Ο πρωταθλητής των 125 μας αφιέρωσε λίγο χρόνο ώστε να μάθουμε λίγο περισσότερα πράγματα για το φετινό του επίτευγμα. Μας μίλησε για την πορεία του στα 125 αλλά και για τους στόχους του σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Παναγιώτη ας ξεκινήσουμε από την περσινή χρονιά. Ήταν η δεύτερη σου χρονιά στα 125 όπου ξεχώρισες μαζί με τον Σ.Γαλατιανό για την δεύτερη θέση του πρωταθλήματος. Για την πρώτη θέση δεν υπήρχε αντίπαλος για τον Αλέξη Παπανικολάκη.
Το περσινό πρωτάθλημα ήταν κάπως αναμενόμενο και φάνηκε από την αρχή ότι θα ήταν του Αλέξη Παπανικολάκη. Προσπαθούσε σε κάθε σκέλος για την νίκη και έφερνε πολύ καλά αποτελέσματα. Για την δική μου την πορεία πέρσι δεν μπορώ να πω ότι τα πήγαινα καλά, τουλάχιστον μέχρι τα μισά του πρωταθλήματος. Από εκεί και μετά βρήκα ένα ρυθμό που είχε σαν αποκορύφωμα την διπλή νίκη στην Σπερχειάδα. Ήταν μόλις είχαμε γυρίσει από το ΜXDN του Ernee που άλλαξε πολλά στην οδήγηση μου αλλά και γενικότερα στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τους αγώνες με τον πατέρα μου.

Σε όλη την διάρκεια του πρωταθλήματος δεν πίστευε κανένα από εσάς τα νέα παιδιά ότι μπορούσε να χτυπήσει στα ίσα τον Αλέξη. ¨Όπως είπες στον τελευταίο αγώνα μετά το MXDN του Ernee, εσύ το άλλαξες αυτό. Τι ακριβώς συνέβη;
Στο Ernee είχα την ευκαιρία να δω τους κορυφαίους οδηγούς του κόσμου, πως αντιμετωπίζουν τους αγώνες και κυρίως πως οδηγούν. Είδα πόσα πράγματα δεν κάνουμε εμείς και τα κάνουν αυτοί όπως και πόσα πράγματα κάνουμε λάθος εμείς σε σχέση με αυτούς. Προσπάθησα να τους αντιγράψω και να τους ακολουθήσω. Το ίδιο έκανα και στην Faenza το καλοκαίρι. Είπα μέσα μου αφού αυτοί πάνε έτσι και δεν σκοτώνονται θα τους ακολουθήσω και ότι γίνει. Έτσι μπήκα στους δύο αναπληρωματικούς σε περίπτωση μη συμμετοχής κάποιου από την 40αδα για τα σκέλη. Αυτό μου έδωσε περισσότερη ταχύτητα στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Ερχόμενος στο φετινό πρωτάθλημα, ποια ήταν η στρατηγική σου και τι άλλαξες στην προετοιμασία σου από πέρσι;
Με το που ήρθα στην κατηγορία είχα συμφωνήσει με τον πατέρα μου ότι πρέπει να κατεβαίνουμε νούμερα κάθε χρόνο. Το δύο ήρθε πολύ γρήγορα και ακόμα πιο γρήγορα ο άσσος. Έτσι ξεκινώντας από το δύο φέτος, ο στόχος μας έγινε το πρωτάθλημα. Βασικότερη αλλαγή ήταν αλλαγή μοτοσικλέτας, από δίχρονο πήγα σε τετράχρονο που με βόλεψε πάρα πολύ. Έκανα εντατικότερη και πιο σοβαρή προπόνηση με την μοτοσικλέτα, από δύο φορές την εβδομάδα άρχισα να κάνω τρεις και τέσσερις φορές.

Στην διάρκεια του πρωταθλήματος έκανες προπόνηση και με άλλους συναγωνιστές σου στην κατηγορία, κάτι που δεν συνηθίζετε στην χώρα μας. Πώς και έτσι;
Έπρεπε να κάνουμε ποιοτικότερη την προπόνηση μας, και ο καλύτερος τρόπος ήταν να έχω συναγωνιστές μέσα στην προπόνηση. Συμφωνήσαμε από την αρχή της χρονιάς με τον Γαλατιανό και τον Κόττη, να κάνουμε μαζί προπόνηση ώστε να υπάρχει συναγωνισμός μιας και ήμασταν καλοί οδηγοί. Με αυτό τον τρόπο ωφελούμασταν όλοι, ο ένας πίεζε τον άλλο και το αντίστροφο. Προπόνηση έκανα πολλές φορές και με τον Λευτέρη Καρέτσο που με βοήθησε αρκετά.

