Παρακάτω θα βρείτε την τελική απόφαση (2761/2009) του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών που δικαιώνει την ΜΟΤΟΕ η οποία είχε κάνει αγωγή το 2000 κατά του ελληνικού Δημοσίου και της ΕΛΠΑ για το λόγο του ότι δεν επέτρεπαν να διεξαχθεί το κύπελλο αγώνων που είχαν εξαγγείλει.

Η απόφαση του δικαστηρίου τελικά – και αμετάκλητα – δικαιώνει τα αθλητικά σωματεία της ΜΟΤΟΕ που τόλμησαν πριν δέκα χρόνια και συγκρούστηκαν με το Ελληνικό κράτος και την ΕΛΠΑ αλλάζοντας κυριολεκτικά το καθεστώς διεξαγωγής των αγώνων (αθλητικός νόμος αντί άρθρο 49).

Θυμηθείτε τα γεγονότα (άρθρο enduro.gr το 2008)

Μάλιστα είναι σημαντικό ότι αποδόθηκε στο ακέραιο η χρηματική αποζημίωση που ζητούσε με την αγωγή της η ΜΟΤΟΕ. Πρακτικά αυτό σημαίνει, πως όποιο σωματείο θεωρεί πως ζημιώθηκε οικονομικά όλα αυτά τα χρόνια μπορεί να ξεκινήσει διαδικασία αγωγής προς ΕΛΠΑ και Ελληνικό δημόσιο, ακολουθώντας τα χνάρια της ΜΟΤΟΕ, σύμφωνα με τον δικηγόρο Θεόδωρο Γαζούλη που χειρίστηκε την υπόθεση για την Ομοσπονδία ΜΟΤΟΕ.


Aριθμός απόφασης 2761/2009

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
Τμήμα 1ο Τριμελές

Αποτελούμενο από τους: Ηρακλή Μπούνια Πρόεδρο Εφετών Δ.Δ., Νικόλαο Ξινταρόπουλο και Δέσποινα Βήχου – Τάταρη – Εισηγήτρια, Εφέτες Διοικητικών Δικαστηρίων και Γραμματέα τον Βασίλειο Ράγκο Δικαστικό υπάλληλο, συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 4 Μαίου 2009 για να δικάσει την από 25η Μαίου 2005 (αρ. καταχ. ΑΒΕΜ 272/2006) έφεση του Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία Μοτοσυκλετιστική Ομοσπονδία Ελλαδος (ΜΟΤ.Ο.Ε) που εδρεύει στην Αθήνα (οδός Λαγουμτζή αρ. 44) και παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο του Δικηγόρο Θεόδωρο Γαζούλη καταθέτοντας την προβλεπόμενη δήλωση του άρθρου 133 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ. κατά των

1) Ελληνικού Δημοσίου που εκπροσωπείται από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών και παραστάθηκε με το Δικαστικό αντιπρόσωπό του Ν.Σ.Κ. Παντελή Παπαδάκη καταθέτοντας την προβλεπόμενη δήλωση του άρθρου 133 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ. και

2) Ν.Π.Ι.Δ. Ελληνική Λέσχη Αυτοκινήτου και Περιηγήσεων (ΕΛΠΑ) που εδρεύει στην Αγία Παρασκευή Αττικής Λεωφόρος Μεσογείων αρ. 395) και παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο του δικηγόρο Φίλιππο Φυλακτόγλου.

Το Δικαστήριο, Μελέτησε τη δικογραφία και σκέφτηκε σύμφωνα με το Νόμο

1) Επειδή η κρινόμενη έφεση νόμιμα φέρεται για περαιτέρω συζήτηση μετά την 3739/2008 αναβλητική απόφαση του Δικαστηρίου τούτου και την 3652/2006 προδικαστική απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου με την οποία παραπέμφθηκε για επίλυση στο δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προδικαστικά ερωτήματα αφού εκδόθηκε η απόφαση της 1ης Ιουλίου 2008 (υπόθεση C-49/07) του Δικαστηρίου αυτού (Δ.Ε.Κ.). Με την έφεση αυτή ζητείται παραδεκτώς η εξαφάνιση της 10426/2004 απόφασης του Τριμελούς Διοικητικού Εφετείου Αθηνών με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή του εκκαλούντος σωματείου με την επωνυμία Μοτοσυκλετιστική Ομοσπονδία Ελλάδος (ΜΟΤΟΕ) κατά του Ελληνικού Δημοσίου με αίτημα την καταβολή ποσού 5.000.000 δραχμών ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη από την κατά τους ισχυρισμούς του παράνομη σιωπηρή άρνηση του εφεσιβλήτου δημόσιου να του χορηγήσει άδεια διεξαγωγής αγώνων μοτοσυκλέτας ενώ έγινε δεκτή η υπέρ του δημοσίου πρόσθετη παρέμβαση της Ελληνικής Λέσχης Αυτοκινήτου και Περιηγήσεων (ΕΛΠΑ).

