1ος Φινλανδικός αγώνας σεζόν 2007
11/02/2007, κύπελλο, Sipoo Φινλανδίας

Παγκόσμιοι...

Μετά από τα καθυστερημένα πρώτα χιόνια στη Φινλανδία λόγω της αλλαγής του κλίματος, έφτασε ο καιρός για την έναρξη της φινλανδικής σεζόν εντούρο του 2007. Πρώτος σταθμός στο Sipoo τριάντα χλμ βόρεια του Eλσίνκι για τον 1ο αγώνα κυπέλου. Επερχόμενος από διάλειμα δυο μηνών λόγω βγαλμένου ώμου στο τέλος του 2006 και με καινούργιο Gas Gas EC250 για να με βοηθήσει στις απαιτιτικές φινλανδικές συνθήκες, ίσα ίσα πρόλαβα να ετοιμαστώ κάπως για την καινούργια σεζόν. Οχι μόνο οδηγώντας αλλά και ακολουθώντας σταθερό πρόγραμμα φυσικής κατάστασης σχεδόν καθημερινά.

Από το Τούρκου ξεκινήσαμε έξι μέλη του TMK κλαμπ να δοκιμάσουμε τις δυνάμεις μας σε έναν διαφορετικό αγώνα εντούρο κατά τους οργανωτές του. Μέχρι τελευταία στιγμή δεν ξέραμε καμιά λεπτομέρεια. Ακούσαμε μόνο υποσχέσεις για εκπλήξεις στην ειδική. Ναι, καλά διαβάσατε, μία μόνο ειδική ανά γύρο. Αλλά τι ειδική θα ήταν αυτή, θα το μαθαίναμε μόνο κατά την διάρκεια του αγώνα. Η συμμετοχή του παγκόσμιου Valtteri Salonen, των παγκόσμιων Πρωταθλητών Jani Laaksonen και Petri Pohjamo αλλά και των κορυφαίων, ισοδύναμων, τοπικών Φινλανδών της Α κατηγορίας θα έβαζαν το κερασάκι στην τούρτα σε αυτόν τον αγώνα προσφέροντας σε εμάς εκτός από το θέαμα την ευκαιρία να συγκρίνουμε τα ασύγκριτα, δηλαδή τους χρόνους μας στην special ειδική.

Εκκίνηση

Η ώρα εκκίνησής μου ήταν 9:47 στην C κατηγορία των νέων (και ερασιτεχνών) αναβατών, αναγκαστική μέχρι να έρθει ένα καλό αποτέλεσμα (ανά δέκα συμμετοχές μία άνοδο) για άνοδο στην B (στην οποία χρειάζονται μερικά πολύ καλά αποτελέσματα για την Α όπου είναι σχεδόν όλοι οι αναβάτες ικανοί για άριστα αποτελέσματα σε παγκόσμιο επίπεδο). Πάρα πολύ σωστά οι Φινλανδοί χωρίζουν βασικά το επίπεδο αναβατών μη δίνοντας σημασία τι μοτό καβαλάνε! Στο εντούρο ο οδηγός είναι το 98% και η μοτό το υπόλοιπο! Μέχρι να έρθει η ώρα μου είχα σχεδόν καταρεύσει από το άγχος. Η Μέρβη με τον Marko Koivunen (της Β κατηγορίας) προσπαθούσαν να με εμψυχώσουν συνέχεια. “Για την εμπειρία και για μια καλή προπόνηση! No stress!” και “όχι πτώση!” συμπλήρωνα εγώ γιατί δυο ώμους τους έχουμε!

Στημένος στην εκκίνηση προσπαθούσα να κλείσω εκτός του μυαλού μου κάθε άλλη σκέψη.

Μυαλό μόνο για το τι θα συναντούσα μπροστά μου! Κάνοντας την απλή των 30 μέτρων (!) ξανά στήθηκα για την ειδική. Με -5 C κατευθείαν κρύος για την ειδική! Τρία, δυο, ένα, πάμε Λεώ! Γρήγορα αλλαγή δευτέρα και βούτα στο σφιχτό λούκι για είσοδο στα μέτρια άλματα του σκραμπλοειδoύς πρώτου μέρους του σπέσιαλ τεστ. Το ΕC ήθελε να πετάξει ψηλά αλλά εγώ συγκρατημένος τα ρολάρισα σβέλτα.