Δημιουργήθηκαν κόντρες σε αυτήν την συμφωνία;
Μόνο μέσα στις πίστες. Καταφέραμε ο ένας να διορθώσει τα ελαττώματα του άλλου. Είμαστε πολύ καλοί φίλοι και μάλιστα κάναμε πλάκα όταν πέρναγε ο ένας τον άλλο. Κάναμε δουλειά και περνάγαμε καλά.

Μέχρι τα μισά του πρωταθλήματος μοιραστήκατε νίκες, βαθμούς και ατυχίες με τον Αλέξη, μετά εσύ ανέβηκες αισθητά ενώ ο “Παπ” συνέχισε μια κακή χρονιά και τελικά ο τίτλος κρίθηκε μεταξύ εσένα και του Μιχάλη . Περίμενες μια τέτοια εξέλιξη;
Μέχρι την πρώτη Πρέβεζα φαινόταν ότι το πρωτάθλημα θα κριθεί μεταξύ εμένα και του Αλέξη. Στις Σπέτσες όμως και στην Μεγαλόπολη ήρθαν τα πάνω κάτω. Είχαμε και οι δύο ατυχίες και στο παιχνίδι του τίτλου μπήκανε ο Μ.Παναγιωτόπουλος με τον Βασίλη Ζαχαρίου. Τον Παναγιωτόπουλο τον ξέρω σαν οδηγό και ξέρω τι μπορεί να κάνει. Περίμενα ότι κάποια στιγμή θα έμπαινε στο παιχνίδι, ήξερα ότι θα κερδίσει σκέλη φέτος.

Μετά το καλοκαίρι αντιμετώπισες νέες αλλαγές στην μοτοσικλέτα, τελικά σε βοήθησαν ή σε προβλημάτισαν;
Βάλαμε το Kit Rinaldi της Yamaha και η μοτοσικλέτα άλλαξε. Κάναμε δοκιμές και με το νορμάλ, χωρίς να δούμε κάποια δραματική βελτίωση στους χρόνους. Σίγουρα μου έδωσε ένα κλικ παραπάνω, αλλά πιστεύω ότι τελικά όλα είναι θέμα οδηγού.

Ήσαστε μια από τις μικρότερες ομάδες στα ελληνικά paddocks, ουσιαστικά εσύ και ο πατέρας σου. Πόσο θετικά η αρνητικά σε επηρέασε αυτό;
Δεν είναι έτσι, με τον πατέρα μου είναι ότι φαίνεται επιφανειακά στα paddocks. Ουσιαστικά είμαστε αρκετά άτομα, όλο το team του Βασιλόπουλου με τον Παπαβασιλείου και τον Ηλιόπουλο. Είμαστε φίλοι και με βοηθούν. Όσο για τον πατέρα μου έχουμε μια ιδιαίτερη σχέση. Είναι οικογενειακή μας παράδοση να έχουμε κόντρες μεταξύ μας. Αυτό συντελεί στην επιτυχία όσο περίεργο κι αν ακούγεται, ο ένας συμπληρώνει τον άλλο, όταν με νευριάζει μπαίνω πιο δυνατός και πιο αποφασισμένος στα σκέλη φέρνοντας αποτελέσματα.

Από τα μισά της σεζόν και μετά ο Μιχάλης Παναγιωτόπουλος μπήκε ουσιαστικά στην διεκδίκηση του τίτλου. Πόσο δυνατός αντίπαλος ήταν;
Πιστεύω ότι από την πρώτη Μεγαλόπολη ο Μιχάλης μπήκε δυνατά στο θέμα τίτλος. Όχι μόνο πήρε πολλούς βαθμούς άλλα έκοψε βαθμούς από εμένα και κυρίως από τον Αλέξη. Η Μεγαλόπολή δεν είναι η πίστα μου, είχα και τις πανελλήνιες εξετάσεις τότε και δεν είχα κάνει σωστή προετοιμασία, περίμενα ένα κακό δικό μου αποτέλεσμα, τότε ήρθαμε τέσσερις οδηγοί κοντά στην κορυφή της βαθμολογίας. Όπως είπα είναι πολύ καλός οδηγός και χωρίς να θέλω να θίξω κανένα πιστεύω ότι θα πρωταγωνιστήσει και στο μέλλον.

