Ο πρωταθλητής του Πανελληνίου πρωταθλήματος ΜΧ2 ΕΛΠΑ μας μίλησε για την αγωνιστική χρονιά που φεύγει για τις επιλογές του και τα παρασκήνια που διαδραματίστηκαν μέσα και έξω από τις πίστες.

Κ.Π. Ας πάρουμε την χρονιά από την αρχή με την επιτυχία σου στο Athens Supercross. Σε αυτόν τον κλασσικό θεσμό της χώρας μας κατάφερες να αναδειχθείς ο καλύτερος Έλληνας αναβάτης και μάλιστα να προσπεράσεις και ξένους οδηγούς.
Ήταν η πρώτη φορά που πήγα τόσο καλά προετοιμασμένος στο Supercross. Έκανα προπόνηση σε ειδική πίστα μαζί με τον Στέλιο Γαλατιανό που με βοήθησε και τον βοήθησα. Βασικοί μου αντίπαλοι ήταν ο Μιχάλης Παναγιωτόπουλος, ο Στέλιος και ο Αλέξης Παπανικολάκης. Αν και δεν μπήκα κατ’ ευθείαν στον τελικό στις προκριματικές σειρές είχα καλές κληρώσεις και κατάφερα να αγωνιστώ στον τελικό. Στο Supercross παίζει ρόλο και η τύχη με τις πτώσεις και τον συναγωνισμό με ξένους αναβάτες που ξέρουν καλά τέτοιου είδους αγώνες. Εμείς τρέχουμε μια φορά τον χρόνο Supercross οπότε δεν έχουμε την εξοικείωση που έχουν αυτοί. Ευτυχώς για εμένα έμεινα μακριά από πτώσεις και πήρα ένα καλό αποτέλεσμα και τις δύο μέρες.

Κ.Π. Η διοργάνωση πως σου φάνηκε τόσο σε επίπεδο οργάνωσης όσο και σε επίπεδο συναγωνισμού;
Η οργάνωση ήταν πολύ καλή και φέτος, η πίστα είχε καινούργια πράγματα και το επίπεδο των Ελλήνων οδηγών ήταν καλύτερο. Είδα ότι οι αθλητές ήμασταν καλύτερα προετοιμασμένοι σε αυτό το Supercross.

Κ.Π. Μετέπειτα έπρεπε να υπερασπιστείς τον περσινό σου τίτλο της ΜΧ2. Έπρεπε όμως πρώτα να επιλέξεις ανάμεσα στο σίγουρο αλλά απελπιστικό πρωτάθλημα της ΕΛΠΑ και στο ελπιδοφόρο αλλά αμφίβολο πρωτάθλημα της ΟΜΕ. Το γεγονός ότι ήσουν ο πρωταθλητής της ΕΛΠΑ επηρέασε την τελική επιλογή σου;
Την απόφαση αυτήν την πήρε ο πατέρας μου, γιατί αυτός ασχολήθηκε με τις συγκεντρώσεις και τις ενημερώσεις εκείνης της περιόδου. Θέλαμε να πάμε όπου θα πήγαιναν όλοι οι καλοί οδηγοί αλλά αυτοί ήταν διασπασμένοι. Έτσι ρωτήσαμε τον άμεσο αντίπαλο μας που ήταν το νούμερο δύο του περσινού πρωταθλήματος τον Μιχάλη Παναγιωτόπουλο. Μας είπε ότι θα πήγαινε στην ΕΛΠΑ και το ίδιο κάναμε κι εμείς.

Κ.Π. Αν ο Παναγιωτόπουλος έλεγε ΟΜΕ, θα έτρεχες στην ΟΜΕ;
Ναι, δεν με ένοιαζε αν θα φόραγα τον άσσο, άλλωστε χωρίς όλους τους καλούς οδηγούς σε ένα πρωτάθλημα δεν ήθελα να βάλω τον άσσο, ο πατέρας μου επέμενε κι έτσι τον έβαλα. Για εμένα ο Παναγιωτόπουλος ήταν ο αντίπαλος μου γιατί αυτός είχε αποδείξει ότι μπορεί να με κερδίσει, οπότε αυτόν έπρεπε να συναγωνιστώ.

