Κατεβάζοντας αναγκαστικά μια “Β ομάδα” οι αμερικάνοι έπρεπε να δουλέψουν σκληρά για να κερδίσουν το φετινό MXDN. Το έκαναν και με αρχηγό τον Ryan Dungey τα κατάφεραν τελικά να κάνουν είκοσι τις νίκες στον θεσμό περιορίζοντας τον συναγωνισμό σε λάθη και ατυχίες.

Το MXDN μεγαλώνει χρόνο με τον χρόνο και οι αποδείξεις είναι τα πολλά θετικά αλλά και αρνητικά που σημαίνει αυτό. Φέτος οργανωτικά μπορούμε να πούμε ότι όλα κύλησαν καλύτερα και χωρίς προβλήματα σε καλές εγκαταστάσεις με πολλούς χορηγούς και θεατές, δείχνοντας βι ;ώσιμη υγεία μέσα στην παγκόσμια οικονομική κρίση. Δυστυχώς όμως το motocross αρχίζει να αντιμετωπίζεται σαν τα MotoGp απομακρύνοντας σταδιακά τους θεατές από τα όρια της πίστας χάνοντας έτσι το σημαντικό πλεονέκτημα που είχε το άθλημα σε σχέση με τα υπόλοιπα. Ακόμα και για εμάς του δημοσιογράφους ήταν πολύ δύσκολο να δούμε τον αγώνα αφού μας περιόρισαν σε μέρη που είτε υπήρχαν πολλοί θεατές είτε υπήρχαν πολλά διαφημιστικά banners που μαζί με το πράσινο δίχτυ οριοθέτησης της πίστας περιόριζαν σημαντικά την παρακολούθηση του αγώνα. Στους αγώνες μοτοσικλέτας όμορφο είναι: να παρακολουθείς τα MotoGp από την τηλεόραση, να παρακολουθείς το Motocross δίπλα στην πίστα και να ακολουθείς καβάλα τον αγώνα enduro. Αν χαθεί η ομορφιά αυτού του συνδυασμού χαλάει το πράγμα.

Η γνωστή τριάδα στα τελευταία Εθνών στις γνωστές θέσεις

Κοντράστ συναισθημάτων προσέφεραν οι αγώνες του φετινού MXDN με το τελευταίο σκέλος της ημέρας να σημαδεύει όσο κανένα άλλο τον αγώνα φέρνοντας απρόσμενα τους Αμερικανούς για εικοστή φορά στο ψηλότερο σκαλοπάτι. Οι οικοδεσπότες Ιταλοί βρέθηκαν κοντά στην κατάκτηση του Champerlain Trophy όμως η μεγάλη του ελπίδα A.Cairoli είχε μια πτώση με εγκατάλειψη στην εκκίνηση του τελευταίου σκέλους σπέρνοντας την απογοήτευση στις τάξεις των θεατών. Οι δεύτεροι τελικά Γάλλοι έκαναν την καλύτερη συνολική εμφάνιση και δικαιούταν το τρόπαιο όσο κανένας άλλος αλλά μια σύγκρουση του Gautier Paulin στον πρώτο γύρο του δραματικού τρίτου σκέλους έσβησε κάθε όνειρο για πρωτιά. Οι Γάλλοι ανέβηκαν στο βάθρο κρατώντας την φανέλα του Paulin που τραυματίστηκε σοβαρά. Αθόρυβα όπως πάντα το Βέλγιο στα τελευταία MXDN, με άξιο αρχηγό τον Steve Ramon καπάρωσε την τρίτη θέση συνεχίζοντας την μακρά παράδοση.