Ήταν η συνέχεια της μάχης σας από τα Junior;
Με τον Παναγιωτόπουλο ήμαστε πάντα στην κόντρα σε αγώνες και προπόνηση από τότε που κάναμε προπόνηση μαζί στο Γαλάτσι, μετά στα Junior και τώρα στα 125.  Νομίζω ότι και στο μέλλον έτσι θα ήμαστε, καλοί φίλοι και αντίπαλοι στους αγώνες.

Έχοντας από πέντε νίκες σε σκέλη ο καθένας, ο τίτλος κρίθηκε πραγματικά στις λεπτομέρειες. Ποια είναι αυτή η λεπτομέρεια που πιστεύεις σου έδωσε το πρωτάθλημα, ήταν η καλύτερη ψυχολογία ή κάτι άλλο;
Θα ακουστεί λίγο περίεργο, ναι ήταν η ψυχολογία αλλά όχι αυτό που φαντάζεσαι. Είχα δύο χρωματισμούς για τις μοτοσικλέτες μου ένα κίτρινο και ένα μπλε. Όσο έτρεχα με το μπλε είχα αντίπαλο τον Α.Παπανικολάκη και τύχαινε να είμαι πρωτοπόρος στην βαθμολογία. Με το που έκανα κίτρινο το μηχανάκι στις Σπέτσες άρχισαν οι πτώσεις, οι ατυχίες και τα κακά αποτελέσματα. Στο MXDN της Αγγλίας το έκανα ξανά μπλε με την μαύρη σέλλα όμως, και πάλι δεν πήγα καλά όπως δεν πήγα καλά και στο πρώτο σκέλος της Σπερχειάδας. Στο δεύτερο σκέλος έβαλα την μπλε σέλλα και όλα πήγαν ξανά καλά. Αυτή η λεπτομέρεια έπαιξε ρόλο για εμένα.

Αυτό μου θυμίζει φέτος τον Stefan Everts που έλεγε ότι όταν φόραγε την άσπρη στολή στο παγκόσμιο τα πράγματα δεν του πήγαιναν καλά και σταμάτησε να την φοράει.
(Γέλια) Δεν το ήξερα, αλλά για να το λέει και ο Everts μάλλον δεν είναι τυχαίο.

Αν και στο Ελληνικό πρωτάθλημα δεν έχει ουσία αυτή η ερώτηση, αλλά για όποιους εμπορικούς σκοπούς θα την κάνω. Πιστεύεις ότι ο Μιχάλης θα είχε καλύτερη τύχη πάνω σε ένα τετράχρονο;
Ο Μιχάλης είχε την τέλεια αναλογία για ένα δίχρονο. Το ύψος του και το βάρος του είναι ιδανικά για ένα δίχρονο. Άν το δίχρονο δουλεύει καλά είναι από τα πιο δυνατά μοτέρ στις πίστες και ο Μιχάλης είχε τον πατέρα του που φρόντιζε για αυτό. Είναι ένα καλό πακέτο και φάνηκε και από τα αποτελέσματα.

Τι σημαίνει ο τίτλος αυτός για εσένα;
Η αλήθεια είναι ότι το θέλαμε πολύ με τον πατέρα μου αυτό το πρωτάθλημα. Πιστεύαμε ότι μπορούσαμε και το λέγαμε συνέχεια ότι θα το πάρουμε. Για εμένα ήταν τα πάντα φέτος αυτός ο τίτλος.

Λένε ότι το δύσκολο δεν είναι να φτάσεις στην κορυφή αλλά να παραμείνεις. Υπάρχει σχέδιο για την υπεράσπιση του τίτλου;
Ποτέ δεν κάναμε κάποιο σχέδιο με τον πατέρα μου για τους αγώνες. Πηγαίναμε πάντα για την πρώτη θέση και το ίδιο θα συνεχίσουμε να κάνουμε. Για την υπεράσπιση του τίτλου ο μόνος δρόμος είναι η προπόνηση.

Δεν έκανες ποτέ αγώνα τακτικής για την βαθμολογία;
Μόνο στο τελευταίο σκέλος στην Πρέβεζα. Ήταν ο μόνος αγώνας που ο πατέρας μου έγραφε στο board τι να κάνω. Τις προηγούμενες φορές μου έγραφε μόνο χρόνους με στόχο όπως πάντα την πρώτη θέση.

