O Βασίλης Σταθούλιας πρόεδρος του σωματείου Motor & Nature είναι υπέυθυνος για την διοργάνωση του Attika Enduro Cup τα τελευταία χρόνια. Με δεδομένη την επιτυχία του θεσμού αλλά και την φυσιολογική εξέλιξή του την επόμενη χρονιά του ζητήσαμε να απαντήσει σε ερωτήσεις που ενδιαφέρουν πολλούς αγωνιζόμενους enduro στην Αττική και όχι μόνο.

To Attika enduro cup είναι πλέον παρελθόν. Κρίνεις πως ήταν μια πετυχημένη χρονιά για την Motor & Nature;

-Παρελθόν είναι σίγουρα. Είναι μουδιασμένα επιτυχημένη χρονιά. Σαφώς επιτυχημένη καθώς κράτησε ένα επίπεδο συμμετοχών και όλο αυτό γύρισε πίσω στην οργάνωση σε χορηγούς και αθλητές είναι άνω του μέσου όρου οπότε μπορεί να πει κανείς πως είναι μια επιτυχημένη χρονιά. Για την Motor & Nature καμία χρονιά δεν ήταν επιτυχημένη. Ίσως η πιο επιτυχημένη απ’ όλες να ήταν η πρώτη χρονιά. Από εκεί και πέρα ξεκίνησε η έκπτωση.

Σε ποιους τομείς θεωρείς πως βελτιωθήκατε σε σχέση με το 2007;

-Δεν νομίζω ότι υπήρχε κάποια βελτίωση σε σχέση με το 2007. Είναι λίγο ρευστός ο τρόπος που διοργανώνονται τέτοιοι αγώνες. Σε κάποιο μέρος είχαμε μια επιπλέον βοήθεια, κάπου αλλού δεν υπήρχε αυτή η βοήθεια. Όλοι θυμάστε τις Κονίστρες το 2007, ίσως ήταν επιτυχημένος αγώνες διότι πέρασε τις 100 συμμετοχές τόσο μακριά από την Αθήνα. Σε τέτοια μέρη έχουμε εύκολα τη δυνατότητα να κάνουμε κάτι μεγαλύτερο. Τον αγώνα της Μάνδρας το 2008 τον κρίνουμε πολύ επιτυχημένο δεδομένου της δυσκολίας της περιοχής.

Ποιοτικά ήταν επιτυχημένοι οι φετινού αγώνες;

-Τα στάνταρ που βγαίνουν προς τα έξω είναι πάντα λιγότερα από αυτά που θέλουμε. Δεν τα καταφέρνουμε, όχι γιατί στερούμαστε ιδεών αλλά γιατί στερούμαστε μέσων. Πολλές φορές αυτό που βλέπουμε είναι πλασματικό π.χ. την πλατεία που φιλοξενείται ο αγώνας ή την ειδική του αγώνα. Ο λαός λέει πως με πορδές δεν βάφονται αυγά, εμείς βάφουμε αυγά 12 στα 12 (αγώνες) τρία χρόνια τώρα.

Πως προέκυψε η ιδέα να διοργανώσετε αγώνες enduro;

-Εγώ γνώρισα το enduro μέσα από την οργάνωσή του στον τόπο καταγωγής μου στα Καλάβρυτα, με τον ΣΥΜΟΦΕ και την Iron Team, στους Ευρωπαϊκούς αγώνες. Το αγάπησα, ασχολήθηκα μαζί του ως αναβάτης, όχι τόσο όσο σαν αγωνιζόμενος,αλλά σαν ένας κρίκος της οργάνωσης. Το πρώτο πράγμα που αναρωτήθηκα ήταν πως το enduro δεν είναι ευρέως γνωστό, δεν τυγχάνει μεγαλύτερης αναγνώρισης, δεν ασχολείται περισσότερος κόσμος. Μετά από χρόνια ενασχόλησης καταλήξαμε σε κάποια συμπεράσματα τα οποία μας οδήγησαν να διοργανώσουμε το Attika Enduro Cup. To Attika Enduro Cup φτάχθηκε για να είναι ένα δείγμα αγώνα και όχι απαραίτητα αυτό που λέει ο τίτλος του, δηλαδή enduro στην Αττική. Θέλουμε να προβάλει το είδος, γι’ αυτό πιάσαμε τις προδιαγραφές που έπρεπε για να φέρει περισσότερο κόσμο, προσπαθήσαμε να το παρουσιάσουμε όσο γίνεται πιο όμορφο, να το διαφημίσουμε όσο γίνεται περισσότερο. Κάποια στιγμή το 2007 καταφέραμε τον πρώτο μουσικό ραδιοφωνικό σταθμό της Αττικής να παίζει σποτάκια για το Attika. Αυτό θα μας είχε πάει και παραπέρα αν δεν υπήρχαν οι κακές συνθήκες.

Εννοείς τον πρώτο αγώνα το 2007 στο Λαύριο;

-Ναι και την όλη ιστορία με το δασαρχείο και όχι μόνο.

Το παράβολο των 70 ευρώ είναι ένα σημαντικό θέμα για τους αγωνιζόμενους. Θα θέλαμε να μας αναλύσεις που καταλήγουν αυτά τα χρήματα.