Κέρδισε το πρώτο σκέλος ο Cairoli αλλά χάλασε την ιταλική fiesta στο τελευταίο

ΜΧ1 – ΜΧ2 (η ώρα των πρωταθλητών)
Για τον πρώτο αγώνα της ημέρας στην μπάρα στήθηκαν οι πρωταθλητές motocross του παγκοσμίου Antonio Cairoli της ΜΧ1 και Marvin Musquin της ΜΧ2 και οι πρωταθλητές ΑΜΑ Chad Reed 450 και Ryan Dungey 250. Όπως είναι λογικό η ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι καθώς και τα τέσσερα έθνη που εκπροσωπούν αυτοί οι οδηγοί είχαν τις ίδιες ελπίδες για την κατάκτηση του τροπαίου. Πρώτος μετά την εκκίνηση έστριψε ο Antonio Cairoli με το ιταλικό πλήθος να ζεσταίνεται νωρίς αλλά λίγο πριν τα μισά του πρώτου γύρου ο Chad Reed του πήρε την πρωτοπορία. Αυτό δεν άρεσε καθόλου στον Σικελό και σε ένα τεχνικό κομμάτι της πίστας έδειξε στον πρώην πρωταθλητή supercross τις SX ικανότητες κλέβοντας του την πρωτοπορία. Οι δύο πρωτοπόροι κράτησαν ζεστό το ενδιαφέρον του αγώνα μέχρι και τον τερματισμό χωρίς όμως να αλλάξουν ξανά θέσεις ή να επιχειρηθεί κάποιο προσπέρασμα. Έτσι ο Cairoli με την πρώτη θέση όσο και ο Reed με την δεύτερη αποκόμισαν τα πιο θετικά αποτελέσματα για τις χώρες τους και βασίστηκαν στους οδηγούς της ΜΧ2 να προσπαθήσουν για το ίδιο.  Και πραγματικά έτσι έγινε καθώς ο καλύτερος οδηγός της ΜΧ2 ήταν ο πέμπτος Marvin Musquin που δεν ευτύχισε παρά την μεγάλη προσπάθεια που έκανε μετά από κακή εκκίνηση να δει την Γαλλία ψηλά αφού ο Stephen Frossard τερμάτισε 14ος. Δεύτερος καλύτερος για την ΜΧ2 ήταν ο Tommy Searle που σε συνδυασμό με την ενδέκατη θέση του Billy Mackenzie πλασάρισαν την Αγγλία στην τρίτη θέση σε αυτόν τον πρώτο  αγώνα και αν δεν έχανε δύο θέσεις στους δύο τελευταίους γύρους θα ήταν δεύτεροι μπροστά από τους τρίτους Ιταλούς. Το τρίτο καλύτερο αποτέλεσμα της ΜΧ2 ήταν αυτό του όγδοου Jake Weimer που έδωσε αρκετές μάχες και με υπομονή μετά από μέτρια εκκίνηση κατάφερε να ανεβάσει την Αμερική στην πρώτη θέση αφού ο Ryan Dungey είχε καλή εκκίνηση και περιόρισε τους Clement Desalle και Jonathan Barragan στον δρόμο του για την κατάκτηση τελικά της τρίτης θέσης. Ο Brett Metcalfe και ο Davide Guarnery καθόρισαν με τα αποτελέσματα του την θέση της χώρας τους στον πίνακα. Και οι δύο είχαν κακές εκκινήσεις με τον Guarnery να ξεκινάει 14ος και να τερματίζει δύο θέσεις πιο πίσω αλλά τελικά να φέρνει την Ιταλία τρίτη θέση και τον Metcalfe να έχει καταστροφική εκκίνηση αλλά τελικά να φτάνει τον Guarnery χωρίς όμως να τον περάσει κατατάσσοντας την Αυστραλία τέταρτη. Καλά τα πήγε και το Βέλγιο με τον Clement Dessale να δίνει μάχη με τον Dungey για την τρίτη θέση και να την χάνει τερματίζοντας τέταρτος αλλά και η Νέα Ζηλανδία με τον Josh Coppins που φόρτσαρε δυνατά στο τέλος και πήρε την έκτη θέση.

Αποτελέσματα ΜΧ1 – ΜΧ2
1 Cairoli, AntonioYamaha
2 Reed, Chad Suzuki
3 Dungey, Ryan Suzuki
4 Desalle, Clement Honda
5 Musquin, Marvin KTM
6 Coppins, Joshua Yamaha
7 Searle, Tommy KTM
8 Weimer, Jake Kawasaki
9 Swanepoel, Gareth Kawasaki
10 Roczen, Ken Suzuki

Η εκπληκτική απόδοση του Paulin στο δεύτερο σκέλος δεν ήταν αρκετή για να χαρίσει στην Γαλλία την πρώτη θέση