2) Επειδή στο άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα ορίζεται ότι: «για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του Δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το Δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά την παράβαση διάταξης που υπάρχει για χάρη του γενικού συμφέροντος…». Η αποζημίωση αυτή μπορεί να συνίσταται, μεταξύ άλλων, και στην, κατ’ άρθρο 932 του Αστικού Κώδικα χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, την οποία δικαιούται να ζητήσει και το Νομικό Πρόσωπο (ΣτΕ 2168/2007 7μελές). Από τη διάταξη του άρθρου 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα, με την οποία θεσπίζεται η ευθύνη προς αποζημίωση του Ελληνικού Δημοσίου από τις παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του κατά την υπό τούτων άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, συνάγεται ότι για την εφαρμογή της διάταξης αυτής απαιτείται, μεταξύ άλλων, με την πράξη ή παράλειψη ή υλική ενέργεια των οργάνων του Ελληνικού Δημοσίου να παραβιάζεται κανόνας δικαίου, με τον οποίο προστατεύεται ατομικό δικαίωμα ή συμφέρον. Επομένως, μπορεί να προκύψει ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου προς αποζημίωση, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 105 του Εισαγωγικόυ Νόμου του Αστικού Κώδικα, και από την εκ μέρους της Ελληνικής Πολιτείας νομοθέτηση δια των αρμοδίων, κατά το Σύνταγμα, οργάνων της ή από την παράλειψη των οργάνων τούτων να νομοθετήσουν, εάν από τη νομοθέτηση αυτή ή την παράλειψη νομοθέτησης γεννάται αντίθεση προς υπερκείμενους και επικρατούντες κανόνες δικαίου όπως είναι, μεταξύ άλλων, οι κυρωθείσες με νόμο διεθνείς συμβάσεις (ΣτΕ 1141/1999, ΔΕΚ υπόθ. C-6/90, 9/90 Francovich και Bonifaci, Σύλ. 1991, Ι-5357, υπόθ. C-46/93, Brasseri bu Pechiur, Σύλλ. 1996, Ι-1029). Περαιτέρω, στο άρθρο 49 του, κατά τον κρίσιμο χρόνο 2000, ισχύοντος Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ν. 2696/1999, ΦΕΚ 57Α΄) ορίζονται τα εξής: «

1) Αγώνες ζωηλάτων οχημάτων, ζώων, ποδηλάτων, αυτοκινήτων, τρίτροχων οχημάτων, μοτοσυκλετών και μοτοποδηλάτων στις δημόσιες ή ιδιωτικές οδούς και χώρους, επιτρέπεται να γίνουν μόνο ύστερα από σχετική άδεια.

2) Η κατά την προηγούμενη παράγραφο άδεια δίνεται: α).. β)… γ) για όλους τους αγώνες αυτοκινήτων τρίτροχων οχημάτων, μοτοσυκλετών και μοτοποδηλάτων από τον Υπουργό Δημόσια Τάξης ή τον υπ’ αυτού εξουσιοδοτημένων Αρχών, ύστερα από σύμφωνη γνώμη του Νομικού Προσώπου που εκπροσωπεί επίσημα, στην Ελλάδα τη Διεθνή Ομοσπονδία Αυτοκινήτων (ΔΟΑ), τη Διεθνή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτα (ΔΟΜ) και προκειμένου για αγώνες παλαιών αυτοκινήτων, τη Διεθνή Ομοσπονδία Παλαιού Αυτοκινήτου (ΔΟΠΑ)…». Επίσης, στο άρθρο 134 παρ. 8 του ν. 2725/1999 (ΦΕΚ 121Α΄) προβλέπονται τα εξής: «Τα μηχανοκίνητα αγωνίσματα και οι σχετικοί κλάδοι άθλησης αυτών (αυτοκίνητο, φόρμουλα, καρτ, δίκυκλο κλπ) αποτελούν αθλητική δραστηριότητα, η οποία διέπεται από τις διατάξεις του παρόντος νόμου». Ακόμη, το άρθρο 82 (πρώην άρθρο 86) της Συνθήκης ΕΚ, η οποία κυρώθηκε με το νόμο 945/1979 (ΦΕΚ Α΄170), όπως αυτή τροποποιήθηκε, ορίζεται ότι: «Είναι ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά και απαγορεύεται κατά το μέτρο που δύναται να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ κρατων μελών, η καταχρηστική εκμετάλλευση από μία ή περισσότερες επιχειρήσεις της δεσποζούσης θέσεώς τους εντός της κοινής αγοράς ή σημαντικού τμήματός της. Η κατάχρηση αυτή δύναται να συνίσταται ιδίως: α) στηνάμεση ή έμμεση επιβολή μη δικαίών τιμών αγοράς ή πωλήσεως ή άλλων όρων συναλλαγής, β) στον περιορισμό της παραγωγής, της διαθέσεως ή της τε

[download id=”14″]