-Καταρχήν εμείς τα μεταφράζουμε απευθείας ως 50 ευρώ. Κάθε συμμετοχή εμπεριέχει 20 ευρώ που αφορούν την ασφάλεια του αγωνιζόμενου. Αντίστοιχα στο πρωτάθλημα που η συμμετοχή είναι 50 ευρώ η εκεί οργάνωση υπολογίζει μόνο τα τριάντα ευρώ. Όλοι οι αγώνες υπό την αιγίδα της ΑΜΟΤΟΕ έχουν ασφάλιση 20 ευρώ για κάθε συμμετοχή. Το ίδιο ισχύει και για το scramble. Θα φέρω ως παράδειγμα το Πανελλήνιο πρωτάθλημα μέχρι το 2006 το οποίο έκαναν οι λέσχες της ΕΛΠΑ. Τότε υπήρχε παράβολο συμμετοχής κοντά στα 100 ευρώ και οι ίδιες οι λέσχες γκρίνιαζαν γιατί δεν είχαν έσοδα ή δεν έβγαζαν το κόστος διοργάνωσης του αγώνα. Ήρθε το Attika το οποίο είχε σαφώς περισσότερες παροχές ειδικά την πρώτη χρονιά και αυτό με 70 ευρώ. Το 2007 ακολουθήσαμε την ΑΜΟΤΟΕ, εισπράξαμε 1250 ευρώ παραπάνω από τον κύριο χορηγό ανά αγώνα, το οποίο θα ήταν μια μικρή ανάσα για την οργάνωση, όμως εμείς παρασυρθήκαμε από το πνεύμα της ΑΜΟΤΟΕ και κατεβάσαμε την συμμετοχή στα 60 ευρώ. Στην ουσία τα επιστρέψαμε στους αγωνιζομένους. Στην πορεία είδαμε ότι δεν βγαίνουμε, έτσι ανεβάσαμε σταδιακά την συμμετοχή στα 70 ευρώ. Τα οποία ξαναλέω δεν είναι απλά το μίνιμουμ αλλά δεν φτάνουν σε καμία περίπτωση για αυτούς τους αγώνες. Δυστυχώς πρέπει να πληρώνουν οι αγωνιζόμενοι όταν δεν υπάρχει το χορηγικό. Διότι για πάρα πολλά χρόνια δεν είχαν απόδοση σε κανένα χορηγό οι αγώνες. Στους αγώνες Attika οι χορηγοί πληρώνουν τα λιγότερα χρήματα, δεν έχουμε ξεπεράσει ποτέ τα 4.800 ευρώ ανά αγώνα από χορηγίες ενώ ποτέ δεν έχουμε πέσει σε έξοδα ημέρα κάτω από 10.000 ευρώ. Αναφέρω έξοδα ημέρας και όχι τις εργασίες που γίνονται στις προηγούμενες ημέρες πριν τον αγώνα, το μαρκάρισμα της διαδρομής, την δημιουργία του φυλλαδίου κ.α. Τα έξοδα τα πραγματικά θα είναι αν πληρωθούν οι άνθρωποι που κάνουν όλες τις δουλειές τις προηγούμενες ημέρες.

Έχεις αναρωτηθεί αν 10.000 ευρώ είναι πολλά χρήματα για την διοργάνωση ενός ημερήσιου αγώνα στην Αττική;

-Όχι δεν είναι πολλά χρήματα. Κοστίζει τόσο και πρέπει να κοστίζει περισσότερο για να είναι ασφαλής αγώνας. Καταρχήν για την οργάνωση δεν υπάρχει αγώνας στην Αττική. Όπου και να γίνεται ο αγώνας εμείς διανυκτερεύουμε εκεί με εξαίρεση την Μάνδρα αλλά από την άλλη ήταν καταστροφή για εμάς λόγω αποστάσεων. Φτάνουμε πάντα τα όριά μας και η σηματοδότηση π.χ. γίνεται το πρωί πριν φτάσουν οι αγωνιζόμενοι. Θα μπορούσε να ήταν event μιας ώρας και να κοστίζει 100.000 ευρώ. Το μόνο που κερδίζεις είναι να κάνεις οικονομικό αγώνα για τον αγωνιζόμενο, το κόστος της οργάνωσης παραμένει υψηλό. Περικοπές θα μπορούσαν να γίνουν, π.χ. να μην υπάρχει έντυπο κοινού. Βασιζόμαστε όμως σε αυτό διότι περιμένουμε κόσμο. Δεν ξέρω σε τι ποσοστό έχει έρθει κόσμος αλλά είδα και άλλους οργανωτές να μας αντιγράφουν οπότε μάλλον δουλεύει. Μπορεί να είναι μικρό ποσοστό αλλά βλέπεις στην ανηφόρα 5-10 ανθρώπους. Λείπουν κριτές, λείπουν άνθρωποι που θα κάνουν κάποιες εργασίες. Κάποια πράγματα, όπως ανέφερα και προηγουμένως, είναι στον αέρα.

Υπάρχει κάποιος τρόπος να μειωθεί το κόστος ενός αγώνα;

-Θα σας φέρω ένα παράδειγμα. Μας έστειλε ένα γράμμα το ΕΚΑΒ το οποίο εξηγεί πως δεν θεωρείται πλέον δεδομένη η παρουσία του και πως βάσει κάποιου νόμου υποχρεούστε εσείς να έχετε ιατρική κάλυψη. Ενδεχομένως να οδηγηθούμε αυτό να το πληρώνουμε εξτρά.

Τι ισχύει με την ασφάλιση των αγωνιζομένων; Ποιες είναι οι ασφαλιστικές καλύψεις και πως εξασφαλίζονται οι αγωνιζόμενοι σε περίπτωση ατυχήματος από ασθενοφόρο και γιατρούς;

-Θα σας πω τι ισχύει για τους αγώνες Attika. Ισχύει ένα συμβόλαιο με την ασφαλιστική Intersallonica (είναι τα 20 ευρώ που είπαμε παραπάνω) η οποία καλύπτει μέχρι ενός καλού ορίου χρημάτων περίπτωση ατυχήματος στον ελεγχόμενο χώρο από τον διοργανωτή αλλά ισχύει και έξω από αυτόν (π.χ. στην απλή διαδρομή) απλώς εκεί παρεμβαίνει και το αστικό δίκαιο. Η ίδια ασφάλεια στέλνει ιατρό και ασθενοφόρο σε κάθε αγώνα. Επιπροσθέτως και επειδή δεν μας φτάνει αυτό διατηρήσαμε και τον παλαιό γιατρό που είχαμε, ο γνωστός που κάνει την διαδρομή με μοτοσυκλέτα. Υπάρχει επίσης και συμβόλαιο αστικής ευθύνης προς τρίτους (Εθνική ασφαλιστική) το οποίο πληρώνει η ΑΜΟΤΟΕ, στην ουσία αυτό καλύπτει τον οργανωτή για την ζημιά που πιθανόν να γίνει από κάποιον αναβάτη. Υπάρχει και ασφάλιση απώλειας εισοδήματος την οποία κάνει κάποιος μέσω της ΑΜΟΤΟΕ στην αρχή της χρονιάς και ισχύει για όλη τη χρονιά ανεξαρτήτως σε πόσους αγώνες συμμετάσχει. Για να συνοψίσουμε θα πρέπει να πούμε πως έχουμε το ασθενοφόρο και τον γιατρό της Intersallonica, τον δικό μας γιατρό που κινείται σε όλο τον αγώνα με μοτοσυκλέτα και όσα ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ έρθουν. Στον τελευταίο αγώνα είχαμε επιπλέον δέκα διασώστες.