Κ.Π. Είναι λίγο ασυνήθιστο ο πρωταθλητής να ρωτάει του υπόλοιπους που θα αγωνιστούν για να αγωνιστεί κι ο ίδιος. Λογικά οι υπόλοιποι έπρεπε να ρωτήσουν εσένα που θα αγωνιστείς για να έχουν την ευκαιρία να αποδείξουν ότι είναι καλύτεροι.
Το motocross δεν είναι η ζωή μου, απλά είναι ένα hobby που με κάνει και περνάω καλά. Περνάω πολύ καλά όταν έχω όμορφες μάχες και συναγωνισμό. Αντίθετα δεν μου αρέσει να κερδίζω αγώνες εύκολα. Θεωρώ ότι ο Παναγιωτόπουλος ήταν αυτός που θα έδινε αξία στον τίτλο αν τον κατακτούσα, γιατί πολύ απλά τερμάτισε δεύτερος στο περσινό δυνατό πρωτάθλημα. Τι αξία θα είχε να αγωνιστώ εκεί που έτρεχαν ο τέταρτος με τον πέμπτο του περσινού πρωταθλήματος. Μαγκιά είναι να κερδίζεις τους καλύτερους και ο Μιχάλης απέδειξε ότι ήταν ο καλύτερος μέχρι που τραυματίστηκε στην Πάτρα.

Κ.Π. Στα μισά του πρωταθλήματος ο Γιώργος Ηλιόπουλος εμφανίστηκε πολύ δυνατός όχι τόσο για να σε απειλήσει στον τίτλο, αλλά ικανός να σου στερήσει νίκες.
Ο Ηλιόπουλος εμφανίστηκε, νομίζω, από την αρχή πολύ δυνατός. Είχε τις άτυχες στιγμές του και θα μπορούσε να παλέψει ακόμα και για τον τίτλο. Ειδικά τον “Frozen” τον θεωρώ πολύ φίλο μου και γενικότερα όλα τα παιδιά από το Αίγιο τους θεωρώ την δεύτερη οικογένεια μου. Θα χαιρόμουν πολύ αν έπαιρνε αυτός τον τίτλο πέρα ότι ήθελα να τον πάρω εγώ. Μέσα στον αγώνα είμαι πολύ εγωιστής, δεν θέλω να με κερδίσει κανείς και αυτό είναι που με έχει φέρει μέχρι εδώ. Χωρίς ιδιαίτερη προπόνηση καταφέρνω να κερδίζω χάρη σε αυτόν τον εγωισμό. Χαίρομαι όμως όταν ο Ηλιόπουλος κερδίζει ακόμα κι έμενα άσχετα αν δεν μπορώ να το δεχτώ.

Κ.Π. Πάντως φέτος σου δόθηκε η ευκαιρία να προπονηθείς καλά με την αποστολή της ΕΛΠΑ στο Βέλγιο. Τι αποκόμισες από αυτήν την προετοιμασία;
Πίστευα στην αρχή ότι θα τα βρω όλα εύκολα στο Βέλγιο. Όμως τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα και σε συναγωνισμό, και σε προετοιμασία αλλά και σε διαβίωση. Έπρεπε κατ’ αρχήν να πλένουμε να προετοιμάζουμε τις μοτοσικλέτες και γενικότερα να κάνουμε πολλά πράγματα μόνοι μας. Ευτυχώς εμένα με βοήθησε ο Νίκος Παναγιωτόπουλος με τον Δημήτρη Βαγγελάκο στην προετοιμασία της μοτοσικλέτας αλλά και η Yamaha με κάποια ανταλλακτικά που μου έστειλαν. Και να σκεφτείς ότι ήμουν ο ποιο τυχερός γιατί η μοτοσικλέτα μου δεν με άφησε ποτέ, παρά την απαιτητική άμμο που αγωνιζόμασταν συνέχεια. Μετά εκεί δεν υπάρχουν πολλά πράγματα να κάνεις τον ελεύθερο σου χρόνο, ειδικά αν είσαι σαν εμάς τους γλεντζέδες Έλληνες. Μια και δεν είχαμε πολλές επιλογές ξεδίναμε στο ΒΜΧ όποτε βρίσκαμε την ευκαιρία. Αυτό που κατάλαβα καλά στο Βέλγιο ήταν ότι για να πας καλά στο παγκόσμιο motocross πρέπει να έχεις λεφτά, για να υποστηρίξεις μια μεγάλη προσπάθεια.

Κ.Π. Στο MXDN φέτος μου είχες πει ότι δεν εκμεταλλευτήκατε την εμπειρία του Βελγίου. Για ποιο πράγμα είχες μετανιώσει;
Έπρεπε συνέχεια να προσέχουμε να μην κάνουμε ζημιές κυρίως στις μοτοσικλέτες μας αλλά και στους εαυτούς μας γιατί δεν υπήρχε η δυνατότητα να επιδιορθωθούν. Μετάνιωσα που δεν πήρα ένα 450 για να είμαι ποιο σίγουρος στον τομέα της αντοχής της μοτοσικλέτας ώστε να κάνω περισσότερη προπόνηση με τα κυβικά που θα έτρεχα στο MXDN. Ένας λόγος που πήγαμε στο Βέλγιο ήταν και η προετοιμασία για το MXDN.

