Ο ζωντανός και ενεργός θρύλος του ελληνικού ΜΧ, είχε πολλά να πει στην πρόσφατη συνέντευξη που μας παραχώρησε. Πάντα με καλή διάθεση και παραπάνω από όση χρειάζεται μετριοφροσύνη μίλησε για τους πρόσφατους τίτλους που κατέκτησε, για το παρόν και το μέλλον το δικό αλλά και του ελληνικού ΜΧ γενικότερα.

Τι θα μπορούσε να πει κανείς για τον Λευτέρη Καρέτσο που να μην έχει ήδη ειπωθεί, ποια πλευρά να φωτίσεις αυτού του οδηγού όταν η καριέρα του μιλάει από μόνη της. Οι δώδεκα τίτλοι στο motocross και τέσσερις στο scramble με πάνω από τετρακόσια κύπελλα στοιβαγμένα σπίτι του, δεν μιλούν απλά για μια λαμπρή καριέρα. Το παγκόσμιο και αμερικάνικο MX έχουν κορυφαίους όλων των εποχών τον Stefan Everts και τον Ricky Carmichael, εμείς στην Ελλάδα έχουμε τον Λευτέρη Καρέτσο.

Λευτέρη να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Πόσους τίτλους έχεις αναλυτικά;
Στο motocross είναι δώδεκα συνολικά. Τρεις στα 125, και εννέα με τον φετινό στα 250 κι άλλοι τέσσερις στο scramble. Αν ήξερα ότι θα έκανα motocross μέχρι και τα 42 μου, θα καθόμουνα περισσότερα χρόνια στα 125(γέλια).

Πιο είναι το κίνητρο του Λε Καρέ ώστε να συνεχίζει τους αγώνες σε αυτό το επίπεδο, τα χρήματα, η δόξα, η διασκέδαση ή κάτι άλλο;
Η δόξα δεν νομίζω ότι είναι. Ο χώρος μας είναι μικρός, τα μέσα ενημέρωσης συγκεκριμένα και πιο συγκεκριμένες οι αναφορές τους για τους αγώνες. Οπότε πέρα από τον χώρο της μοτοσικλέτας δεν νομίζω ότι σε ξέρει και κανένας άλλος. Πιο μικρός όταν ήμουν κυνηγούσα αυτήν την συγκεκριμένη δόξα αλλά τώρα σίγουρα δεν είναι το κίνητρο μου. Τώρα για τα χρήματα πιστεύω ότι για την προσπάθεια που καταβάλω και τις ώρες που ασχολούμαι τα χρήματα είναι λίγα, οπότε δεν το κάνω ούτε γι’ αυτό. Θα έλεγα ότι είναι η αγάπη για το motocross που με κάνει να συνεχίζω ακόμα. Ξέρεις όταν περνάω μια κακή χρονιά με τραυματισμούς, λέω ότι θα σταματήσω του χρόνου αλλά ακόμα και με την σκέψη μου φαίνεται δύσκολο να το κάνω. Ακόμα και όταν κατεβάζω ρυθμούς στην προπόνηση και δεν πηγαίνω γρήγορα δεν το διασκεδάζω γιατί δεν πηγαίνω όπως μου αρέσει, έτσι μπαίνω ξανά στην διαδικασία να πάω γρήγορα. Τώρα τελευταία κάνω προπόνηση με νέα παιδιά που με τραβάνε κι αυτά με την όρεξη τους και έχει ενδιαφέρον να τους δείχνω και να τους μαθαίνω πράγματα. Ένα άλλο που με κάνει να κυνηγώ κι άλλους τίτλους είναι οι κακές οι γλώσσες. Πάντα μετά από μια κακή χρονιά λένε ο Καρέτσος ξόφλησε, αυτό ήταν κτλ. Αυτό με πεισμώνει αφάνταστα και βάζω τα δυνατά μου να τους αποδείξω ότι μπορώ να κερδίσω ακόμα.

Έχεις μια καριέρα που μιλάει από μόνη της και δίνεις σημασία στις κακές γλώσσες;
Ναι, με νευριάζει και με πεισμώνει αυτό το πράγμα είναι δύσκολο να μην επηρεαστείς με αυτά που λένε. Άμα ξέρω ότι μπορώ να κερδίσω και ακούω αυτά τα πράγματα βάζω τα δυνατά μου να βγω αληθινός.