Σε κάθε αγώνα η προπορεία στις απλές διαδρομές ήταν μεγάλη. Πιστεύεις πως ο αγώνας θα πρέπει να κρίνετε μόνο στις ειδικές;

-Όχι βεβαίως. Ένας αγώνας enduro θα πρέπει να κρίνετε και στις απλές. Ωστόσο οδηγηθήκαμε σε ένα τέτοιο αποτέλεσμα υπέρ χαλαρών χρόνων κατά πελατειακή απαίτηση. Ανακαλύψαμε πως κανένας δεν ήθελε να χρεωθεί ένα καπέλο και να συνεχίζει να οδηγεί. Ούτε καν ο πρωτοεμφανιζόμενος στην Tour κατηγορία. Ακόμα και αυτός όταν θα φτάσει στην ειδική θέλει να αισθάνεται επί ίσους όρους με όλους. Κάποια στιγμή μάλιστα φάγαμε πολύ χρόνο για να δούμε πως θα μπορούσαμε να το καταργήσουμε. Σαν κύπελλο θα μπορούσαμε να καταργήσουμε κάποιους κανονισμούς, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να τηρήσουμε όλους τους κανονισμούς της FIM, αλλά δεν προχώρησε γιατί δεν βρήκαμε κάποια φόρμουλα να διευθύνουμε ή να κατευθύνουμε τον αγώνα. Αν μπορούσαμε ίσως θα το είχαμε δοκιμάσει. Επίσης θα πρέπει να δοκιμάσουμε και έναν αγώνα ο οποίος θα έχει σφικτούς χρόνους έτσι ώστε το αποτέλεσμα να μην κρίνεται μόνο στις ειδικές. Πάντως όσες φορές ανακοινώσαμε χαλαρούς χρόνους οι περισσότεροι οδηγούν στο όριο των δυνατοτήτων τους. Ξέρω κάποιους που θα μπορούσαν να οδηγήσουν λίγο γρηγορότερα αλλά οι περισσότεροι οδηγούν στο μάξιμουμ. Παρόλα αυτά αυτή η αλλαγή από την οργάνωση δεν έφερε 200 συμμετοχές. Το νούμερο δεν είναι μεγάλο σε σχέση με όσες μοτοσυκλέτες τέτοιου τύπου υπάρχουν στην Αττική.

Υπάρχει σκέψη να αλλάξει η νοοτροπία χαλαρών χρόνων την επόμενη χρονιά;

-Αν συνεχιστεί το κύπελλο την επόμενη χρονιά θα εξεταστούν όλες οι προϋποθέσεις από την αρχή. Θα ξεκινήσουμε από λευκό χαρτί χωρίς να σημαίνει πως θα τα σβήσουμε όλα. Μάλλον θα γυρίσουμε στο αρχικό μας πλάνο το οποίο στην πορεία διαμορφώσαμε, που σημαίνει πως θα επιμείνουμε σε ορισμένα θέματα. Το σίγουρο είναι πως θα είμαστε πιο αυστηροί σε οποιαδήποτε εφαρμογή κανονισμού γιατί για να έχεις ένα παιχνίδι θα πρέπει να έχεις σωστούς κανόνες και να τηρούνται.

Δεν θα πρέπει οι αγωνιζόμενοι του Attika Enduro Cup να προετοιμάζονται για ένα σκαλί πιο πάνω, π.χ. το Πανελλήνιο πρωτάθλημα enduro;

-Θέλει αρκετή συζήτηση αυτό. Για να ισχύει θα πρέπει να υπάρχει ένα σκαλί ποιο πάνω και αντίστοιχα ένα σκαλί πιο κάτω. Δεν υπάρχει αυτό. Νομίζω ότι το Attika ξεκινά και σταματά εκεί. Και αυτό είναι από μόνο του ένα πρόβλημα, το πως δηλαδή θα ικανοποιήσεις όλο αυτόν τον κόσμο. Θα μπορούσε να τα καταφέρει καλύτερα να έβρισκε περισσότερους πόρους και να έκανε περισσότερους αγώνες. Νομίζω πως σε αυτήν την μορφή του θα αντικαθιστούσε σε αρκετούς από αυτούς έναν αγώνα του Πανελληνίου πρωταθλήματος enduro. Αυτήν την στιγμή το συμπληρώνει, θα έλεγα. Ίσως στην καλύτερη περίπτωση να συμμετείχε και μια αγωνιστική ομάδα με τους τρεις αθλητές της και δέκα βορειοελλαδίτες αθλητές.

Πολλοί αγωνιζόμενοι θα προτιμούσαν την διεξαγωγή κυπέλλου έξη αγώνων αντί τεσσάρων, με δεδομένο ότι είχατε ανακοινώσει και άλλου τύπου αγώνες στην αρχή της χρονιάς. Πιστεύεις ότι μπορεί να γίνει αυτό ακόμα και με την μορφή συνεργασίας με άλλο διοργανωτή;

-Οι άλλοι αγώνες είχαν προγραμματιστεί να διοργανωθούν χωριστά. Ορισμένοι από αυτούς όπως το Donkeycross δεν θα γίνουν την επόμενη χρονιά. Το 2009 έχουμε προγραμματίσει αγώνες προβολής εκτός από αγώνες βάσης όπως είναι το Attika Enduro Cup. To ένα event (χωμάτινο) θα είναι μέσα σε πόλη. Αυτήν την στιγμή δεν έχουμε εξασφαλίσει να διοργανώσουμε τους τέσσερις αγώνες του κυπέλλου πόσο μάλλον έξη. Αν θα δοκιμάζαμε περισσότερους αγώνες θα προσθέταμε έναν αγώνα και όχι δυο.

Γιατί δεν επεκτείνεται τη συνολική διάρκεια των αγώνων με αύξηση των χιλιομέτρων σε 140 – 150;

-Θα μπορούσε να γίνει μόνο με ταυτόχρονο σφίξιμο των χρόνων για να μπορέσει να χωρέσει στο συγκεκριμένο ωράριο που τηρούμε εδώ και τρία χρόνια. Αυτό έχει δείξει πως μπορούν οι περισσότεροι να ανταπεξέλθουν στο σύνολο των χιλιομέτρων.

Με ποια κριτήρια επιλέγεται ο χώρος διεξαγωγής και η διάρκεια των ειδικών;

-Μπορώ να πω πως ξεκινήσαμε. Ξεκινήσαμε το 2006 βάζοντας σε δεύτερη μοίρα το ωραίο χωράφι για ειδική. Θέλαμε το πιο κοντινό και θεάσιμο χωράφι. Το πετύχαμε σε κάποιους αγώνες και αν δεν ήταν καλή ή ειδική μάζεψε πολλούς θεατές. Αυτό όμως ήταν και ένας από τους στόχους του Attika. Να προβάλει δηλαδή τον αγώνα, να είναι διαφήμιση και για τις υπόλοιπες διοργανώσεις.