Με όρεξη στο πρώτο κομμάτι

Γκαζερό μπερμ και βουρ για την ανηφορίτσα του λόφου. Ξανά φρένα και γρήγορο κατηφορικό ρολάρισμα για την ευθεία πριν το δάσος. Ξανά δυνατά φρένα στο τέλος της και είσοδο σε βαθύ λούκι με βράχο στο μέσο του. Ποιοι -5; Ζεστάθηκα ήδη! Το μονοπάτι στο δασάκι ήταν σφυχτό με τα δέντρα δεξιά αριστερά πολύ κοντά στο τιμόνι. Το λούκι χιονιού βαθύ αλλά χωρίς πολύ χιόνι μέσα του προσφέροντας όλες τις παρούσες φυτευτές πέτρες και ρίζες για παιχνίδι. Και τι παιχνίδι! Μετά από λίγο ξανά στα ανοιχτά, με σαμάρια χωρίς λούκια και σαθρό χιόνι. Εκεί το μόνο πράγμα που σε κρατά όρθιο είναι η επιταχυνόμενη κίνηση. Τίποτα άλλο. Σύντομα φρένα για την απότομη κατηφόρα αριστερά. Οι μερικές φυτευτές πέτρες δεν δημιούργησαν πρόβλημα έχοντας αφήσει την μοτό να ρολάρει κάτω με δευτέρα, χωρίς φρένα και το βάρος πίσω.

Μετά από λίγο ξανά στα δέντρα με λούκι και πάλι γεμάτο κοτρώνες και διαγώνιες ρίζες. Τα πόδια κλασικά σε ρόλο κουπιών για βοήθεια στην ισοροπία και γκάζι σταθερό ή επιταχυνόμενο για ρυθμό. Οποιοδήποτε σταμάτημα απαγορεύεται! Εκεί άρχισε να τρέχει

Κατηγορία Α, μετά την εκκίνηση

μπόλικος ιδρώτας. Η ώρα περνούσε και ακόμα στο δάσος με κάθε πολύ κλειστή στροφή να έχει και δέντρο στην εσωτερική της, με αντίθετη κλήση και σαθρό χιόνι στην εξωτερική απαιτώντας προσεκτικό φρενάρισμα και αποφυγή των δέντρων. Επίσης οι συνεχόμενες ανηφοροκατηφορίτσες προσέθεταν δυσκολία. Σύντομα σε δρόμο και ξανά σήμα για το λούκι. Ωωωχ αυτό το λούκι! Παρόμοιο με πριν αλλά τώρα τα δέντρα έλειπαν με κομμένους μικρούς κορμούς έντεχνα τοποθετημένους διαγώνια στο λούκι. Ωραίες εκπλήξεις! “Γιααα να δούμε τι θα έχει παρακάτω”, σκέφτηκα. Tα χέρια είχαν αρχίσει ήδη να φουσκώνουν και να πονάνε έχοντας εκκινήσει κρύος την ειδική (όπως και κάθε άλλος). Το Gas Gas στο στοιχείο του σε αυτές τις συνθήκες με κουβαλούσε ανετότατα με δευτέρα και μερικές φορές τρίτη με τις αναρτήσεις να αποσβένουν τα απότομα χτυπήματα. Το μόνο που μου ζητούσε ήταν να μην κλείνω το γκάζι. Με σφηγμένα τα δόντια και βαθιές ανάσες πέρασα και αυτήν την δοκιμασία.

Τέλος πρώτου γύρου

Ξανά για λίγο σε αγροτικό δρόμο με σαθρό χιόνι και πάγο οδηγώντας όρθιος για να ηρεμήσει λίγο ο πισινός που τα ‘χε δει όλα και πάλι σήμα για το λούκι στη σταριά. Με ομαλότερο λούκι αυτή τη φορά άρχισα να νοιώθω καλύτερα. Γκάζια πάνω κάτω στη σταριά ήταν κάτι διαφορετικό από τα προηγούμενα κομμάτια. Ξαφνικά στην αρχή στροφής βλέπω κοφτερές πέτρες σεβαστού μεγέθους διασκορπισμένες παντού. Λούκι δεν υπήρχε, μόνο σαθρό χιόνι. Φρένα, κατέβασμα δευτέρα και όρθιος στα μασπιε προσπάθησα να αποροφήσω τα χτυπήματα. Μάταια! Ανέβασμα σε τρίτη βοήθησε λίγο τις αναρτήσεις αλλά και πάλι οι τροχοί ήθελαν να φύγουν δεξιά αριστερά! Και το τράνταγμα, τράνταγμα! Από εντουρά με έκαναν χειριστή τρυπάνου εκεί πέρα! Μετά από κάνα δίλεπτο τέλειωσαν οι πέτρες αλλά άρχισε και πάλι σφυχτό μονοπάτι στο δάσος με τα χέρια μου σχεδόν τελειωμένα μην έχοντας χρόνο να χαλαρώσουν και να ξεφουσκώσουν. Αναγκαστικά ο ρυθμός ελατώθηκε μέχρι να επανέρθουν τα χέρια. Τουλάχιστον το υπόλοιπο σώμα ήταν εντάξει αντέχοντας τα κοπανήματα. Το ηθικό μου ανέβηκε όταν μπροστά μου σε κάποια ανοίγματα μπορούσα να δω μερικούς Φινλανδούς να αγκομαχούν και αυτοί. Σε λίγο τα χέρια ένοιωθαν κάπως καλύτερα. Αυτά τα βράχια στο μονοπάτι δεν έλεγαν να τελειώσουν ποτέ! Ανεβαίνοντας έναν λόφο άρχισαν να εμφανίζονται δεξιά και αριστερά μου θεατές. ”Αντε κοντεύουμε!”, σκέφτηκα. Τα χέρια πονούσαν ακόμα αλλά τώρα πια η κατάσταση ήταν ανεκτή.

