3ος αγώνας κυπέλλου enduro Φινλανδίας για το 2010, Kuhmoinen, 13/3/2010.

Στη κεντρική Φινλανδία στο περιβάλλον των χιλίων (παγωμένων) λιμνών βρέθηκα με τον φίλο Hannu Saarento το περασμένο Σάββατο για να συνεχίσω την παράδοση να οδηγώ έναν τουλάχιστον δύσκολο αγώνα στα χιόνια κάθε χρόνο. Φέτος και για πρώτη φορά στα σχεδόν 9 χρόνια που είμαι στη Φινλανδία είχαμε σταθερές χιονοπτώσεις και πολύ κρύο από τα Χριστούγεννα ήδη και ακόμη και στα νοτιοδυτικά παράλια, στο Τούρκου, έχουμε 40 πόντους χιόνι. Για τα κεντρικά έλεγαν για σχεδόν 1 μέτρο αλλά ούτε αυτό με εμπόδισε να δηλώσω συμμετοχή, ούτε οι προηγούμενες τελευταίες θέσεις και οι εγκαταλείψεις σε παρόμοιες συνθήκες. Με διάλειμα σχεδόν δύο μηνών από το εντούρο λόγω της γέννησης του γιου μου, ξεκίνησα αρχές Φεβρουαρίου προπονήσεις με στόχο τουλάχιστον την άριστη κατάσταση για τους καλοκαιρινούς αγώνες και την συνεχόμενη οδηγική άνοδο.

Το ξυπνητήρι χτύπησε στις 2.30 το πρωί και με τη τσίμπλα στο μάτι φτάσαμε στο μέρος του αγώνα πριν τις 7.00. Οι -8 βαθμοί και οι κάτασπροι λόφοι τριγύρω έφτιαχναν ατμόσφαιρα για τζάκι και ζεστή σοκολάτα αλλά εμείς με χασμουρητά περνούσαμε τεχνικό έλεγχο πριν τις 8.00. Στις 9.22 ξεκινούσα για την πρώτη απλή. Από τα πρώτα μέτρα ακολουθούσα πολύ βαθύ λούκι και η πρώτη έκπληξη της μέρας ήταν ότι παρόλο που το λούκι ήταν αρκετά δουλεμένο, παρέμενε πολύ μαλακό και εύθραυστο. Η άλλη έκπληξη ήταν ότι το σχεδόν ένα μέτρο χιόνι είναι πραγματικά πολύ περισσότερο από τους 40 πόντους των προπονήσεων. Επίσης τα πόδια βυθιζόντουσαν στο μαλακό χιόνι πολύ εύκολα και το αναγκαστικό τράβηγμα στο πάνω μέρος των βοηθητικών λουκιών για να γλυστράν πάνω τους έκλεβε πολύ ενέργεια. Μια δυο μικροπτώσεις με ξύπνησαν για τα καλά. Με σφυγμένα τα δόντια ξεκίνησα την 1η ειδική. Ηταν συνεχόμενο βαθύ λούκι διασχίζοντας δάσος με ανηφοροκατηφόρες και αρκετές σφιχτές στροφές. Με τα γόνατα στο τιμόνι προσπαθούσα να επιταχύνω και να φρενάρω δυνατά να μένουν οι τροχοί στη γραμμή. Προσπαθούσα να κάνω πράξη την θεωρία αλλά το πολύ μαλακό χιόνι προσπαθούσε συνέχεια να με νικήσει και να με ρίξει κάτω. Το κατάφερε δυο φορές αλλά με πείσμα ξανακαβαλούσα και προσπαθούσα να φύγω μπροστά τέρμα γκάζια.

kauka-550

Βαριανασαίνοντας συνέχισα κατευθείαν στην επόμενη απλή όπου ήταν και πάλι ολόκληρη σε δάσος. Προσπαθώντας να σώσω ενέργεια σκεφτόμουν μόνο πώς να μην κουράζω ιδιαίτερα τα πόδια. Σύντομα βρέθηκα στην εκκίνηση της 2ης ειδικής. Πίνοντας με μιας μισό μπουκάλι χυμό, πήρα δυο βαθιές ανάσες και ξαναχύθηκα στη μάχη με το χιόνι και το ρολόι. Ανάπνεα δυνατά και προσπαθούσα να κρατάω τα πόδια ψηλά. Εκτός του δάσους ήταν στο μενού και μεγάλες ευθείες σε μικρούς δασικούς δρόμους με μικρά εσάκια γεμάτα χιόνι πούδρα αλλά και σαμάρια με σκασμένη 4η. Ο,τι απαιτιτικότερο για τεστάρισμα αντοχής και δύναμης του σώματος. Γκάζι ανοιχτό πριν από κάθε στροφή βοηθούσε ώστε να μην βυθιστεί στο μαλακό χιόνι ο μπροστινός τροχός. Μετά από μια μεγάλη ευθεία, στην στροφή περίμεναν λίγοι θεατές. Με μια βαθιά ανάσα και τέρμα γκάζια από την κλειστή στροφή ανέβαινα τον λόφο ακολουθώντας το μοναδικό παγωμένο λούκι μέχρι εκείνη τη στιγμή. Κατέβασμα από τον λόφο και ξανά το ίδιο σκηνικό με το μαλακό λούκι. Ένοιωσα ότι αυτή η ειδική δεν θα τελειώσει ποτέ! Με τους προσαγωγούς να πονάνε ήδη, πήρα βουτιά στα μαλακά αλλά ήμουν και λίγο τυχερός γιατί το ΥΖ έμεινε στο λούκι. Με προσπάθεια ξανακαβάλησα και με τη γλώσσα γραβάτα τέλειωσε σε λίγο το μαρτύριο. Πριν συνεχίσω στο λούκι της απλής σταμάτησα και άρχισα να κάνω διατάσεις τα πόδια. Θυμήθηκα και λίγο τους παγκόσμιους αστέρες που δεν θέλουν με τίποτα να ξαναγίνει αγώνας παγκοσμίου στα χιόνια της Σκανδιναβίας και πραγματικά τώρα τους κατάλαβα απολύτως.