Πιστεύεις πως η Αττική μπορεί να προσφέρεται και την επόμενη χρονιά για αγώνες και μέχρι που είναι εφικτό να φτάσει γεωγραφικά το κύπελλο χωρίς να χάσει τον χαρακτήρα του;

-Η Αττική έχει σίγουρα ακόμη πολύ ζουμί και σε μέρη που δεν έχει πάει ακόμα το Attika. Όμως είναι δύσκολο από οργανωτικής άποψης να εξασφαλίσεις το να μην σε κυνηγήσουν για οτιδήποτε μπορείς να φανταστείς. Απίθανα πράγματα, ειδικά σε σημεία γύρω από την πόλη σε προάστια όπου υπάρχουν πολλά σπίτια. Δεν μαθαίνεις ποτέ από που ξεκινούν τα προβλήματά σου. Τρέχεις χωρίς να ξέρεις το γιατί. Αυτό έχει συμβεί επανειλημμένα και δεν έχει φτάσει τίποτα στους αγωνιζόμενους. Όταν δίνεται η εκκίνηση εμείς μόνο ξέρουμε τι έχει γίνει. Είναι αν θέλεις να το παλεύεις ή όχι. Εγώ είμαι ο πρώτος που θέλω να το παλέψω γιατί το να περάσεις μέσα από την πόλη είναι η καλύτερη προβολή. Όπως είναι π.χ. το rally Ακρόπολις που έρχεται με τον τσαμπουκά και κλείνει έναν ολόκληρο νομό. Εφόσον πιστεύουμε πως είναι καλό και αξίζει κάποιος να το δει θα συνεχίσουμε. Το πείραμα της απομάκρυνσης από την Αττική το έχουμε κάνει με το Σοφικό αλλά δεν πήραμε τα σωστά αποτελέσματα γιατί το όλο πακέτο ήταν πολύ ακριβό. Ίσως με κάποιο άλλο πακέτο να κάνουμε έναν αγώνα με διανυκτέρευση. Αυτό θα μας έδινε τη δυνατότητα να κάνουμε έναν αγώνα σε απόσταση 150 χλμ μακριά από την Αθήνα. Οι Κονίστρες από την άλλη ήταν ο μακρινότερος αγώνας που διοργανώσαμε και είχε πάνω από 100 συμμετοχές άρα ήταν επιτυχημένος.

Δεν θα μπορούσε τα Attika να ήταν περιφερειακό πρωτάθλημα;

-Καλή ερώτηση. Μάλλον είμαστε εκτός κανονισμών ενός τέτοιου πρωταθλήματος. Ίσως είμαστε κάτι περισσότερο, αν και τώρα που παρακολούθησα το περιφερειακό πρωτάθλημα διοργανώθηκε μαζί με αγώνα του Πανελληνίου και αυτό ξέφυγε από τα πλαίσιά του. 35 με 40 χλμ, 2 ΣΕΧ και μια μικρή ειδική είναι λιγότερο από τα στάνταρ του Attika Enduro Cup.

Αν υπήρχε ενδιαφέρον από άλλα σωματεία να διοργανωθεί περιφερειακό πρωτάθλημα enduro στην Αττική ή στην Νότιο Ελλάδα θα ενδιέφερε την Motor & Nature να συμμετάσχει διοργανώνοντας έναν ή περισσότερους αγώνες;

Όπως είναι αυτό το περιφερειακό που γίνεται όχι δεν μας ενδιαφέρει. Γενικώς οι αγώνες βάσης, όπως μου αρέσεις να του λέω, δεν γίνονται μόνο με τα τελείως απαραίτητα. Εμείς αυτό προσπαθήσαμε να κάνουμε από την αρχή. Δεν προσπαθούμε να αλλάξουμε τα μυαλά κανενός. Αντιπαραθέτουμε κάτι και όποιος ξεχωρίσει.

Προτίθεστε να δημιουργήσετε βαθμολογικό σύστημα κατηγοριών έτσι ώστε να μην παγιώνονται οι ίδιοι άνθρωποι στις πρώτες θέσεις;

-Κακώς το αφήσαμε και το 2008. Το 2009 θα γίνει ένα ξεσκαρτάρισμα των πρώτων θέσεων, ίσως να μην πάνε σε μια κατηγορία. Δεν έχουμε μεγάλη ανταπόκριση από champion αναβάτες αλλά δεν σκεφτόμαστε να βάλουμε τους πρώτους των κατηγοριών εκεί. Κάτι άλλο μάλλον θα κάνουμε. Για την κατηγορία Tour έχουμε σκεφτεί πως δεν θα έπρεπε κάποιος να κάνει όλη τη χρονιά αλλά να είναι ένα πρώτο σκαλί για δυο ίσως τρεις αγώνες της χρονιάς πριν μεταβεί σε μια από τις άλλες κατηγορίες. Επίσης θα θέλαμε να δούμε και φτηνότερες μοτοσυκλέτες και γι’ αυτό συζητάμε να κάνουμε μια κατηγορία έως μια συγκεκριμένη χρονολογία.

Το 2007 αποφασίσατε να μην συνεχίσετε την συνεργασία σας με την ΕΛΠΑ και να διοργανώσετε τους αγώνες υπό την αιγίδα της ΑΜΟΤΟΕ. Τι σας οδήγησε σε αυτήν την απόφαση;

-Πιστεύαμε από την πρώτη στιγμή που ανακαλύψαμε, ακόμη και καθυστερημένα, τι είναι αυτό το πράγμα που λέει η ΑΜΟΤΟΕ ότι δεν υπάρχει κανένα μέλλον στο καθεστώς ΕΛΠΑ εάν δεν ακολουθηθεί ο αθλητικός νόμος με ότι άλλο ακόμα περιμένουμε να φέρει. Μόνο προβλήματα μας έφερε επί του διαδικαστικού. Το άλλο καθεστώς ήταν αυτό που μας τερμάτισε επί μια εικοσαετία και μας έκανε να ασχοληθούμε με τους αγώνες και με το Attika για να σπρώξουμε το άθλημα. Σε πολλά πράγματα δεν έχει εξελιχθεί κυρίως όμως έχει όλη την προοπτική μέσα του να πάει καλύτερα. Πριν δεν υπήρχε καμία προοπτική, το μόνο που θα μπορούσες να κάνεις ήταν να πιάσεις και εσύ μια καρέκλα μέσα στην ΕΛΠΑ και να παγιωθείς σε αυτό που κάνεις.

