Όταν σε μια συνέντευξη έχεις απέναντι σου τον Λευτέρη Παπανικολάκη με το γνωστό έκδηλο πάθος που τον διακρίνει για το άθλημα, είναι δύσκολο να συγκρατήσεις τον εαυτό σου στις ερωτήσεις. Ο πιο ολοκληρωμένος οδηγός του ελληνικού ΜΧ μας παραχώρησε μια συνέντευξη-σεμινάριο που δυστυχώς την περιορίσαμε στις απαντήσεις που αφορούσαν τον πρόσφατο τίτλο που κατέκτησε.
Αν και δεν αγωνίστηκε στη Βισαλτία έδωσε το παρών για την απονομή της κατάκτησης του 7ου τίτλου της καριέρας του.

Μια από τις πιο απρόσμενες αλλαγές στις κατηγορίες φέτος ήταν η δική σου μεταφορά από την ΜΧ1 στην ΜΧ2. Μας είχες προετοιμάσει από τον τελευταίο αγώνα της ΟΜΕ πέρσι στα Τρίκαλα αλλά και πάλι ήταν μια έκπληξη. Γιατί έκανες αυτήν την αλλαγή από την μεγάλη κατηγορία στην μικρή, κάτι που δεν συνηθίζεται;
Ήταν μια επιλογή που κυρίως αφορούσε τον αδερφό μου. Αγωνιζόταν για πολλά χρόνια, γύρο στα 12 στην ΜΧ2 και κάποια στιγμή έπρεπε να προχωρήσει τον κύκλο σαν οδηγός. Δεδομένου ότι ήμαστε και στην ίδια ομάδα δεν γινόταν αλλιώς λόγω χορηγού. Δεν μπορούσαμε να αγωνιζόμαστε στην ίδια κατηγορία, την στιγμή μάλιστα που μπορούσαμε να διεκδικήσουμε και τα δύο πρωταθλήματα. Υπήρχε το δίλημμα για εμένα, να σταματήσω ή να αγωνιστώ στην μικρή κατηγορία.

Υπήρχε κίνητρο για εσένα να αγωνιστείς στην ΜΧ2;
Φυσικά. Το είδα σαν πρόκληση να καβαλήσω ξανά μικρή μοτοσικλέτα γιατί και όπως είπες δεν συνηθίζεται. Δεν είναι ο σωματότυπος μου για την ΜΧ2. Είμαι 1,90 ύψος και 87 κιλά που μαζί με τον εξοπλισμό δεν βοηθάω την μοτοσικλέτα να ανέβει τις ανηφόρες ή να μαζέψει φόρα στα βαριά εδάφη Το ήξερα αυτό από παλιά για αυτό και έφυγα γρήγορα από την κατηγορία στο παρελθόν. Δεν είναι η κατηγορία μου και αυτό ήταν ένα επιπλέον κίνητρο για εμένα ώστε να τα καταφέρω.