Έξοδος από τον λόφο και είσοδος στην παγωμένη πίστα μοτοκρός. Απ’ όλα είχε το μενού! Ενας γύρος στην ωραία πίστα ήταν ό,τι ευκολότερο σε αυτήν την ειδική. Η πλαγιολισθήσεις έδιναν κι έπαιρναν και ήταν ό,τι καλύτερο για το τέλος του πρώτου γύρου.

Λεωνίδας Τσιόπουλος

Ο στόχος των 0 πτώσεων επιτεύχθηκε! Επρεπε να το καταφέρω γι ακόμη έναν γύρο. Μετά από διάλειμα 20 λεπτών για έλεγχο της μοτό ξαναέφυγα για άλλον έναν γύρο ζεσταμένος και με τα χέρια να μην πονάνε πια. Ο χρόνος μου κατέβηκε ένα λεπτό παρά την καταπονημένη διαδρομή και δυο μικρών λαθών με έξοδο αλλά χωρίς πτώση. Στον τερματισμό τα ουρλιαχτά χαράς μου έκαναν πολύ κόσμο να με κοιτάξει περίεργα αλλά σύντομα κατάλαβαν ότι πρόκειται για τον τρελοέλληνα και τον μόνο νότιο που παίρνει μέρος στους κορυφαίους αγώνες τους μαζεύοντας αξέχαστες εμπειρίες ζωής.

Μετά από λίγο απολάμβανα και φωτογράφιζα με την Μέρβη τα αστέρια της Α. Απλά, εκεί που εμείς οι κοινοί θνητοί κλείνουμε ή είμαστε συγκρατημένοι με το γκάζι, αυτοί το έχουν στα κόκκινα. Οπως ήταν αναμενόμενο ο Valtteri Salonen κέρδισε ”άνετα” με τον Pohjamo να εγκαταλείπει από μηχανική βλάβη στο CRF250.

 

Περισσότερες φωτό από τον αγώνα στη παρακάτω σελίδα:

http://reinhard.1g.fi/kuvat/VUOSI+2007/Sipoon+Enduro+11.2.07/

και σε αυτήν http://kotisivu.dnainternet.net/koivahti/sipoo.htm

Mikko Tontti

Στα λινκ παρακάτω μπορείτε να δείτε τα αποτελέσματα της C κατηγορίας μου και όλων των άλλων κατηγοριών. 7 από την C ανέβηκαν στην B (κυρίως θερμόαιμοι πιτσιρικάδες 125άρηδες) με γενικώς το επίπεδο της C πολύ ανεβασμένο. Οι 25 πρώτοι έχουν χρόνους καλούς για την B με τους προσωπικούς μου χρόνους (33 και 32 λεπτά) στα 3 λεπτά μακριά από τους τελευταίους της Β (και στα 6 λεπτά από τους τελευταίους της Α). Καθόλου άσχημα για τον δεύτερό μου αγώνα στα χιόνια μετά από ένα χρόνο και μετά από τραυματισμό. Από την λίστα της Α κρατήστε το όνομα Antti Hellsten (φωτό με το Νο 126). 16χρονος με σίγουρα λαμπρό μέλλον στο παγκόσμιο προσκύνιο. Επίσης, στα αξιοπρόσεκτα, ο Marko Laaksonen, μεγάλος αδερφός του Jani Laaksonen και πολυπρωταθλητής Φινλανδίας, έτρεξε και στους βετεράνους και στην Α.

http://www.fin-enduro.com/tulokset/simk2007/C.html

http://www.fin-enduro.com/tulokset/simk2007/

Οι προπονήσεις συνεχίζονται με τα επόμενα ραντεβού στις 3, 10-11 (διήμερος) και τέλος Μαρτίου για πρωταθληματικούς αγώνες ακόμη πιο βόρεια σε περισσότερο χιόνι.

Ευχαριστώ το enduro.gr που μέσω αυτού μπορώ να διηγούμαι τις εμπειρίες μου σε εσάς!

Kαλές εντουροεξορμήσεις!