Ποια ακριβώς βοήθεια σας προσφέρει η ΑΜΟΤΟΕ στη διοργάνωση των αγώνων;

-Κινούμεθα ανεξάρτητα χωρίς να έχουμε καμία επαφή. Η μόνο επαφή που έχουμε αναπτύξει τα τελευταία δυο χρόνια, πέραν ότι καταθέτω κάποια χρήματα, τους έχουμε χρειαστεί όταν μπλέκουμε με την αστυνομία και με τον αθλητικό νόμο. Μπορεί να χρειαζόμαστε κάποιο χαρτί ή όταν χάνουμε πάνω από μια ημέρα τους φωνάζουμε να αναλάβουν αυτοί. Επίσης είχαμε μια νομική κάλυψη όταν προέκυψε το πρόβλημα στο Λαύριο με το δασαρχείο την οποία την κάλυψε η ΑΜΟΤΟΕ. Στον αγώνα του Σοφικού όπου διοργανώθηκε μαζί με το πρωτάθλημα και κάναμε ρεκόρ εξόδων μας κάλυψαν τα κύπελλα του πρωταθλήματος.

Ποια είναι η άποψή σου για το φλέγον θέμα αναγνώρισης μιας ομοσπονδίας από την πολιτεία;

-Είναι ένα αστείο το οποίο έχει τραβήξει πάρα πολύ, αλλά δεν είναι καθόλου αστείο. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξος και να μην ανησυχώ. Η αλήθεια είναι πως αν γίνει με το γράμμα του νόμου η ομοσπονδία δεν θα έχει κανένα πρόβλημα. Θα αρέσει σε όλους, δεν θα είναι διαβλητό θα έχει γερές βάσεις. Πολύ φοβάμαι μήπως κάνουμε καμία Ελληνική πατέντα όπως έχει γίνει σε άλλα αθλήματα και έχουν καταφέρει οι Ελληνάρες και έχουν κάνει μια «Ελληνική έκδοση ομοσπονδίας». Θα ήταν μια εξασφάλιση αν η ΓΓΑ λάμβανε υπ’ όψιν της και όλες τις υπάρχουσες ομοσπονδίες. Αν οδηγηθούμε σε μια εκ των δυο τωρινών υποψηφίων δεν θα είναι καλό. Πρέπει όλοι να καθήσουν και να τα βρουν μεταξύ τους. Όλοι έχουν κάτι να δώσουν αρκεί να βρεθούν στο σωστό πόστο. Έχουμε κάποιον να ξέρει για την ταχύτητα, έχουμε κάποιον να αναλάβει το enduro. Το θέμα είναι να μην αναλάβει κάποιος τη θέση του άλλου ή ακόμα χειρότερα να αναλάβει κάποιος που να μην έχει τη καθόλου τη γνώση. Δυστυχώς έχουμε και τέτοιους.

Ποιοι είναι οι στόχοι σας το 2009; Θα γίνει κύπελλο Attika Enduro Cup 2009;

-Θα προσπαθήσουμε, δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε. Οι εταιρίες έχουν ξεκινήσει ήδη την πιπίλα με την οικονομική ύφεση. Αν φέτος εισπράξαμε ένα άλφα ποσό και δεν μας έφτασε και την επόμενη χρονιά δεν μπορούμε να εισπράξουμε ούτε αυτό σε ποιον θα γυρίσουμε το κόστος; Δεν θέλουμε όμως να μπούμε σε περικοπές. Ακόμα και αυτές που μοιάζουν περιττές, όπως αυτή της προβολής. Το κενό που φαίνεται πως δημιουργηθεί από το χορηγικό δεν θέλουμε να το καλύψουμε από τους αγωνιζόμενους. Δεν μπορείς να ανταγωνιστείς το παράβολο των 50 ευρώ του Πανελληνίου πρωταθλήματος ενός αγώνα που δεν βγαίνει αλλά δεν έχει κανένα νόημα γιατί καταφέρνουν και το συνεχίζουν έτσι. Εδώ και τρία χρόνια με τα δεδομένα που έχουμε, την επιτυχία που έχουμε φέρει θα έπρεπε να τους είχαμε βρει τους πόρους, μάλλον δεν έχουμε κάνει πολύ καλή δουλειά στο κομμάτι της πώλησης. Το Attika όταν ξεκίνησε το 2006 για τέσσερις μήνες πέρασε από όλες τις μεγάλες εταιρίες που διαφημίζονται στην τηλεόραση. Κανένας δεν ήξερε τι είναι αυτό το άθλημα.

Αφού δεν υπάρχει μεγάλος χορηγός εκτός χώρου, γιατί δεν υπάρχει μεγάλος χορηγός εντός του χώρου;

-Αν μιλάμε για την ΚΤΜ, έδωσε χρήματα πολλά χρόνια τώρα. Έπιασε τον στόχο της, το βουνό έχει γίνει πορτοκαλί. Τώρα ήρθε η ώρα των άλλων μεγάλων εταιριών του χώρου. Αν κινηθούν οι άλλοι και όχι για λίγο τότε θα επιστρέψει η KTM. Σωστά έπραξε η εταιρεία τόσα χρόνια, έχει πιάσει τους στόχους της και τώρα έχει την κερδοφορία της. Οι αγώνες χρειάζονται για πωλούνται μοτοσυκλέτες, ούτε συζήτηση για αυτό. Αλλά από την άλλη όλες αυτές οι εταιρίες έδιναν χρήματα μόνο για να συντηρούνται οι αγώνες. Είναι λογικό που έχουν αποτραβηχτεί πλέον. Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε, να το διαφημίσουμε, να το προβάλουμε να διατηρήσουμε την καλή εικόνα του, αυτό είναι που θα γυρίσει τα χρήματα πίσω. Μην ξεχνάτε πως οι περισσότεροι χορηγοί μας είναι μαζί μας από την αρχή εδώ και τρία χρόνια. Είναι μετρημένοι όσοι μπήκαν για μια χρονιά και δεν συνέχισαν. Οι περισσότεροι είναι σταθεροί μαζί μας. Αυτό από μόνο του κάτι δείχνει.