Ερχόμενος από μια κακή περσινή χρονιά και ένα κακό πρώτο αγώνα στα Τρίκαλα, δεν δυσκολεύτηκες τελικά να πάρεις τον τίτλο.
Πέρσι είχα δυο σοβαρούς τραυματισμούς έναν στο χέρι και έναν στο πόδι όπου ουσιαστικά το πρώτο μισό του πρωταθλήματος ήμουνα με πολύ πόνο, και ίσα ίσα πήγαινα για να τερματίζω τους αγώνες. Μετά το καλοκαίρι προσπάθησα να πάω καλύτερα αλλά εκεί με βρήκαν άλλα δεινά, θυμάμαι μέχρι πονόδοντος με έπιασε σε ένα αγώνα, μου έτυχαν πολλά στραβά εκείνη την χρονιά. Παρόλα αυτά δεν έκοψα καθόλου προπόνηση και στον πρώτο φετινό αγώνα στα Τρίκαλα ήμουνα πολύ γρήγορος αλλά μου έφυγε ο οδηγός της αλυσίδας από το ψαλίδι και εγκατέλειψα στο ένα σκέλος. Από εκεί και μετά μου πήγαν όλα καλά και πήρα καλό προβάδισμα μέχρι το καλοκαίρι. Έτσι έκοψα ρυθμό για να αποφύγω τραυματισμούς ώστε να μην ρισκάρω το πρωτάθλημα

Ωστόσο κι εσύ αλλά και εμείς περιμέναμε να δούμε μεγάλες μάχες με τον Λ.Παπανικολάκη που δυστυχώς δεν ήρθαν λόγο τραυματισμού ξανά (του Λ.Παπανικολάκη). Πόσο άλλαξες το πρόγραμμα σου τον χειμώνα για να αντιμετωπίσεις τον περσινό πρωταθλητή;
Τον χειμώνα έκανα πολύ και καλή προπόνηση με μοτοσικλέτα αλλά και σε φυσική κατάσταση όσο μπορούσα. Αποτέλεσμα ήταν να ανέβω πολύ σε ταχύτητα και σε αντοχή. Προσπαθούσα να κάνω μισάωρα με τον τελευταίο γύρο να είναι πιο γρήγορο από όλους. Αυτά έγιναν μέχρι το καλοκαίρι, μετά όπως σου είπα έκοψα ρυθμούς γιατί όλο έλεγα μην πέσω εδώ, μην γίνει τίποτα εκεί και δεν ήθελα να χάσω την βαθμολογική διαφορά που είχα φτιάξει.

Κατέκτησες εννέα από τα δεκατέσσερα σκέλη του πρωταθλήματος χάνοντας μόνο από τον Μ.Κρητικό και τον Λ.Παπανικολάκη. Υπήρχε κάποιος άλλος που να σε ζόρισε φέτος;
Στην κατηγορία ήμαστε πέντε οι καλοί οδηγοί και γνωριζόμαστε πολύ καλά αγωνιστικά γιατί τρέχουμε μαζί χρόνια, οπότε ξέρουμε τι μπορεί να κάνει ο καθένας. Ο Κρητικός εμφανίστηκε δυνατός στον πρώτο αγώνα αλλά δεν μπορώ να πω τίποτα γιατί στα Τρίκαλα εγκατέλειψα στο ένα σκέλος και στο άλλο έμεινα πολύ πίσω από πτώσεις χωρίς να βρεθούμε κοντά ο ένας στον άλλο. Στον δεύτερο αγώνα τραυματίστηκε κι έτσι πάλι δεν βρεθήκαμε ο ένας δίπλα στον άλλο οπότε δεν ξέρω πόσο δυνατός ήταν. Αυτός που κάνει κάποιες καλές παρουσίες είναι ο Λυρίου αλλά δεν είναι σταθερός σε αυτές. Το ίδιο ισχύει και για τον Παπαβασιλείου αλλά με ακόμα πιο λίγες καλές παρουσίες. Νομίζω ότι αυτοί οι πέντε οδηγοί ήμασταν αυτοί που ξεχώρισαν φέτος.