Προσωπικά περίμενα μια πιο εύκολη κατάκτηση του πρωταθλήματος από εσένα στην ΜΧ2 από την κατάκτηση του τίτλου ένα αγώνα πριν από το τέλος. Σε επηρέασαν τα παραπάνω που μας είπες, σε δυσκόλεψε σε ένα βαθμό ο συναγωνισμός, ή δεν προσαρμόστηκες γρήγορα στην νέα κατηγορία;
Εκπλήσσομαι που μου το λες γιατί η πληροφόρηση που είχα από τους δικούς μου ανθρώπους ήταν η ακριβώς αντίθετη. Όλοι μου είπαν ότι προσαρμόστηκα πολύ γρήγορα και οδηγούσα πάρα πολύ καλά. Κοίταξε να δεις, στις εκκινήσεις σαφώς και με επηρέασαν τα παραπάνω, στην αρχή του πρωταθλήματος δεν είχα καλές εκκινήσεις όμως μετά αυτό βελτιώθηκε. Έπρεπε να έχω την μοτοσικλέτα ρυθμισμένη τέλεια για να πιάσω τον ρυθμό μου και επί πλέον στο μεγαλύτερο διάστημα του πρωταθλήματος αγωνιζόμουν με περσινή μοτοσικλέτα που ήθελε περισσότερη συντήρηση. Για εμένα η μοτοσικλέτα έπρεπε να είναι έτοιμη να αποδώσει το 100% σε κάθε αγώνα και δεν συνέβαινε πάντα αυτό. Δεν είναι όπως τα 450cc που και να πέσεις έξω στις ρυθμίσεις έχει το γκάζι να σε καλύψει. Μετά, στην Μεγαλόπολη είχα ένα τραυματισμό στο γόνατο από τα δοκιμαστικά και δεν μπορούσα να πιέσω στον αγώνα. Επίσης δεν πίεσα για την νίκη και δεν πήρα ρίσκα από την στιγμή που είχα μεγάλη βαθμολογική διαφορά στο πρωτάθλημα οπότε για τους απέξω μπορεί να φαίνεται ότι δυσκολεύομαι ή κάτι τέτοιο.
Στον έβδομο αγώνα πρωταθλήματος στην Καρδίτσα ο “ψηλός” κυριολεκτικά πέταγε κατακτώντας τον τίτλο.

Σε δυσκόλεψε καθόλου ο συναγωνισμός;
Σε γενικές γραμμές μπορώ να πω ότι είχα μια καλή, εύκολη χρονιά. Από τα 16 σκέλη του πρωταθλήματος, αγωνίστηκα στα 14, κέρδισα τα 10 και μπορώ να σου πω ότι λόγω της βαθμολογικής διαφοράς υπήρχαν και σκέλη που τα άφησα και δεν τα κυνήγησα. Από την άλλη αν τα κυνηγούσα μπορεί να μου έβγαινε σε κακό αυτό γιατί είχα προβλήματα μέσα στην χρονιά με το γόνατο μου όπως σου είπα αλλά και με την μέση μου.

Είσαι ο πιο ολοκληρωμένος οδηγός ΜΧ αυτήν την στιγμή στην χώρας μας. Από όλα τα οδηγικά προτερήματα σου ποιο πιστεύεις ότι ήταν αυτό που σε βοήθησε περισσότερο ώστε να κατακτήσεις τον φετινό τίτλο;
Μετά από όλα αυτά τα χρόνια ξέρω καλό motocross και είμαι δύσκολος αντίπαλος για τον καθένα. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η εμπειρία είναι το καινούργιο στοιχείο που έχει μπει στην οδήγηση μου, είναι ένα στοιχείο που μου παρέχει ασφάλεια. Σε έναν οδηγό όμως μετράει το πως είναι συνολικά κι ο Λευτέρης Παπανικολάκης έχει εμπειρία, σταθερότητα, είναι δυνατός, αποτελεσματικός, δεν έκανε φέτος λάθη και είναι αθλητής, έχει πολύ καλή φυσική κατάσταση. Πιστεύω ότι ειδικά στην φυσική κατάσταση πρέπει να ξεχωρίζω από τους αντιπάλους μου, δηλαδή αν πάμε για τρέξιμο κολύμπι ή ποδήλατο θα είμαι καλύτερος από αυτούς. Αυτά τα παιδία της ΜΧ2 φέτος έδειξαν ότι είχαν την ταχύτητα αλλά δεν μπορούσαν να την κρατήσουν και αυτό δείχνει έλλειψη φυσικής κατάστασης.