Θεωρείς ότι έχει επιστρέψει τα χρήματα στους χορηγούς του το Attika;

-Σε όλους. Και τα περισσότερα στον μεγάλο χορηγό. Δίπλα σε αυτόν όμως βοηθούνται και οι άλλοι. Το πρόβλημα είναι πως θα πεισθούν όλοι αυτοί να επενδύσουν στο Attika. Δυστυχώς οι εταιρίες έχουν μια άποψη πως το Attika δεν το έχουν ανάγκη, ίσως γιατί δεν είναι το πρωτάθλημα. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος λόγος που οι αγωνιστικές ομάδες δεν έρχονται στο Attika. Όλοι οι αναβάτες στο Attika είναι άνθρωποι που πληρώνουν από την τσέπη τους για να αγωνίζονται. Ίσως θα έπρεπε να είναι διαφορετική η αντίληψή τους. Όμως δεν μπορούμε να πιέσουμε καμία εταιρεία. Πολλές φορές μας έχει έρθει μια χορηγία γιατί οι πελάτες μιας εταιρίας ή ενός καταστήματος έχουν πει μια καλή κουβέντα για το Attika. Γενικότερα θα έλεγα πως οι αγώνες στην Ελλάδα έχουν απορροφήσει μόνο το 25% της χορηγικής διαφήμισης του χώρου.

Ιστοσελίδα Attika Enduro Cup

O Βασίλης Σταθούλιας πρόεδρος του σωματείου Motor & Nature είναι υπέυθυνος για την διοργάνωση του Attika Enduro Cup τα τελευταία χρόνια. Με δεδομένη την επιτυχία του θεσμού αλλά και την φυσιολογική εξέλιξή του την επόμενη χρονιά του ζητήσαμε να απαντήσει σε ερωτήσεις που ενδιαφέρουν πολλούς αγωνιζόμενους enduro στην Αττική και όχι μόνο.
To Attika enduro cup είναι πλέον παρελθόν. Κρίνεις πως ήταν μια πετυχημένη χρονιά για την Motor & Nature;
Παρελθόν είναι σίγουρα. Είναι μουδιασμένα επιτυχημένη χρονιά. Σαφώς επιτυχημένη καθώς κράτησε ένα επίπεδο συμμετοχών και όλο αυτό γύρισε πίσω στην οργάνωση σε χορηγούς και αθλητές είναι άνω του μέσου όρου οπότε μπορεί να πει κανείς πως είναι μια επιτυχημένη χρονιά. Για την Motor & Nature καμία χρονιά δεν ήταν επιτυχημένη. Ίσως η πιο επιτυχημένη απ’ όλες να ήταν η πρώτη χρονιά. Από εκεί και πέρα ξεκίνησε η έκπτωση.
Σε ποιους τομείς θεωρείς πως βελτιωθήκατε σε σχέση με το 2007;
Δεν νομίζω ότι υπήρχε κάποια βελτίωση σε σχέση με το 2007. Είναι λίγο ρευστός ο τρόπος που διοργανώνονται τέτοιοι αγώνες. Σε κάποιο μέρος είχαμε μια επιπλέον βοήθεια, κάπου αλλού δεν υπήρχε αυτή η βοήθεια. Όλοι θυμάστε τις Κονίστρες το 2007, ίσως ήταν επιτυχημένος αγώνες διότι πέρασε τις 100 συμμετοχές τόσο μακριά από την Αθήνα. Σε τέτοια μέρη έχουμε εύκολα τη δυνατότητα να κάνουμε κάτι μεγαλύτερο. Τον αγώνα της Μάνδρας το 2008 τον κρίνουμε πολύ επιτυχημένο δεδομένου της δυσκολίας της περιοχής.
Ποιοτικά ήταν επιτυχημένοι οι φετινού αγώνες;
Τα στάνταρ που βγαίνουν προς τα έξω είναι πάντα λιγότερα από αυτά που θέλουμε. Δεν τα καταφέρνουμε, όχι γιατί στερούμαστε ιδεών αλλά γιατί στερούμαστε μέσων. Πολλές φορές αυτό που βλέπουμε είναι πλασματικό π.χ. την πλατεία που φιλοξενείται ο αγώνας ή την ειδική του αγώνα. Ο λαός λέει πως με πορδές δεν βάφονται αυγά, εμείς βάφουμε αυγά 12 στα 12 (αγώνες) τρία χρόνια τώρα.
Πως προέκυψε η ιδέα να διοργανώσετε αγώνες enduro;
Εγώ γνώρισα το enduro μέσα από την οργάνωσή του στον τόπο καταγωγής μου στα Καλάβρυτα, με τον ΣΥΜΟΦΕ και την Iron Team, στους Ευρωπαϊκούς αγώνες. Το αγάπησα, ασχολήθηκα μαζί του ως αναβάτης, όχι τόσο όσο σαν αγωνιζόμενος,αλλά σαν ένας κρίκος της οργάνωσης. Το πρώτο πράγμα που αναρωτήθηκα ήταν πως το enduro δεν είναι ευρέως γνωστό, δεν τυγχάνει μεγαλύτερης αναγνώρισης, δεν ασχολείται περισσότερος κόσμος. Μετά από χρόνια ενασχόλησης καταλήξαμε σε κάποια συμπεράσματα τα οποία μας οδήγησαν να διοργανώσουμε το Attika Enduro Cup. To Attika Enduro Cup φτάχθηκε για να είναι ένα δείγμα αγώνα και όχι απαραίτητα αυτό που λέει ο τίτλος του, δηλαδή enduro στην Αττική. Θέλουμε να προβάλει το είδος, γι’ αυτό πιάσαμε τις προδιαγραφές που έπρεπε για να φέρει περισσότερο κόσμο, προσπαθήσαμε να το παρουσιάσουμε όσο γίνεται πιο όμορφο, να το διαφημίσουμε όσο γίνεται περισσότερο. Κάποια στιγμή το 2007 καταφέραμε τον πρώτο μουσικό ραδιοφωνικό σταθμό της Αττικής να παίζει σποτάκια για το Attika. Αυτό θα μας είχε πάει και παραπέρα αν δεν υπήρχαν οι κακές συνθήκες.
Εννοείς τον πρώτο αγώνα το 2007 στο Λαύριο;
Ναι και την όλη ιστορία με το δασαρχείο και όχι μόνο.