Έχοντας τρέξει αγώνες στο εξωτερικό, αυτή η γενιά έχετε δείξει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον από όσο θυμάμαι για μια καριέρα εκεί έξω. Πόσο κοντά ήσαστε για να την κυνηγήσετε; Η καλύτερη μου επιτυχία στο εξωτερικό ήταν στην Ιταλία στο Ευρωπαϊκό. Αν και δεν είχα κάνει σωστή προετοιμασία πήγα καλά. Κατάλαβα ότι για να προκριθούμε σε τέτοιους αγώνες είναι πραγματικά ένα τίποτα. Με σωστή δουλειά και προετοιμασία μπορούμε να σταθούμε σε τέτοιους αγώνες. Του χρόνου υπάρχουν σχέδια για περισσότερους αγώνες στο εξωτερικό. Σίγουρα θέλουμε να ακολουθήσουμε ένα μεγάλο θεσμό εκεί έξω, ίσως να κάνουμε και προπονήσεις εκτός Ελλάδος μαζί με ξένους ώστε να μάθουμε πως δουλεύουν, όποτε ναί θα το κυνηγήσουμε όσο μπορούμε.

Πιστεύεις ότι η γενιά σου γυρίζει σελίδα στο άθλημα;
Σίγουρα έχει ανεβεί το άθλημα. Αν όμως δεν περάσουμε τον Καρέτσο και τον Λ.Παπανικολάκη σε χρόνους τουλάχιστον, δεν μπορούμε να πούμε ότι γυρίζουμε σελίδα

Στα MXDN (πλην του Παναγιωτόπουλου φέτος), η ελληνική ομάδα δείχνει να μην έχει καλή ψυχολογία και το χειρότερο να μην έχει στόχους. Ποιοι είναι οι στόχοι σου για την νέα σεζόν κυρίως στο εξωτερικό;
Χρειάζεται σωστή και εντατική προετοιμασία για να μπορείς να σταθείς σε ένα αγώνα παγκοσμίου. Εμείς πάμε μόνο για την εμπειρία χωρίς φυσικά προετοιμασία. Όλες οι άλλες χώρες στο MXDN κυνηγούσαν μια θέση και φαινόταν ότι είχαν δουλέψει για αυτό. Αν δεν κάνουμε σωστή προετοιμασία θα είμαστε σαν περαστικοί από τέτοιους αγώνες. Για παράδειγμα οι Κύπριοι στο Ernee πέρσι, μέχρι τις Η.Π.Α. έφτασαν για να κάνουν προετοιμασία, άσχετα αν τσακίστηκαν στον αγώνα και τους περάσαμε εμείς. Πρώτος στόχος είναι αγώνες με σωστή προετοιμασία.

Φέτος ήταν μια χρονιά που υπήρχαν δύο Πανελλήνια πρωταθλήματα motocross. Το δυνατό πρωτάθλημα ήταν της ΕΛΠΑ από πλευράς οδηγών, από πλευράς οργάνωσης έμεινες ευχαριστημένος;
Φέτος και η ΕΛΠΑ και η Ο.Μ.Ε. ήταν ελλειπείς  σε πολλά πράγματα αλλά περισσότερο νομίζω πως ήταν η ΕΛΠΑ.

Ποιους οδηγούς έχεις σαν πρότυπο;
Είναι δύο οδηγοί που άφησαν ιστορία στο ελληνικό motocross και ο ένας συνεχίζει ακόμα, ο Λευτέρης Καρέτσος και ο Σταύρος Γεωργακόπουλος.

Από τους ξένους;
Με αυτόν, τυχαίνει να είμαστε στην ίδια ομάδα (γέλια) δεν είναι άλλος από τον Stefan Everts.

Ποιοι ήταν φέτος οι χορηγοί σου και με ποιους θα είσαι του χρόνου;
Δεν ξέρω ακόμα με ποιους θα είμαι του χρόνου. Φέτος είχα τους Yamaha-Shark, ΚΑ-ΜΟΤΟ, K-SHOCK αναρτήσεις, Carbone Larraine φρένα, Putoline λάδια, Pirelli ελαστικά, Flowless ρούχα casual, Haan κέντρα, Intramoto, Thor ρούχα.