Στον τελευταίο αγώνα του παγκοσμίου πρωταθλήματος στην Faenza, οι δύο πρωτοπόροι των δύο κατηγοριών δεν έκαναν λάθη και έτσι ο David Philipaerts πήρε τον τίτλο της MX1 μέσα στην πατρίδα του και ο Tyla Rattray στέφτηκε επιτέλους πρωταθλητής στην ΜΧ2 μετά από χρόνια προσπαθειών.

Ο τίτλος της ΜΧ1 επέστρεψε στην Yamaha και το άγχος έφυγε απο τους ώμους της ομάδας.

MX1
Ευτυχώς ο βροχερός καιρός της Παρασκευής και του Σαββάτου δεν συνεχίστηκε την Κυριακή, δίνοντας σε κοινό και αγωνιζόμενους ιδανικές συνθήκες αγώνα. Αυτό ήταν κάτι που χρειαζόταν οι Philipaerts και Steve Ramon για την διεκδίκηση του πρωταθλήματος ώστε να μειωθεί όσο γινόταν το ποσοστό λάθους που είναι μεγάλο στην περίπτωση λάσπης. Με το πλεονέκτημα των 14ρων βαθμών ο Philipaerts έκανε ένα συντηρητικό αγώνα και κατάφερε στο τέλος της ημέρας να πάρει τον πρώτο τίτλο στην καριέρας στην πρώτη του χρονιά στην Yamaha και στην μεγάλη κατηγορία. Όσο για τον Ramon, παραλίγο να χάσει και την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα όταν ο ομόσταυλος του Ken deDycker τον πέρασε στην βαθμολογία στο πρώτο σκέλος αλλά μια δυνατή εμφάνιση του “bomb” Ramon έφερε τα πράγματα στην θέση τους. Πάντως οι δύο καλές εμφανίσεις των οδηγών της Suzuki στα δύο σκέλη έφεραν τον τίτλο των κατασκευαστών στην κίτρινη εταιρία για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Στην Faenza όμως δεν ήταν μόνο μεγάλη μέρα για τον Philipaerts και την Yamaha αλλά και για τον Max Nagl και την KTM. Με δύο νίκες σε αντίστοιχα σκέλη ο Nagl έβαλε την σφραγίδα του στον αγώνα κατακτώντας το πρώτο GP της καριέρας του. Η αποφασιστικότητα του Nagl φάνηκε από το πρώτο σκέλος όταν από την εκκίνηση έφυγε μπροστά δίνοντας τον δικό του ρυθμό που μόνο ο Sebastien Pourcel μπόρεσε να ακολουθήσει. Στον δέκατο γύρο ο S.Pourcel είχε μια έξοδο που τον έφερε να προσπαθεί να ξεμπλέξει την μοτοσικλέτα του από τον υφασμάτινο φράχτη της πίστας και τελικά να εγκαταλείπει. Τότε η μάχη της τρίτης θέσης που καλά κρατούσε πίσω, έγινε για την δεύτερη θέση με τους Mark deReuver που είχε πάρει καλή εκκίνηση μαζί με τον Billy Mackenzie αλλά και τον Philipaerts με τον Josh Coppins που βρέθηκαν μπροστά λίγο μετά την εκκίνηση, να δίνουν την μάχη. Σύντομα από την ένατη θέση όπου ξεκίνησε και μετά από καταιγιστικό ρυθμό o deDycker βρέθηκε στην μάχη της δεύτερης θέσης όπου και τελικά κατέκτησε αφήνοντας τρίτο τον Philipaerts. Ο Ramon κινήθηκε στην μετριότητα και μετά από μια πτώση τερμάτισε ενδέκατος, σε ένα σκέλος που τον έριξε στην τρίτη θέση της βαθμολογίας. Μετά τον deDycker τον πιο δυνατό αγώνα σε αυτό το σκέλος έκανε ο Jonathan Barragan που ξεκόλλησε προς το τέλος του σκέλους από την όγδοη θέση και με ένα ντεμαράζ κατάφερε να πάρει την τέταρτη θέση αφήνοντας κοντά πίσω του, τους Mackenzie και deReuver να τερματίζουν πέμπτος και έκτος αντίστοιχα. Το δεύτερο σκέλος είχε και αυτό από την αρχή μέχρι το τέλος τον πρωταγωνιστή της ημέρας Μax Nagl στην πρώτη θέση αυτήν την φορά σε πιο συντηρητικό ρυθμό οδήγησε την κούρσα από τον πρώτο γύρο μέχρι και τον τελευταίο κερδίζοντας έτσι το πρώτο GP της καριέρας του. Κοντά πίσω του σε όλη την διάρκεια αυτού του σκέλους βρέθηκε ο Coppins με τον Ramon να παλεύουν για την σημαντική δεύτερη θέση καθώς όποιος από τους δύο την κατακτούσε αυτόματα έδινε και τον τίτλο των κατασκευαστών στην εταιρία που οδηγούσε. Για τον Ramon ήταν το τελευταίο πράγμα που μπορούσε να κάνει ώστε να κλείσει την χρονιά με κάτι στα χέρια του αφού για να πάρει τον τίτλο οδηγών έπρεπε να τερματίσει πρώτος και ο Philipaerts να μην πάρει πάνω από δυο βαθμούς. Τελικά ο Ramon πήρε την δεύτερη θέση στο σκέλος, δίνοντας στην Suzuki τον τίτλο των κατασκευαστών, και την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα που κινδύνευσε να την χάσει. Ο Coppins πάλεψε σκληρά για την Yamaha σε αυτό το σκέλος αλλά δεν είναι φέτος ο Coppins που ξέραμε τα τελευταία χρόνια. Η τρίτη θέση που τερμάτισε σε αυτό το σημαντικό σκέλος έριξε κι άλλο την πληγωμένη αυτοπεποίθηση του. Τέταρτος στο σκέλος και τρίτος τελικά στον αγώνα τερμάτισε ο Barragan που οδήγησε σε αυτήν την θέση μετά τα μισά του σκέλους και αφού επιβλήθηκε του έκτου τελικά Tanel Leok  Την πέμπτη θέση που έχασε ο Leok στο τέλος του σκέλους την πήρε ο deDycker που ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου, ολοκληρώνοντας την καλύτερη χρονιά της καριέρας του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Το ενδιαφέρον όμως όλων σε αυτό το σκέλος βρισκόταν στον οδηγό της ένατης θέσης που δεν ήταν άλλος από τον Philipaerts που όταν είδε την καρό σημαία ξέσπασε σε πανηγυρισμούς μέσα στις αγκαλιές των ανθρώπων της ομάδας του αλλά και των συμπατριωτών του, που είχαν να δούνε τίτλο στην μεγάλη κατηγορία από το 1990 με τον θρυλικό Alex Puzar.