Ως ο παλιότερος της ΜΧ2 τι έχεις να συμβουλέψεις τους κατά πολύ νεότερους αντιπάλους σου;
Νομίζω ότι ο Κοσμάς, ο Τσαρνάς κι ο Ζαχαρίου έχουν την ταχύτητα αλλά έχουν δρόμο μπροστά τους για να γίνουν πραγματικά καλοί οδηγοί. Ας μην βιάζονται, έχουν καλά στοιχεία αλλά δεν είναι εύκολο να γίνεις πολύ καλός οδηγός στην ηλικία τους, έχουν το μέλλον μπροστά τους. Πρέπει να καταλάβουν ότι το motocross είναι μεγάλο και απότομο βουνό που πρέπει να σκαρφαλώσουν και με τα τέσσερα αν θέλουν να φτάσουν στην κορυφή, δεν φτάνεις από την μια μέρα στην άλλη. Θα πρέπει και οι γύρο τους να σταματήσουν να τους χαϊδεύουν τα αυτιά ή να βρίσκουν δικαιολογίες σε κάθε λάθος ή αποτυχία, να προσπαθούν να μαθαίνουν από κάθε λάθος από κάθε αποτυχία. Επίσης καλό είναι να δείχνουν σεβασμό στους αντιπάλους τους και να μαθαίνουν από αυτούς όποιος και να είναι γιατί άκουσα και κάτι περίεργα “σιγά, ποιος είναι ο Λ.Παπανικολάκης” και δεν το λέω για εμένα αλλά γενικά. Για παράδειγμα εγώ πριν κατέβω στην ΜΧ2 έβλεπα τους αγώνες της κατηγορίας και παρατηρούσα τους αντιπάλους μου για την επόμενη χρονιά, δεν είπα ποτέ σιγά ποιος είναι αυτός και ποιος είναι ο άλλος. Μελετούσα που είναι καλοί και που έχουν αδυναμίες, τους σεβόμουνα.
Είναι δύσκολο να θυμηθεί κανείς πότε έχει χάσει σκέλος ο Λευτέρης Παπανικολάκης στην πίστα της Πάτρας.

Ο πρωταθλητισμός πόσο δύσκολος είναι στα 38 σου χρόνια μαζί με την δουλειά και τις υποχρεώσεις;
Μαζί με τον αδερφό μου εκτός από το motocross έχουμε και δύο μαγαζιά που πρέπει να δουλέψουμε εξίσου καλά, είναι σαν να κρατάμε δύο καρπούζια με το ένα χέρι. Αν είσαι δυνατός τα κρατάς, αλλά για πόσο; Μια χρονιά, δύο, άντε τρεις κάποια στιγμή όμως το ένα θα σου πέσει και αυτό δεν πρέπει να είναι η δουλειά. Στους αγώνες όλοι βλέπουν το αποτέλεσμα αλλά πίσω από αυτό κρύβεται μια ολόκληρη προετοιμασία που είναι πολύ επίπονη όταν έχεις να τρέξεις και δύο μαγαζιά. Ξέρεις, επειδή είμαι πρωταθλητής στο motocross δεν σημαίνει ότι έχω διαφορετική αντιμετώπιση στην δουλειά μου από τις εταιρίες. Αν υπήρχαν οι προϋποθέσεις στο motocross να γίνει ποιο εύκολη η διαδικασία, με ανθρώπους να βοηθούν και να πλήρωναν οι εταιρίες  αεροπορικά εισιτήρια για τους αγώνες, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Τώρα όλα περνούν από τα χέρια μας και είναι εξαιρετικά δύσκολα. Όποιος πιστεύει το αντίθετο τον πληρώνω να έρθει να δουλέψει μαζί μας για ένα μήνα σε φουλ σεζόν να δει πως δουλεύουμε σε μαγαζιά και motocross. Έχουμε φτάσει στο ελάχιστο των χορηγιών, με ποιο λίγα απλά δεν γίνεται.