Συνέχισα στην απλή έχοντας ανακτήσει λίγο τις δυνάμεις. Το λούκι με οδήγησε κοντά στο λιμανάκι και στο κέντρο του χωριού όπου είχε στηθεί μικρό extreme test πριν το διάλειμα για τον 2ο γύρο. Με εκφωνητή να παρουσιάζει όλους τους αγωνιζόμενους είχε μαζευτεί αρκετός κόσμος. Βλέποντας ότι όλη η ειδική ήταν φτιαγμένη σε ξεχιονισμένο σημείο με ένα παγωμένο λούκι 20 πόντων όρμηξα από την αρχή μιας και σε τέτοιες συνθήκες έχω κάποια μικρή εμπειρία. Το ΥΖ ούρλιαξε και χωρίς κόλλημα στους κορμούς τέλειωσα σύντομα το ευκολότερο κομμάτι του αγώνα. Στο διάλειμα έφαγα στα γρήγορα κάτι αλμυρό και αφού θυμήθηκα τελευταία στιγμή να φουλάρω βενζίνη, ξεκινούσα για τον 2ο και τελευταίο γύρο για την C κατηγορία.

Ακόμη και το λούκι της απλής είχε φαγωθεί αρκετά από τις 170 συμμετοχές και ήταν γεμάτο χιόνι πούδρα στη βάση του. Η 1η ειδική ήταν αρκετά φαγωμένη αλλά η μικρή εμπειρία από τον 1ο γύρο βοήθησε ώστε να μην έχω πτώση. Απλά άρχισε να βγαίνει σιγά σιγά η κούραση. Η 2η ειδική ήταν ένα συνεχόμενο μαρτύριο για τον κινητήρα μέσα στη συνεχόμενη βαθιά πούδρα αλλά και για το ήδη κουρασμένο σώμα. Ενα λάθος φρενάρισμα και βύθισμα του δεξιού ποδιού επέφεραν θεαματική πτώση. Οταν κατάφερα να σηκωθώ όρθιος το χιόνι έφτανε στο τσαντάκι εργαλείων. Μετά από ώρα κατάφερα να σκαρφαλώσω στη σέλα και συνέχισα τελειωμένος. Εκτός της κούρασης, λόγω του συνεχόμενου καθίσματος στη σέλα, βρακί και κώλος έγιναν ένα με αποτέλεσμα έναν συνεχόμενο πόνο! Σφίγγοντας τα δόντια συνέχισα σκεφτόμενος ότι δεν τα παρατάω με τίποτα! Σύντομα τέλειωσα την ειδική και συνέχισα στην απλή για να οδηγήσω το τελευταίο μίνι extreme test και να ξεμπερδεύω. Στο μυαλό τριγυρνούσαν χαμόγελα του μπέμπη. Πιέζοντας λίγο παραπάνω απ΄όσο έπρεπε έκανα δυο λαθάκια αλλά χωρίς πτώση. Σύντομα καθόμουν εξουθενωμένος στο αμάξι μας πίνοντας ό,τι έβρισκα. Και ο Hannu κατάφερε να τερματίσει στους Vet50.

kantonen-550

Εδώ όλα τα αποτελέσματα

Κατάφερα να βελτιώσω κατά πολύ τα αποτελέσματα μου στα χιόνια σε σχέση με πέρυσι παρόλο τις ακόμη δυσκολότερες συνθήκες, και περιμένω πως και πως τις νορμάλ εντουροσυνθήκες τον Μάιο για άνοδο κατηγορίας. Ηδη τώρα είχα καλύτερους χρόνους από αρκετούς της Β κατηγορίας. Για την γενική ο φορμαρισμένος Oskari Kantonen (θα τρέξει φέτος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα) δεν άφησε περιθώρια σε κανέναν έχοντας κερδίσει και σχεδόν όλους τους χειμερινούς αγώνες μέχρι στιγμής φέτος.

Πολλές φωτογραφίες εδώ και εδώ: βυθισμένος στο χιόνι με το νούμερο 164.

Καλές εντουράδες και καλούς αγώνες!

Συντάκτης Άρθρου : Λεωνίδας Τσιόπουλος