Φέτος σε πολλές πίστες είδαμε να κατεβαίνουν οι χρόνοι σχεδόν από όλους. Πιστεύεις ότι ήταν θέμα κατάστασης της πίστας, βελτίωσης των μοτοσικλετών ή το επίπεδο των οδηγών ανέβηκε;
Με προβλημάτισε κι εμένα αυτό. Είδα στην Μεγαλόπολη χρόνους που είχαμε να τους δούμε από το παγκόσμιο το 1998. Σίγουρα η πίστα ήταν σε πολύ καλή κατάσταση αλλά και άλλες φορές στην Μεγαλόπολη η πίστα ήταν σε άρτια κατάσταση. Φέτος όμως στον πρώτο αγώνα είχαμε το 2:08 από τον Λ.Παπανικολάκη που ισοφάρισε τον χρόνο του Σταύρου Γεωργακόπουλου στο παγκόσμιο. Στον δεύτερο αγώνα ο Παπανικολάκης πήγε στο 2:05 και από το 2:08 κατέβασαν δύο με τρεις οδηγοί. Κοίταξε, κάθε χρόνο το επίπεδο των οδηγών στην Ελλάδα ανεβαίνει, σκαλοπάτι σκαλοπάτι βέβαια αλλά ανεβαίνει. Τώρα μέσα σε μια χρονιά κατεβάσαμε χρόνους μιας δεκαετίας σχεδόν, οπότε μάλλον φέτος πήγαμε λίγο παραπάνω. Το βλέπω και στον εαυτό μου ότι βελτιώνομαι αν και 42 ετών, πάντα μαθαίνω καινούργια πράγματα.

Ο “ψηλός” απέδειξε φέτος ότι είναι ο γρηγορότερος οδηγός σε επίπεδο χρόνων τουλάχιστον. Αν και ξέρω ότι δεν σε απασχολεί αυτός ο άτυπος τίτλος και ουσιαστικά είναι άνευ ουσίας, παρόλα αυτά στον τελευταίο αγώνα στην Πρέβεζα φάνηκες να διεκδικείς τον καλύτερο χρόνο.
Μετά το καλοκαίρι δεν κυνηγούσα τους χρόνους, απλά έτυχε και έφερα καλές θέσεις, με ενδιέφερε ο αγώνας για να πάρω το πρωτάθλημα. Αφού πήρα το πρωτάθλημα στην Σπερχειάδα, στον τελευταίο αγώνα στην Πρέβεζα το πάλεψα να φέρω καλούς χρόνους. Η μείωση όμως της προπόνησης το καλοκαίρι μου στέρησε ταχύτητας, εντωμεταξύ κατεβάσανε πολύ τους χρόνους ο Λ.Παπανικολάκης με τον Κumanov και δεν μπόρεσα να ακολουθήσω. Για να καταλάβεις ο καλύτερος μου χρόνος στην Πρέβεζα ήταν το 1:58 και το πήγα στο 1:56, κατέβασα τους χρόνους μου κι εγώ αλλά όπως φάνηκε δεν ήταν αρκετό.

Τα πράγματα ήταν πιο εύκολα για εσένα πάνω σε τετράχρονο ξανά, μετά την δίχρονη περσινή σου σεζόν;
Η αλήθεια είναι πως ναι. Είναι πιο εύκολα τα πράγματα πάνω σε ένα τετράχρονο, έχει περισσότερη και σε μεγαλύτερο εύρος στροφών δύναμη, δεν χοροπηδάει σαν κατσίκι, πιάνεις γρήγορο ρυθμό άμεσα και εύκολα. Για να γυρίσω στους χρόνους του τετράχρονου με το δίχρονο πέρσι μου πήρε πολύ χρόνο. Τα δίχρονα είναι απότομα και πιστεύω ότι το μεγαλύτερο μειονέκτημα τους είναι ότι δεν μπορείς να κρατήσεις τις στροφές του κινητήρα σταθερά σε ένα σημείο ή θα ανεβάζουν ή θα κατεβάζουν. Το YZ 450F φέτος ειδικά, είναι πολύ ελαφρύ με το αλουμινένιο πλαίσιο και στο σύνολο του ήταν πάρα πολύ καλό. Με το που το έστρωσα έπιασα αμέσως καλά γυρολόγια και όλη την χρονιά δεν με προβλημάτισε ποτέ και για κανένα λόγο. Αν θες πίστεψε το, το ανοίξαμε τον Σεπτέμβριο για να ρυθμίσουμε βαλβίδες και ήταν η πρώτη φορά και η μοναδική που το ανοίξαμε. Το μοτέρ είναι το παραγωγής, το μόνο που βάλαμε ήταν μια εξάτμιση FMF.