Το πρωτάθλημα πως σου φάνηκε από πλευράς οργάνωσης;
Θα το χαρακτήριζα σταθερό ούτε κακό, ούτε καλό. Θέλει δουλεία στον τομέα αυτό, αν δεν πέσουν χρήματα και εκεί δεν νομίζω ότι μπορούν να βελτιωθούν τα πράγματα. Οι αγώνες χρειάζονται περισσότερα άτομα που να γνωρίζουν το αντικείμενο για να τους τρέξουν οργανωτικά. Υπάρχουν πολλές δουλειές που πρέπει να γίνονται στις πίστες που δεν γίνονται γιατί δεν υπάρχουν άτομα κι αυτό δημιουργεί προβλήματα. Μια λύση είναι να γίνεται πιο επαγγελματικά η λειτουργία των πιστών, να βγάζουν δηλαδή χρήματα οι άνθρωποι που εμπλέκονται με τις πίστες όπως γίνεται στο εξωτερικό. Ξέρω ότι είναι δύσκολο να γίνει στην Ελλάδα αλλά πιστεύω ο επαγγελματισμός πρέπει να είναι ο στόχος.

Στο φετινό Athens Supercross  δεν αγωνίστηκες. Πολλοί υπέθεσαν ότι δεν θα αγωνιστείς ξανά, ισχύει;
Την περσινή χρονιά είχα αγωνιστεί σε πολλούς αγώνες με αποτέλεσμα να κάνω προπόνηση ακόμα και τους τρεις μήνες του καλοκαιριού, αφαιρώντας χρόνο από τις διακοπές με την οικογένεια μου. Επέλεξα τα Χριστούγεννα να τα περάσω με τα παιδιά μου και να ξεκουραστώ από το να κάνω προετοιμασία για το Athens Supercross. Η αλήθεια είναι ότι στην ηλικία που είμαι δεν μπορώ να τα κάνω όλα συνέχεια κάθε χρόνο, και Supercross και πρωτάθλημα και οικογένεια και δουλειά. Χρειάζομαι ξεκούραση και χρόνο με τα παιδιά μου. Τώρα για το φετινό από ότι έμαθα αναβλήθηκε. Το βλέπω δύσκολο να αγωνιστώ αν πέσει κοντά στους αγώνες του πρωταθλήματος motocross αλλιώς, το σκέπτομαι.
Ισχυρή θέληση και αποφασιστικότητα ήταν τα στοιχεία που ξεχώρισαν για τον πρωταθλητή της ΜΧ2.

Για του χρόνου ποια είναι τα σχέδια σου;
Καταρχήν έχω κάποιες επαγγελματικές εξελίξεις που έχουν άμεση προτεραιότητα. Πρέπει να μετακομίσουμε το συνεργείο και να το πάμε δίπλα στην έκθεση στον Γέρακα. Είναι ένα θέμα που πρέπει να το δούμε τώρα τις γιορτές που λασκάραμε λίγο για να αποφασίσουμε αν μπορούμε να κάνουμε και αγώνες. Κατά δεύτερον είναι το πόσο θα βοηθήσουν οι εταιρίες για την χρονιά που έρχεται, γιατί αυτά που ακούω μέχρι τώρα δεν είναι ενθαρρυντικά, θα δούμε.

Ποιους θα ήθελες να ευχαριστήσεις για την φετινή χρονιά;
Αφιερώνω αυτόν τον τίτλο στα παιδιά μου, γιατί ο χρόνος που αφιέρωσα για αυτόν τον τίτλο σε προπονήσεις και αγώνες ήταν χρόνος που στέρησα από αυτά. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την ΤΕΟΜΟΤΟ για τις μοτοσικλέτες KAWASAKI και τα λιπαντικά SHELL, την INTRAMOTO με τα ελαστικά PIRELLI και τα κράνη LASER, τον Σπύρο Αλεξόπουλο για τα γρανάζια RENTHAL και τις αλυσίδες D.I.D., τους προσωπικούς μου μηχανικούς Βαγγέλη Λιάπη και Γιάννη Πυρουνάκη, τον μηχανικό του αδερφού μου Χρήστο Γεωργοόγλου και τους γονείς μου που είναι πάντα στο πλευρό μου.