Κ.Π. Δεν ξέρω πόσο καλή ήταν τελικά η προετοιμασία, το αποτέλεσμα όμως ήταν καλό, πολύ καλό. Και εσύ πήγες πολύ καλά αλλά το σημαντικότερο ήταν ότι η ομάδα πήγε πολύ καλά φέρνοντας το καλύτερο αποτέλεσμα στην ιστορία μας στον θεσμό.
Εμένα πιστεύω ότι με βοήθησε πολύ η μοτοσικλέτα των 450cc σε αυτό το MXDN. Κάναμε την προετοιμασία και προσπαθήσαμε με τον Παναγιωτόπουλο να πάμε καλά και λόγο εγωισμού για τον καλύτερο Έλληνα αλλά και φυσικά για την ομάδα. Σε κάθε MXDN παίζεται το παιχνίδι του καλύτερου αναβάτη όχι μόνο στην ομάδα μας αλλά και στις άλλες ομάδες. Στο Βέλγιο δεν με ενδιέφερε και πολύ αυτός ο τίτλος γιατί πάντα έψαχνα για μια καλή μάχη γιατί πιστεύω ότι αυτό με βελτιώνει μια και στην Ελλάδα δεν έχω πολλές μάχες. Ο Νεκτάριος Παπαβασιλείου έκανε κι αυτός τον αγώνα του στο MXDN αλλά κυρίως ζούσε το όνειρο του. Λίγο πολύ όλα αυτά έπαιξαν τον ρόλο τους ώστε να φέρουμε αυτό το αποτέλεσμα.

Κ.Π. Στην επιστροφή σου στο πρωτάθλημα της ΕΛΠΑ έκανες πάλι καλή εμφάνιση στην Πάτρα αλλά επισκιάστηκε η προσπάθεια σου από ένα γεγονός με τον νικητή του αγώνα Laermans. Τι ακριβώς συνέβη τότε;
Με τον Laermans δεν συνέβη απολύτως τίποτα. Είπα όντως κάποια πράγματα σε ανθρώπους του Hellinstore 018 στον τερματισμό αλλά ποτέ στον Laermans. Ας λένε ότι θέλουν, δεν με ενδιαφέρει, άλλωστε αυτό γίνεται σε κάθε πρωταθλητή. Τα ίδια έλεγαν και για τον Αλέξη Παπανικολάκη όταν είχε πάρει τον τίτλο. Εγώ έδωσα την επόμενη μέρα εξηγήσεις στους χορηγούς μου όπως όφειλα, δεν μετάνιωσα για τίποτα και έληξε εκεί το θέμα.

Κ.Π. Πιστεύεις ότι υπήρξε μια μεθοδευμένη κίνηση εναντίων σου από ανθρώπους που ενδεχομένως σε αντιπαθούν;
Σίγουρα δεν έχω το καλύτερο όνομα στον χώρο. Από το Βέλγιο ακούγονται κάποια πράγματα για εμένα στα οποία ευθύνομαι μόνο όσο αφορά την σχέση μου με τον Στέλιο Γαλατιανό. Εκεί έκανα λάθος και παρασύρθηκα από τον εγωισμό μου. Στο Βέλγιο γίναμε όλοι οι οδηγοί φίλοι και φτάσαμε να μην μιλάμε ο ένας στον άλλο στο τέλος. Ευτυχώς τώρα ήμαστε πάλι φίλοι αλλά από τα υπόλοιπα του Βελγίου που ακούγονται μέχρι όσα ακούστηκαν στην Πάτρα πιστεύω ότι είναι κινήσεις από έναν άνθρωπο που μου έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι με αντιπαθεί. Και πάλι όμως σου λέω ότι δεν με νοιάζει, ας λένε ότι θέλουν.