Το παράβολο των 70 ευρώ είναι ένα σημαντικό θέμα για τους αγωνιζόμενους. Θα θέλαμε να μας αναλύσεις που καταλήγουν αυτά τα χρήματα.
Καταρχήν εμείς τα μεταφράζουμε απευθείας ως 50 ευρώ. Κάθε συμμετοχή εμπεριέχει 20 ευρώ που αφορούν την ασφάλεια του αγωνιζόμενου. Αντίστοιχα στο πρωτάθλημα που η συμμετοχή είναι 50 ευρώ η εκεί οργάνωση υπολογίζει μόνο τα τριάντα ευρώ. Όλοι οι αγώνες υπό την αιγίδα της ΑΜΟΤΟΕ έχουν ασφάλιση 20 ευρώ για κάθε συμμετοχή. Το ίδιο ισχύει και για το scramble. Θα φέρω ως παράδειγμα το Πανελλήνιο πρωτάθλημα μέχρι το 2006 το οποίο έκαναν οι λέσχες της ΕΛΠΑ. Τότε υπήρχε παράβολο συμμετοχής κοντά στα 100 ευρώ και οι ίδιες οι λέσχες γκρίνιαζαν γιατί δεν είχαν έσοδα ή δεν έβγαζαν το κόστος διοργάνωσης του αγώνα. Ήρθε το Attika το οποίο είχε σαφώς περισσότερες παροχές ειδικά την πρώτη χρονιά και αυτό με 70 ευρώ.  Το 2007 ακολουθήσαμε την ΑΜΟΤΟΕ, εισπράξαμε 1250 ευρώ παραπάνω από τον κύριο χορηγό ανά αγώνα, το οποίο θα ήταν μια μικρή ανάσα για την οργάνωση, όμως εμείς παρασυρθήκαμε από το πνεύμα της ΑΜΟΤΟΕ και κατεβάσαμε την συμμετοχή στα 60 ευρώ. Στην ουσία τα επιστρέψαμε στους αγωνιζομένους. Στην πορεία είδαμε ότι δεν βγαίνουμε, έτσι ανεβάσαμε σταδιακά την συμμετοχή στα 70 ευρώ. Τα οποία ξαναλέω δεν είναι απλά το μίνιμουμ αλλά δεν φτάνουν σε καμία περίπτωση για αυτούς τους αγώνες. Δυστυχώς πρέπει να πληρώνουν οι αγωνιζόμενοι όταν δεν υπάρχει το χορηγικό. Διότι για πάρα πολλά χρόνια δεν είχαν απόδοση σε κανένα χορηγό οι αγώνες. Στους αγώνες Attika οι χορηγοί πληρώνουν τα λιγότερα χρήματα, δεν έχουμε ξεπεράσει ποτέ τα 4.800 ευρώ ανά αγώνα από χορηγίες ενώ ποτέ δεν έχουμε πέσει σε έξοδα ημέρα κάτω από 10.000 ευρώ. Αναφέρω έξοδα ημέρας και όχι τις εργασίες που γίνονται στις προηγούμενες ημέρες πριν τον αγώνα, το μαρκάρισμα της διαδρομής, την δημιουργία του φυλλαδίου κ.α. Τα έξοδα τα πραγματικά θα είναι αν πληρωθούν οι άνθρωποι που κάνουν όλες τις δουλειές τις προηγούμενες ημέρες.
Έχεις αναρωτηθεί αν 10.000 ευρώ είναι πολλά χρήματα για την διοργάνωση ενός ημερήσιου αγώνα στην Αττική;
Όχι δεν είναι πολλά χρήματα. Κοστίζει τόσο και πρέπει να κοστίζει περισσότερο για να είναι ασφαλής αγώνας. Καταρχήν για την οργάνωση δεν υπάρχει αγώνας στην Αττική. Όπου και να γίνεται ο αγώνας εμείς διανυκτερεύουμε εκεί με εξαίρεση την Μάνδρα αλλά από την άλλη ήταν καταστροφή για εμάς λόγω αποστάσεων. Φτάνουμε πάντα τα όριά μας και η σηματοδότηση π.χ. γίνεται το πρωί πριν φτάσουν οι αγωνιζόμενοι. Θα μπορούσε να ήταν event μιας ώρας και να κοστίζει 100.000 ευρώ. Το μόνο που κερδίζεις είναι να κάνεις οικονομικό αγώνα για τον αγωνιζόμενο, το κόστος της οργάνωσης παραμένει υψηλό. Περικοπές θα μπορούσαν να γίνουν, π.χ. να μην υπάρχει έντυπο κοινού. Βασιζόμαστε όμως σε αυτό διότι περιμένουμε κόσμο. Δεν ξέρω σε τι ποσοστό έχει έρθει κόσμος αλλά είδα και άλλους οργανωτές να μας αντιγράφουν οπότε μάλλον δουλεύει. Μπορεί να είναι μικρό ποσοστό αλλά βλέπεις στην ανηφόρα 5-10 ανθρώπους. Λείπουν κριτές, λείπουν άνθρωποι που θα κάνουν κάποιες εργασίες. Κάποια πράγματα, όπως ανέφερα και προηγουμένως, είναι στον αέρα.
Υπάρχει κάποιος τρόπος να μειωθεί το κόστος ενός αγώνα;
Θα σας φέρω ένα παράδειγμα. Μας έστειλε ένα γράμμα το ΕΚΑΒ το οποίο εξηγεί πως δεν θεωρείται πλέον δεδομένη η παρουσία του και πως βάσει κάποιου νόμου υποχρεούστε εσείς να έχετε ιατρική κάλυψη. Ενδεχομένως να οδηγηθούμε αυτό να το πληρώνουμε εξτρά.
Τι ισχύει με την ασφάλιση των αγωνιζομένων; Ποιες είναι οι ασφαλιστικές καλύψεις και πως εξασφαλίζονται οι αγωνιζόμενοι σε περίπτωση ατυχήματος από ασθενοφόρο και γιατρούς;