Έχεις βοηθήσει πολλούς οδηγούς στο παρελθόν με τις γνώσεις σου και μερικούς από αυτούς τους βρήκες αντίπαλους μπροστά σου. Φέτος βοήθησες τον Π.Κουζή στην κατάκτηση του τίτλου στα 125. Το έκανες λόγο ότι είστε στην ίδια ομάδα στην Yamaha ή πίστεψες σε αυτόν και γενικότερα ποιο είναι το κριτήριο σου ώστε να βοηθήσεις κάποιον;
Στον Κουζή εκτός από κάποιες συμβουλές που του έδωσα δεν νομίζω ότι τον βοήθησα και τόσο. Σίγουρα δεν το έκανα λόγο Yamaha, το έκανα γιατί μου το ζήτησε, άλλωστε βοηθάω περισσότερο νέους οδηγούς που δεν ήμαστε στην ίδια εταιρία όπως είναι ο Γαλατιανός. Για να βοηθήσω κάποιον ουσιαστικά πέρα από μια συμβουλή ή κάτι άλλο, περισσότερο μετράει ο χαρακτήρας του ανθρώπου και το πόσο καλά τον ξέρω. Συνήθως με αυτά τα άτομα κάνω καλή παρέα, και νοιώθω πιο άνετα να τους δείξω πράγματα. Τώρα αν κάποιος έρθει και μου ζητήσει μια συμβουλή ευχαρίστως να του την δώσω. Μάλιστα σκέφτομαι στο μέλλον να κάνω κάποια σχολεία που θα είναι λίγο πολύ κάτι σαν κι αυτό που κάνει ο Harry Everts. Συγκεκριμένες ημερομηνίες και πίστες με διαφορετικά επίπεδα οδηγών, παράλληλα να έχω και δύο παιδιά να τα βοηθάω μόνιμα σαν προπονητής, αλλά ακόμα είμαι στο στάδιο ότι θα ήθελα να το κάνω. Βέβαια βοηθάω ήδη δύο παιδιά τώρα αλλά θέλω να το κάνω πιο οργανωμένα, θα δούμε.

Είναι κοντά σου μερικά από τα νέα παιδιά που πρωταγωνιστούν στα 125, βλέπεις μέσα από τα μάτια τους ένα ποιοτικότερο μέλλον στο άθλημα;
Τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα τώρα από όταν ξεκίνησα εγώ. Ξεκίνησα στα 18 μου χωρίς να είμαι από τον χώρο της μοτοσικλέτας, πήρα ένα μηχανάκι και μεταχειρισμένο εξοπλισμό ψιλοκατεστραμμένο, ήμουνα σε επίπεδο τίποτα. Τώρα βλέπουμε ότι τα νέα παιδία που ήρθαν από τις μικρές κατηγορίες έχουν πάρα πολλά πράγματα και ήδη βρίσκονται σε ένα πολύ καλό οδηγικό και οργανωτικό επίπεδο με εταιρίες από πίσω τους σπόνσορες, αγώνες στο εξωτερικό κτλ. Είναι πολύ καλύτερα τα πράγματα τώρα και σίγουρα με αυτά τα παιδιά αλλά και με αυτά που ακολουθούν το μέλλον θα πηγαίνει προς το καλύτερο. Έπαιξε σημαντικό ρόλο ότι ξεκίνησαν από μικρή ηλικία και βρήκαν τις κατηγορίες Mini και Junior που δεν τις είχαμε εμείς.

Τι πιστεύεις ότι τους λείπει για να ξεπεράσουν την δική σας γενιά;
Την δική μας γενιά την διακρίνει τα πάθος για νίκη. Ακόμα και τραυματισμένοι το παλεύουμε δεν το βάζουμε κάτω κι ας έχουμε να πάμε στην δουλεία την άλλη μέρα, θα τα δώσουμε όλα. Αυτό δεν το βλέπω στους νέους οδηγούς, πάνε γρήγορα έχουν τεχνική αλλά λίγο να χτυπήσουν ή κάτι να συμβεί τα παρατάνε. Δεν έχουν το πάθος που χαρακτηρίζει την δική μας γενιά.