Κ.Π. Φέτος σε είδαμε να αγωνίζεσαι και σε αρκετούς αγώνες της ΟΜΕ. Έτρεχες για τον αγώνα ή είχες κάποιο στόχο;
Πολλοί αμφισβήτησαν φέτος το πόσο καλός οδηγός είμαι και ήθελα να  αποδείξω ότι είμαι ο καλύτερος και σε αυτούς αλλά και στον εαυτό μου. Στους πρώτους αγώνες της ΟΜΕ που αγωνίστηκα δεν πήγα καλά, ίσως γιατί δεν είχα ισχυρό κίνητρο για να κερδίσω αλλά ίσως και γιατί δεν μπορούσα. Στα Τρίκαλα στον τελευταίο αγώνα είχα την παρότρυνση από τους χορηγούς μου αλλά και το κίνητρο να κερδίσω τον γρηγορότερο Έλληνα αναβάτη τον Λευτέρη Παπανικολάκη που θα έτρεχε στην ΜΧ2. Αυτό το είπα και στους ίδιους τους αδερφούς Παπανικολάκη πριν τον αγώνα ώστε να μην νομίζουν ότι βοηθάω τον Γαλατιανό μιας και παιζόταν το πρωτάθλημα. Χάρηκα γιατί σε ένα σκέλος πέρασα και τους δύο πρωταθλητές της ΟΜΕ τον Αλέξη Παπανικολάκη της ΜΧ2 και τον αδερφό του Λευτέρη της ΜΧ1. Ήθελα να τρέξω και στο δεύτερό σκέλος αλλά το πρωτάθλημα παιζόταν οριακά και επέλεξα να μην αναμειχτώ. Ελπίζω να συναντηθούμε και του χρόνου με τον Λευτέρη στην ΜΧ1 που θα τρέχω.

Κ.Π. Όπως το βλέπω εγώ Πανελλήνιο πρωταθλητή δεν είχαμε φέτος. Είχαμε μόνο πρωταθλητή ΕΛΠΑ και πρωταθλητή ΟΜΕ. Συμμερίζεσαι αυτήν την άποψη;
Είμαι χαρούμενος που πήρα το πρωτάθλημα του 2006 που ήταν πραγματικά πολύ δυνατό. Φέτος δεν θεωρώ τον εαυτό μου πρωταθλητή γιατί δεν ήταν δυνατό το πρωτάθλημα και γι’ αυτό δεν ήθελα να φορέσω και τον άσσο στην αρχή της χρονιάς. Με ικανοποιεί μόνο το γεγονός πως αγωνίστηκα στο ίδιο πρωτάθλημα με τον ποιο δυνατό αναβάτη της κατηγορίας τον Μιχάλη Παναγιωτόπουλο. Ο Μιχάλης στην αρχή της χρονιάς ήταν πραγματικά πολύ δυνατός και ήταν ο άνθρωπος που με έβαλε στην διαδικασία να κάνω περισσότερη προπόνηση ώστε να μπορέσω να τον κερδίσω. Αυτός ήταν και ο μόνος στόχος μου φέτος μέχρι και τον τραυματισμό του.

Κ.Π. Του χρόνου σε ποιο πρωτάθλημα θα αγωνιστείς και σε ποια κατηγορία;
Ακούγονται πολλά για την επόμενη χρονιά. Κάποιοι λένε ότι θα γίνει ένα πρωτάθλημα αλλά το σίγουρο είναι ότι υπάρχει δυσαρέσκεια και για τους δυο οργανωτές. Περιμένω απάντηση από την εταιρία μου την Yamaha γιατί ακούγεται ότι όλες οι εταιρίες θα πάρουν μια απόφαση μαζί. Όσο για την κατηγορία, του χρόνου θα αγωνιστώ στην ΜΧ1 (450cc) συνεχίζοντας με την Yamaha.

Κ.Π. Ποιοι σε βοήθησαν να πάρεις τον φετινό σου τίτλο;
Πρώτα από όλα θέλω να ευχαριστήσω την Yamaha και τον Γιάννη Μυτηλινάκη που μας στηρίζει εδώ και πολλά χρόνια και μας έδωσε για φέτος τον ρουχισμό alpinestars και τις αναρτήσεις Ohlins. Ευχαριστώ τον Μπραβή Παναγιώτη που μου τοποθέτησε το kit Rinaldi στην μοτοσικλέτα μου και δούλεψε πολύ καλά, τον μηχανικό μου Ιάκωβο Παραρά που είναι από του λίγους στον χώρο που θεωρώ μηχανικό και όχι μάστορα, την Intramoto με τα ελαστικά Pirelli και ιδιαίτερα τον Βαγγέλη Ηλιόπουλο, την Silkoline, το κατάστημα ένδυσης Roning στο Μαρούσι. Ευχαριστώ την Κ/Α Μoto εμπόριο μοτοσικλετών για τα τέσσερα χρόνια που με στηρίζει στις καλές αλλά και στις κακές στιγμές. Επίσης τον Σταμάτη Κοντογιάννη με τα φρένα Carbone Lorraine, το κατάστημα Hot Metals με τα κέντρα Haan και το K-Shock για την υποστήριξη που μου παρέχει στο service των αναρτήσεων από τότε που ξεκίνησα το motocross. Τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ στον πατέρα μου Δημήτρη Κουζή για όσα έχει κάνει για μένα όλα αυτά τα χρόνια.