοποθεσία για εκείνη την ημερομηνία δεν μπορούσε να βρεθεί, χώρια ότι ταλαιπώρησε άλλη μια λέσχη της καθώς οι άνθρωποι είχαν κάνει όλη την προετοιμασία για τον αγώνα.  Περιπέτεια έγινε και ο αγώνας των Τρικάλων όταν η τοπική λέσχη ΜΟΛΕΤ αρνήθηκε να έχει οποιαδήποτε εμπλοκή με αυτόν τον αγώνα. Διοργανώτρια λέσχη τότε μπήκε η ΑΣΜΑ (που έχει πρόεδρο τον πρόεδρο της ΕΘΕΑΜ τον κ. Άγγελο Μπαβέλα) και ανέλαβε να στήσει τον αγώνα ο τέως πρόεδρος την ΜΟΛΕΤ, Κώστας Πρεβέντης. Οι λίγες συμμετοχές λόγο του παρασκηνίου και της ζέστης, οι μετρημένοι στα δάχτυλα θεατές και οι αρκετές οργανωτικές ελλείψεις έφεραν ένα αποτέλεσμα που δεν ταιριάζει στον θεσμό του πανελληνίου πρωταθλήματος. Κάθε πέρσι και καλύτερα για τους αγώνες motocross της ΕΛΠΑ, παρά το γεγονός ότι είδαμε στον πρώτο αγώνα (και μόνο εκεί) που διοργάνωσε για τον Βαλκανικό πρωτάθλημα στην Χαλκίδα, ένα ενδιαφέρον για τις απενεργοποιημένες πίστες-λέσχες αλλά και για τους ίδιους τους αγώνες με σημαντική βοήθεια σε υλικά και προσωπικό από τα πάγια της. Για το 2007 η ΕΛΠΑ ορθά είχε προτείνει να μειωθεί σημαντικά το παράβολο συμμετοχής στους αγώνες της όπως έπραξε με τις license και με τα παράβολα συμμετοχών των άλλων αγωνισμάτων μοτοσικλέτας. Λέω ορθά γιατί ήταν ένας καλός τρόπος να αποκτήσει περισσότερες συμμετοχές και να ανταγωνιστεί στο οικονομικό κομμάτι με ποιο έμπρακτο τρόπο την ΟΜΕ. Η πρόταση όμως απορρίφθηκε μετά από εισήγηση του ΑΣΟΑΜ, που δεν ήθελε η χαμηλή συμμετοχή να γίνει η αφορμή για χειρότερους αγώνες. Το αποτέλεσμα μιλάει από μόνο του, κρίμα γιατί ακόμα και αν το πρωτάθλημα είχε καλούς αγώνες θα ξεπλήρωνε του κακούς αγώνες που έχουν καλοπληρώσει οι αγωνιζόμενοι κατά το παρελθόν.

Τι συνέβη με το πρωτάθλημα της ΟΜΕ;
Εδώ πρέπει να τονίσουμε το γεγονός ότι σαν enduro.gr κατά παράδοση δεν αναφερόμαστε για τους αγώνες που δεν παραβρισκόμαστε και δυστυχώς δεν μπορούμε να παρακολουθούμε τους πολλούς αγώνες που γίνονται στην χώρα μας. Παρόλα αυτά έχουμε βρεθεί σε έναν αγώνα του πανελληνίου πρωταθλήματος της ΟΜΕ. Σίγουρα η φετινή εικόνα δεν έχει καμία σχέση με την αντίστοιχη περσινή, και σίγουρα δεν διαφέρει και πολύ από την μετριότητα σαν αγώνας από αυτήν που παρουσιάζουν οι αγώνες της ΕΛΠΑ κατά την ομολογία αρκετών αγωνιζομένων που συμμετέχουν σε αυτούς. Το πρόγραμμα και εδώ παρουσιάζει μεγάλο πρόβλημα με μια αναβολή και έναν αγώνα που η τοποθεσία του δεν ήταν καθορισμένη (τουλάχιστον δεν άλλαξε). Για άλλη μια χρονιά γενικός κανονισμός motocross της ΟΜΕ δεν έχει δοθεί στους αγωνιζόμενους γεγονός που επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει.  Οι συμμετοχές είναι λίγο περισσότερες και ίσως σε αυτό παίζει ρόλο και το γεγονός ότι υπάρχουν μεγάλα χρηματικά έπαθλα για τους έξη νικητές του πρωταθλήματος. Να πούμε επίσης ότι, δυστυχώς, η δέσμευση της ΟΜΕ στην αρχή της χρονιάς ότι δεν θα αλλάξουν οι περσινές παροχές αλλά αντίθετα θα έρθουν κι άλλες, δεν τηρήθηκε. Έτσι απλά, τα περσινά χρηματικά έπαθλα των έξη πρώτων του κάθε αγώνα έγιναν παρελθόν. Το σημαντικότερο όμως για το Ελληνικό motocross είναι ότι η ΟΜΕ έχει προσελκύσει πολλές πίστες και συνεχίζει να προσελκύει ακόμα περισσότερες με αποκορύφωμα αρκετές νέες πίστες να έχουν δημιουργηθεί. Ζούμε στην εποχή του Ελληνικού motocross που έχουμε τους περισσότερους αγώνες και τις περισσότερες πίστες από ποτέ και αυτό είναι αποτέλεσμα τις εμφάνισης των ομοσπονδιών.