Η δική σου γενιά και οι πιτσιρικάδες κάτω των 20 ετών είναι οι πρωταγωνιστές του ελληνικού ΜΧ. Η ενδιάμεση γενιά έβγαλε πρωταθλητές που μόνο ένας συνεχίζει μέχρι σήμερα, ο Α.Παπανικολάκης με τους αδερφούς Μερεμετζάκη να έχουν αποσυρθεί, γιατί πιστεύεις συνέβη αυτό;
Είναι μερικά πράγματα που νομίζω έπαιξαν κάποιο ρόλο σε αυτό. Το βασικότερο όλων πιστεύω ότι ήταν η έλλειψη των μικρών κατηγοριών Mini και Junior, η τελευταία γενιά πέρασε και γαλουχήθηκε από αυτές τις κατηγορίες και βλέπουμε το αποτέλεσμα. Από την άλλη η γενιά η δική μας δεν είχε την εμπειρία αυτή αλλά ούτε και τις τόσες διασκεδάσεις που είχαν οι επόμενες γενιές, για εμάς οι αγώνες ήταν τρόπος ζωής. Νομίζω ότι πέρασε μια περίοδο κρίσης το motocross τότε.

Αν και δεν σε έχουμε δει ποτέ να παραπονιέσαι όσο κακή και να ήταν μια οργάνωση αγώνα, η γνώμη σου έχει μεγάλη βαρύτητα. Πως είδες τα πράγματα από πλευράς οργάνωσης φέτος;
Τα πράγματα ήταν λίγο χειρότερα από άλλες χρονιές. Με την ΕΛΠΑ έχουμε δει και καλύτερες διοργανώσεις αλλά και χειρότερες. Φέτος ήταν λίγο χειρότερα από τα τελευταία χρόνια. Πρέπει να βρεθούνε χρήματα ώστε να γίνονται ποιοτικότεροι αγώνες, ο αριθμός των ατόμων σε κάθε λέσχη μικραίνει κάθε χρόνο λόγο υποχρεώσεων χωρίς να έρχονται καινούργιοι άνθρωποι. Πρέπει να γίνει μια κίνηση ώστε να έρθουν χρήματα στο σπορ που να βοηθήσουν και τους αγωνιζόμενους αλλά και τους οργανωτές.

Τελικά πιστεύεις ότι όλη αυτή η ιστορία με τις ομοσπονδίες ωφέλησε το motocross ή μας πήγε πίσω;
Μάλλον μας πήγε πίσω. Οι αγωνιζόμενοι είναι οι ίδιοι, το γεγονός με τις ομοσπονδίες δεν έφερε νέους οδηγούς απλά χώρισε τους ήδη υπάρχοντες οδηγούς. Αποτέλεσμα ήταν να υπάρχουν πάρα πολλοί αγώνες με λίγες συμμετοχές θυσιάζοντας έτσι το θέαμα. Του χρόνου θα είναι ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα με την φετινή οικονομική εξασθένηση των αγωνιζομένων. Πιστεύω ότι στην χώρα μας πρέπει να γίνονται το πολύ είκοσι αγώνες motocross το χρόνο για να είναι καλοί. Δεν καταλαβαίνω και τους οδηγούς που πάνε σε αγώνες με λίγες συμμετοχές για να πάρουν μια καλή θέση. Για να πας καλά στο motocross πρέπει να συναγωνίζεσαι με τους καλύτερους.

Την νέα χρονιά σε ποια πρωταθλήματα θα σε δούμε;
Έχω πει ότι δεν θα ακολουθήσω όλο το πρωτάθλημα scramble. Τα τελευταία χρόνια δεν ευχαριστιέμαι τους περισσότερους αγώνες οπότε δεν θέλω να τους τρέχω. Θα κάνω επιλεκτικά κάποιους αγώνες που μου αρέσουν όπως στην Ζαχάρω και ο τελευταίος αγώνας στο Αγρίνιο. Φυσικά θα τρέξω στο motocross αλλά μην με ρωτάς για ομοσπονδίες, ΕΛΠΑ και τέτοια. Σίγουρα θέλω να πάω εκεί που θα πάνε οι δυνατοί οδηγοί του πρωταθλήματος.

Θέλεις να ευχαριστήσεις κάποιον για την φετινή χρονιά;
Θέλω να ευχαριστήσω την Yamaha φυσικά, τον μηχανικό μου τον Σωτήρη Χρονόπουλο, την Motul για τα λιπαντικά, την Michelin για τα ελαστικά, τον κ. Γούλια για την εξάτμιση FMF, το περιοδικό 0300 για την συνεργασία που έχουμε, τον Χρήστο Τασούλη και την Extra Products, και τέλος τον Γιάννη Τζωρτζόπουλο (SIDI, Sinisalo, Shoei) για την πολυετή συνεργασία μας, κλείνουμε είκοσι χρόνια χορηγίας και νομίζω ότι αυτό λέει πολλά.