ΜΧ2 – ΟΡΕΝ (πήρε κεφάλι η Γαλλία)
Το σκέλος αυτό ήταν μια δοκιμασία για την μικρή κατηγορία καθώς είχαν μόνο 45 λεπτά καιρό να ξεκουραστούν από το προηγούμενο σκέλος. Ο δεύτερος τίτλος που θα μπορούσαμε να βάλουμε για αυτό το σκέλος θα ήταν «Η ψυχή του Philippaerts», βέβαια θα ήταν λίγο άδικο για τους Γάλλους και ιδιαίτερα στον Gautier Paulin που από τον πρώτο γύρο οδήγησε τον αγώνα μέχρι και τον τελευταίο συνεχίζοντας την πολύ καλή χθεσινή του εμφάνιση. Την εκκίνηση του σκέλους πήρε ο Νέο Ζηλανδός Scott Columb αλλά γρήγορα έμεινε πίσω από τους Paulin, Ivan Tedesco, Tanel Leok και Philippaerts που τον πέρασαν. Ο Tedesco προσπάθησε να κρατήσει κοντά του τον Paulin αλλά ο Γάλλος κράτησε το γυρολόγιο του χαμηλά και άνοιξε την διαφορά κερδίζοντας άνετα το σκέλος. Σταδιακά ανέβασε και τον ρυθμό του ο άλλος Γάλλος ο Musquin και κατάφερε να βρεθεί τρίτος μέχρι να πάρει μπροστά ο Philippaerts και με τις επευφημίες των συμπατριωτών του (που νωρίτερα είδαν τον Davide Guarnery να εγκαταλείπει μετά από πτώση και βλάβη στην μοτοσικλέτα) παρότρυναν τον οδηγό της Yamaha για κάτι καλύτερο και αυτός τους έφερε την δεύτερη θέση περνώντας τον Tedesco στην γραμμή του τερματισμού. Δεύτερος λοιπόν ο Philippaerts με τον Tedesco τρίτο και τον Musquin τέταρτο ανεβάζοντας την ομάδα της Γαλλίας στην πρώτη θέση με 13 βαθμούς διαφορά από το δεύτερο Βέλγιο των Steve Ramon, που τερμάτισε έβδομος κερδίζοντας την μάχη με τον Ken Roczen, και Joel Roelants που έφερε την ενδέκατη θέση. Το δράμα ήρθε για την ομάδα της Αμερικής που ενώ είχε πλασαρισμένο στην πρώτη δεκάδα τον Weimer ένα σβήσιμο του κινητήρα τον καθυστέρησε αρκετά τερματίζοντας 25ος ρίχνοντας την ομάδα στην τρίτη θέση του πίνακα.

Αποτελέσματα ΜΧ2 – OPEN
1 Paulin, Gautier Kawasaki
2 Philippaerts, David Yamaha
3 Tedesco, Ivan Honda
4 Leok, Tanel    Yamaha
5 Musquin, Marvin KTM
6 Nagl, Maximilian KTM
7 Ramon, Steve Suzuki
8 Roczen, Ken     Suzuki
9 Metcalfe, Brett Honda
10 Tylla Rattray Kawasaki

Με χαμηλούς τόνους και βάζοντας το κεφάλι κάτω ο Dungey οδήγησε την αμερικανική ομάδα στην νίκη

ΟΡΕΝ – ΜΧ1 (η μεγάλη ανατροπή)
Στο τελευταίο και πιο δραματικό σκέλος ήταν η σειρά της ΟΡΕΝ να δοκιμάσει τις δυνάμεις της έναντι της ξεκούραστης ΜΧ1. Η εκκίνηση ήταν καθοριστική για την Ιταλική ομάδα καθώς στην πτώση της πρώτης στροφής πιάστηκε ο Cairoli με αποτέλεσμα να καταστραφεί η μοτοσικλέτα του και να αναγκαστεί να εγκαταλείψει. Σαν να μην έφτανε αυτό μερικές στροφές παρακάτω ο Paulin μπλέχτηκε σε άλλη μια πολυπληθή σύγκρουση χτυπώντας άσχημα και φεύγοντας με φορείο από την πίστα βάζοντας την γαλλική ομάδα σε περιπέτειες. Στην ίδια σύγκρουση πιάστηκε και οι Αυστραλοί  Reed και Byrne με τον πρώτο να σηκώνεται και να συνεχίζει και τον δεύτερο να εγκαταλείπει εξαλείφοντας τις μικρές ελπίδες της χώρας τους για το φετινό βάθρο. Την σύγχυση εκμεταλλεύτηκε ο Jonathan Barragan που πήρε την εκκίνηση και οδήγησε με διαφορά ασφαλείας τον αγώνα. Πίσω του βρέθηκαν οι Dungey και Ramon και σύντομα άρχισαν να του καλύπτουν την διαφορά. Στον όγδοο γύρο ο Dungey πέρασε τον κουρασμένο πια Ισπανό και το ίδιο έκανε και ο Ramon ένα γύρο μετά. Με τον συμπατριώτη του Tedesco στην έβδομη θέση και τον αντίπαλο Γάλλο Frossard στην πέμπτη ο Dungey άρχισε να καταλαβαίνει ότι η Αμερική ήταν κοντά στην κατάκτηση του MXDN αλλά παρόλα αυτά κράτησε τον Ramon πίσω του κερδίζοντας τελικά το σκέλος. Δεχόμενος συγχαρητήρια από την πρώτη τριάδα μετά τον τερματισμό και περιμένοντας να αγκαλιάσει τον Tedesco ο Dungey έκανε σαν μικρό παιδί πανηγυρίζοντας την κατάκτηση, την πρώτη του συμμετοχή και νίκη στο Εθνών. Παλεύοντας μέχρι και τον τελευταίο γύρο ο Philippaerts τερμάτισε τρίτος δίνοντας λίγη χαρά στην πίκρα των συμπατριωτών του θεατών. Τέταρτη θέση για τον Jonathan Barragan πέμπτη για τον Frossard που μαζί με τον Paulin έκαναν την έκπληξη στο φετινό αγώνα αφού αγωνίστηκαν με μεγαλύτερες μοτοσικλέτες από αυτές που κανονικά τρέχουν. Πολύ καλή εμφάνιση από τον πλέον βετεράνο Coppins που έφερε την έκτη θέση σε αυτό το σκέλος σε έναν αγώνα προσωπικό αφού η χώρα του δεν ήταν ανταγωνιστική.