Αποτελέσματα πρώτου σκέλους
1 Nagl, Maximilian KTM
2 de Dycker, Ken Suzuki
3 Philippaerts, David Yamaha
4 Barragan, Jonathan KTM
5 Mackenzie, Billy Honda
6 de Reuver, Marc Honda
7 Bill, Julien  Honda
8 Desalle, Clement Suzuki
9 Schiffer, Marcus KTM
10 Coppins, Joshua Yamaha

Αποτελέσματα δεύτερου σκέλους
1 Nagl, Maximilian KTM
2 Ramon, Steve Suzuki
3 Coppins, Joshua Yamaha
4 Barragan, Jonathan KTM
5 de Dycker, Ken Suzuki
6 Leok, Tanel Kawasaki
7 Desalle, Clement Suzuki
8 Campano, Carlos Yamaha
9 Philippaerts, David Yamaha
10 Mackenzie, Billy Honda
Στην ΜΧ2 τα πήρε όλα φέτος η ΚΤΜ, έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν.

ΜΧ2
Η πτώση της καρό σημαίας στο πρώτο σκέλος του τελευταίου αγώνα της χρονιάς, ήταν για τον Tyla Rattray κάτι που περίμενε πολλά, μα πάρα πολλά χρόνια. Και αυτό γιατί επιτέλους θα έπαιρνε τίτλο στην κατηγορία μετά από πολλά χρόνια προσπαθειών και άλλων τόσων ατυχιών. Τα χαμόγελα ξαναγύρισαν στην ΚΤΜ μετά από καιρό που πήρε τον τίτλο οδηγών αλλά και κατασκευαστών στην κατηγορία, και σίγουρα ένα μεγάλο μερίδιο σε αυτήν την επιτυχία έχει ο Team Manager της ομάδας ο “βασιλιάς” Stefan Everts. Βέβαια οι ατυχίες φέτος μπορεί να μετακόμισαν στο στρατόπεδο της Yamaha με τον Antonio Cairoli να βγαίνει άδοξα από το παιχνίδι του τίτλου, όμως ο Rattray είχε αντίπαλο και μάλιστα αρκετά δυνατό αλλά όχι και τόσο σταθερό. Ο ομόσταυλος του Tommy Searle προσπάθησε πολύ για να βρεθεί πιο κοντά στον τίτλο όλη την χρονιά μια και δεν θα έχει πλέον πολλές ευκαιρίες να πάρει παγκόσμιο τίτλο εφόσον μετακομίζει του χρόνου στο Αμερικανικό πρωτάθλημα. Κέρδισε όμως τις εντυπώσεις τουλάχιστον, κερδίζοντας το τελευταίο GP με δύο δυνατές νίκες. Στο πρώτο σκέλος ο Anthony Boissiere πήρε την εκκίνηση, έχοντας κίνητρο την συμμετοχή του στην ομάδα της Γαλλίας στο MXDN, και έδωσε σκληρή μάχη στους πρώτους γύρους με τον Searle για την πρωτοπορία του αγώνα  Στον τέταρτο γύρο ο Searle κατάφερε να περάσει τον Boissiere αλλά ο Γαλλός δεν το έβαλε κάτω. Παρά τις προσπάθειες να κάνει διαφορά του Searle αλλά και την πίεση για την δεύτερη θέση του Rattray o Boissiere έδειξε έτοιμος για αυτόν τον αγώνα ακόμα κι όταν ο Rattray κατάφερε τελικά να τον περάσει ο Γαλλός κράτησε σε απόσταση βολής τους πρωτοπόρους. Το σκέλος πήρε ο Searle με δεύτερο και πρωταθλητή τον Rattray που πανηγύρισε έντονα μαζί με την οικογένεια του που βρέθηκε στον αγώνα της Ιταλίας. Μετά από μια πολύ καλή εμφάνιση