Δύο Πανελλήνια πρωταθλήματα είναι πολλά
Όπως είπαμε και πιο πάνω, οι δύο ίδιοι θεσμοί από διαφορετικούς διοργανωτές δεν έφεραν τους καρπούς του ανταγωνισμού. Αντίθετα οδηγούν σε μαρασμό πρώτα από όλα τον ίδιο τον θεσμό δυναμώνοντας τα motocross κύπελλα τους φιλικούς αγώνες και τα scramble. Ρίχνουν την ποιότητα των αγώνων, δοκιμάζουν τις αντοχές των διοργανωτριών λεσχών-σωματίων όπως επίσης την ανοχή των αγωνιζόμενων, ψυχικά και πνευματικά με το απίστευτο παρασκήνιο που έχει στηθεί γύρω από αυτούς. Το κερασάκι στην τούρτα είναι οι χορηγοί των αγώνων που καταβάλλονται από μια δικαιολογημένη σύγχυση με όλα αυτά που συμβαίνουν, και γίνονται ολοένα και πιο επιφυλακτικοί με τις χορηγίες τους.

Ελληνικές αποστολές και τηλεόραση
Τα τελευταία χρόνια είδαμε ένα ενδιαφέρον από την ΕΛΠΑ να βοηθήσει αγωνιζόμενους να αποκτήσουν εμπειρίες στο εξωτερικό προβάλλοντας παράλληλα την χώρα μας σε διεθνές επίπεδο. Αυτό μεταφράζεται σε μια σημαντική οικονομική συμβολή όπου φέτος έχει γίνει ακόμα μεγαλύτερη. Μην θέλοντας να μείνει πίσω η ΟΜΕ προχώρησε και αυτή σε κάποιες κινήσεις βοηθώντας ορισμένους οδηγούς (οικονομικά) να αγωνιστούν σε Βαλκανικούς και Παγκόσμιους αγώνες με license άλλων χωρών αφού η ίδια δεν είναι αναγνωρισμένη από την FIM. Αυτό έχει δημιουργήσει ποικίλες αντιδράσεις αλλά το γεγονός είναι ότι η κάθε Αρχή του σπορ οφείλει να κάνει τέτοιες ενέργειες που είναι στις αρμοδιότητες της. Είναι μια “παροχή” προς τους Έλληνες αγωνιζόμενους αλλά και προς το ίδιο το άθλήμα που δεν συνδέεται άμεσα με την ποιότητα των αγώνων όπως πολλοί πιστεύουν. Η σημαντικότερη επιτυχία που έχει φέρει η κόντρα ΕΛΠΑ-ΟΜΕ μετά τις καινούργιες πίστες και την αύξηση των αγωνιζόμενων, είναι η τηλεοπτική κάλυψη των αγώνων και για τις δύο μεριές. Αν φροντίσουν η ΕΛΠΑ και η ΟΜΕ να προσελκύσουν περισσότερους οδηγούς και ανεβάσουν το οργανωτικό επίπεδο στα πανελλήνια πρωταθλήματα τους σε συνδυασμό με την τηλεόραση, πιστεύω ότι αυτό θα δώσει μεγάλη ώθηση στο άθλημα.

Η επανεμφάνιση του ΑΣΟΑΜ
Επιτέλους είδαμε τον σύλλογο των αγωνιζόμενων motocross μετά από πολύ καιρό, να στέλνει επιστολές παίρνοντας θέση για όλα όσα συμβαίνουν, προβάλλοντας τις απόψεις του για τα φλέγοντα θέματα κυρίως του Πανελληνίου πρωταθλήματος motocross. Κινήθηκαν όμως σε απολογητικό και κατηγορηματικό ύφος προς διάφορες κατευθύνσεις, παίρνοντας η μπάλα κι εμένα ως “ειδικό συντάκτη”. Οι απόψεις του συλλόγου για εμένα είναι σεβαστές χωρίς όμως να τις αποδέχομαι όλες. Παρόλα αυτά συνεχίζω να στηρίζω τον σύλλογο γιατί παρά τα όποια λάθη πιστεύω ότι έχει δυνατότητες να βοηθήσει το motocross πράγμα που το έχει αποδείξει. Οι καλοί καπετάνιοι στα δύσκολα φαίνονται κι ελπίζω ότι στο μέλλον θα δούμε από τον σύλλογο μια πιο ενεργή δράση με προτάσεις και ενέργειες που θα βοηθήσουν διοργανωτές και αγωνιζόμενους.

Ζητείτε λύση…
… και γρήγορα μάλιστα και από τις δύο μεριές γιατί όλα αυτά μοιάζουν με μπαλόνι έτοιμο να εκραγεί. Σκεφτείτε ότι υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που καταβάλουν τόση προσπάθεια, χρόνο και χρήμα για να παράγουν δύο κακά έως μέτρια πανελλήνια πρωταθλήματα. Άραγε ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα αν όλοι αυτοί οι άνθρωποι ένωναν τις δυνάμεις τους και μοίραζαν τα συμφέροντα τους για την πρόοδο του αθλήματος που όλοι αγαπάμε, το motocross;