Αποτελέσματα OPEN – MX1
1 Dungey, Ryan Suzuki
2 Ramon, Steve Suzuki
3 Philippaerts, David Yamaha
4 Barragan, Jonathan KTM
5 Frossard, Steven Kawasaki
6 Coppins, Joshua Yamaha
7 Tedesco, Ivan Honda
8 Nagl, Maximilian KTM
9 Reed, Chad Suzuki
10 Simpson, Shaun KTM

Σήκωσε ψηλά την σημαία του παγκοσμίου mx ο Philippaerts κερδίζοντας την ΟΡΕΝ

Β Τελικός
Με μεγάλα ονόματα έξω από τον κυρίως τελικό όπως ο Καναδάς, η Ιρλανδία, η Ρωσία και η Αυστρία ήταν βέβαιο ότι θα γινόταν σφαγή για την πρώτη προνομιούχο θέση του Β Τελικού που οδηγούσε στον τελικό. Ανάμεσα σε αυτές και η Ελλάδα κυνηγούσε κυρίως άλλη μια συμμετοχή σε MXDN παρά κάποια διάκριση. Από την αρχή του σκέλους ο Σλοβένος Matevz Irt έδωσε σκληρή μάχη στους πρώτους γύρους με τον Καναδό Dean Wilson αλλά σύντομα ο ιδιαίτερα ανταγωνιστικός Wilson επικράτησε για την πρώτη θέση κερδίζοντας άνετα τον αγώνα, χωρίς όμως η ομάδα του να καταφέρει να προκριθεί. O Ρώσος Evgeny Bodryshev μετά από μέτρια εκκίνηση κατάφερε να βρεθεί στην δεύτερη θέση και αντέχοντας στην πίεση του τρίτου τελικά Τσέχου Martin Michek, πήρε την δεύτερη θέση. Τέταρτος τερμάτισε ο Αυστριακός Gunder Schmidlinger ενώ την εξάδα έκλεισαν οι οδηγοί της ομάδας που πήρε το εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό που δεν ήταν άλλοι από τους Ιρλανδούς. Ο Martin Barr κατάφερε να πάρει την πέμπτη θέση τερματίζοντας σχεδόν μαζί με τον συμπατριώτη και θρύλό του ιρλανδικού mx Gordon Crockard. H Ελληνική ομάδα προσπάθησε κυρίως με τον Παναγώτη Κουζή να βάλει ένα οδηγό στην πρώτη εικοσάδα αλλά δυστυχώς μια πτώση (ανώδυνη) έθεσε εκτός μάχης τον Έλληνα πρωταθλητή. Ο Γιώργος Ηλιόπολους κατέλαβε την 25η θέση ενώ ο Θανάσης Αυγέρης την 28η κάνοντας ένα συντηρητικό αγώνα και εκμεταλλευόμενοι τις πολλές πτώσεις και εγκαταλείψεις του αγώνα. Η Ελλάδα κατέλαβε την 32η και τελευταία θέση του 63ου MXDN.

Η πτώση της πρώτης στροφής που έκρινε την τύχη της ιταλικής ομάδας

Αποτελέσματα Εθνών
1 Η.Π.Α
2 Γαλλία
3 Βέλγιο
4 Γερμανία
5 Αγγλία
6 Ιταλία
7 Αυστραλία
8 Εσθονία
9 Νότιος Αφρική
10 Ελβετία
11 Νέα Ζηλανδία
12 Ισπανία
13 Πορτογαλία
14 Βραζιλία
15 Δανία
16 Ιρλανδία
17 Λετονία
18 Ολλανδία
19 Σουηδία
20 Φιλανδία
21 Τσεχία
22 Ρωσία
23 Αυστριά
24 Σλοβακία
25 Νορβηγία
26 Πόρτο Ρίκο
27 Καναδά
28 Σλοβενία
29 Κροατία
30 Ισλανδία
31 Ουγγαρία
32 Ελλάδα
33 Μογγολία
34 Ταϊλάνδη
35 Λιθουανία
36 Κύπρος

φωτογραφίες: racephoto.gr