ο Boissiere τερμάτισε τρίτος με τέταρτο τον Stephen Sword. Προς το τέλος του αγώνα ο Jeremy van Horebeek πλησίασε στην πέμπτη θέση τον Shaun Simpson καταφέρνοντας να του την πάρει δύο γύρους πριν το τέλος. Στο δεύτερο σκέλος την εκκίνηση πήρε ο Sword αλλά γρήγορα τον πέρασε ο Joel Roelants με τον Searle. Ο δυνατός ρυθμός του Roelants μέχρι τα μισά σχεδόν του σκέλους δεν επέτρεψαν στον Searle να κάνει κάποια κίνηση αν και με την δεύτερη θέση έπαιρνε την πρώτη θέση στον αγώνα. Όμως ο ρυθμός του Roelants έπεσε και ο Searle βρήκε την ευκαιρία να τον περάσει, κερδίζοντας κι αυτό το σκέλος, κατακτώντας έτσι το τελευταίο GP του πρωταθλήματος. Ο Roelants τερμάτισε δεύτερος στο σκέλος που σε συνδυασμό με την έβδομη θέση που πέτυχε στο πρώτο σκέλος ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου. Στην τρίτη θέση κινήθηκε σε όλο τον αγώνα μέχρι και τον τερματισμό ο pole man της κατηγορίας Zach Osborne, με τον Rattray να παίρνει την τέταρτη θέση στον αγώνα και την δεύτερη στο σύνολο, μετά από κακή εκκίνηση και μάλλον ένα αδιάφορο αγώνα για αυτόν. Την καλύτερη φετινή συνολική εμφάνιση έκανε ο Sword τερματίζοντας πέμπτος στο σκέλος και τέταρτος στο σύνολο ενώ την εξάδα συμπλήρωσε ο Rui Goncalves.

Αποτελέσματα πρώτου σκέλους
1 Searle, Tommy KTM
2 Rattray, Tyla KTM
3 Boissiere, Anthony KTM
4 Sword, Stephen Kawasaki
5 van Horebeek, Jeremy KTM
6 Simpson, Shaun KTM
7 Osborne, Zach Yamaha
8 Roelants, Joel KTM
9 Aubin, Nicolas Yamaha
10 Lupino, Alessandro Yamaha

Αποτελέσματα δεύτερου σκέλους
1 Searle, Tommy KTM
2 Roelants, Joel KTM
3 Osborne, Zach Yamaha
4 Rattray, Tyla KTM
5 Sword, Stephen Kawasaki
6 Goncalves, Rui KTM
7 Boog, Xavier Suzuki
8 Aubin, Nicolas Yamaha
9 Simpson, Shaun KTM
10 Monni, Manuel Yamaha

Βαθμολογίες
ΜΧ1

1 Philippaerts, D. 509
2 Ramon, Steve 495
3 de Dycker, Ken 490
4 Barragan, J. 455
5 Coppins, J. 446
6 Nagl, M. 444
7 Pourcel, S. 392
8 Leok, Tanel 352
9 Mackenzie, B. 320
10 de Reuver, M. 292

ΜΧ2
1 Rattray, Tyla 636
2 Searle, Tommy 613
3 Aubin, Nicolas 406
4 Simpson, Shaun 394
5 Goncalves, Rui 380
6 Cairoli, A. 357
7 Boog, Xavier 307
8 van Horebeek, J. 299
9 Sword, Stephen 291
10 Frossard, S. 289

Κατασκευαστών ΜΧ1
1 Suzuki 587
2 Yamaha 583
3 KTM     575
4 Kawasaki 518
5 Honda 470
6 TM 43
7 Aprilia 23

Κατασκευαστών ΜΧ2
1 KTM     716
2 Yamaha 631
3 Kawasaki 464
4 Suzuki 371
5 Honda 277
6 Husqvarna 1

Φωτογραφίες: Youthstream, Yamaha, ΚΤΜ (Ray Archer).