Θα σας πω τι ισχύει για τους αγώνες Attika. Ισχύει ένα συμβόλαιο με την ασφαλιστική Intersallonica (είναι τα 20 ευρώ που είπαμε παραπάνω) η οποία καλύπτει μέχρι ενός καλού ορίου χρημάτων περίπτωση ατυχήματος στον ελεγχόμενο χώρο από τον διοργανωτή αλλά ισχύει και έξω από αυτόν (π.χ. στην απλή διαδρομή) απλώς εκεί παρεμβαίνει και το αστικό δίκαιο. Η ίδια ασφάλεια στέλνει ιατρό και ασθενοφόρο σε κάθε αγώνα. Επιπροσθέτως και επειδή δεν μας φτάνει αυτό διατηρήσαμε και τον παλαιό γιατρό που είχαμε, ο γνωστός που κάνει την διαδρομή με μοτοσυκλέτα. Υπάρχει επίσης και συμβόλαιο αστικής ευθύνης προς τρίτους (Εθνική ασφαλιστική) το οποίο πληρώνει η ΑΜΟΤΟΕ, στην ουσία αυτό καλύπτει τον οργανωτή για την ζημιά που πιθανόν να γίνει από κάποιον αναβάτη. Υπάρχει και ασφάλιση απώλειας εισοδήματος την οποία κάνει κάποιος μέσω της ΑΜΟΤΟΕ στην αρχή της χρονιάς και ισχύει για όλη τη χρονιά ανεξαρτήτως σε πόσους αγώνες συμμετάσχει. Για να συνοψίσουμε θα πρέπει να πούμε πως έχουμε το ασθενοφόρο και τον γιατρό της Intersallonica, τον δικό μας γιατρό που κινείται σε όλο τον αγώνα με μοτοσυκλέτα και όσα ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ έρθουν. Στον τελευταίο αγώνα είχαμε επιπλέον δέκα διασώστες.
Σε κάθε αγώνα η προπορεία στις απλές διαδρομές ήταν μεγάλη. Πιστεύεις πως ο αγώνας θα πρέπει να κρίνετε μόνο στις ειδικές;
Όχι βεβαίως. Ένας αγώνας enduro θα πρέπει να κρίνετε και στις απλές. Ωστόσο οδηγηθήκαμε σε ένα τέτοιο αποτέλεσμα υπέρ χαλαρών χρόνων κατά πελατειακή απαίτηση. Ανακαλύψαμε πως κανένας δεν ήθελε να χρεωθεί ένα καπέλο και να συνεχίζει να οδηγεί. Ούτε καν ο πρωτοεμφανιζόμενος στην Tour κατηγορία. Ακόμα και αυτός όταν θα φτάσει στην ειδική θέλει να αισθάνεται επί ίσους όρους με όλους. Κάποια στιγμή μάλιστα φάγαμε πολύ χρόνο για να δούμε πως θα μπορούσαμε να το καταργήσουμε. Σαν κύπελλο θα μπορούσαμε να καταργήσουμε κάποιους κανονισμούς, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να τηρήσουμε όλους τους κανονισμούς της FIM, αλλά δεν προχώρησε γιατί δεν βρήκαμε κάποια φόρμουλα να διευθύνουμε ή να κατευθύνουμε τον αγώνα. Αν μπορούσαμε ίσως θα το είχαμε δοκιμάσει. Επίσης θα πρέπει να δοκιμάσουμε και έναν αγώνα ο οποίος θα έχει σφικτούς χρόνους έτσι ώστε το αποτέλεσμα να μην κρίνεται μόνο στις ειδικές. Πάντως όσες φορές ανακοινώσαμε χαλαρούς χρόνους οι περισσότεροι οδηγούν στο όριο των δυνατοτήτων τους. Ξέρω κάποιους που θα μπορούσαν να οδηγήσουν λίγο γρηγορότερα αλλά οι περισσότεροι οδηγούν στο μάξιμουμ. Παρόλα αυτά αυτή η αλλαγή από την οργάνωση δεν έφερε 200 συμμετοχές. Το νούμερο δεν είναι μεγάλο σε σχέση με όσες μοτοσυκλέτες τέτοιου τύπου υπάρχουν στην Αττική.
Υπάρχει σκέψη να αλλάξει η νοοτροπία χαλαρών χρόνων την επόμενη χρονιά;
Αν συνεχιστεί το κύπελλο την επόμενη χρονιά θα εξεταστούν όλες οι προϋποθέσεις από την αρχή. Θα ξεκινήσουμε από λευκό χαρτί χωρίς να σημαίνει πως θα τα σβήσουμε όλα. Μάλλον θα γυρίσουμε στο αρχικό μας πλάνο το οποίο στην πορεία διαμορφώσαμε, που σημαίνει πως θα επιμείνουμε σε ορισμένα θέματα. Το σίγουρο είναι πως θα είμαστε πιο αυστηροί σε οποιαδήποτε εφαρμογή κανονισμού γιατί για να έχεις ένα παιχνίδι θα πρέπει να έχεις σωστούς κανόνες και να τηρούνται.
Δεν θα πρέπει οι αγωνιζόμενοι του Attika Enduro Cup να προετοιμάζονται για ένα σκαλί πιο πάνω, π.χ. το Πανελλήνιο πρωτάθλημα enduro;
Θέλει αρκετή συζήτηση αυτό. Για να ισχύει θα πρέπει να υπάρχει ένα σκαλί ποιο πάνω και αντίστοιχα ένα σκαλί πιο κάτω. Δεν υπάρχει αυτό. Νομίζω ότι το Attika ξεκινά και σταματά εκεί. Και αυτό είναι από μόνο του ένα πρόβλημα, το πως δηλαδή θα ικανοποιήσεις όλο αυτόν τον κόσμο. Θα μπορούσε να τα καταφέρει καλύτερα να έβρισκε περισσότερους πόρους και να έκανε περισσότερους αγώνες. Νομίζω πως σε αυτήν την μορφή του θα αντικαθιστούσε σε αρκετούς από αυτούς έναν αγώνα του Πανελληνίου πρωταθλήματος enduro. Αυτήν την στιγμή το συμπληρώνει, θα έλεγα. Ίσως στην καλύτερη περίπτωση να συμμετείχε και μια αγωνιστική ομάδα με τους τρεις αθλητές της και  δέκα βορειοελλαδίτες αθλητές.

Πολλοί αγωνιζόμενοι θα προτιμούσαν την διεξαγωγή κυπέλλου έξη αγώνων αντί τεσσάρων, με δεδομένο ότι είχατε ανακοινώσει και άλλου τύπου αγώνες στην αρχή της χρονιάς. Πιστεύεις ότι μπορεί να γίνει αυτό ακόμα και με την μορφή συνεργασίας με άλλο διοργανωτή;
Οι άλλοι αγώνες είχαν προγραμματιστεί να διοργανωθούν χωριστά. Ορισμένοι από αυτούς όπως το Donkeycross δεν θα γίνουν την επόμενη χρονιά. Το 2009 έχουμε προγραμματίσει αγώνες προβολής εκτός από αγώνες βάσης όπως είναι το Attika Enduro Cup. To ένα event (χωμάτινο) θα είναι μέσα σε  πόλη. Αυτήν την στιγμή δεν έχουμε εξασφαλίσει να διοργανώσουμε τους τέσσερις αγώνες του κυπέλλου πόσο μάλλον έξη. Αν θα δοκιμάζαμε περισσότερους αγώνες θα προσθέταμε έναν αγώνα και όχι δυο.
Γιατί δεν επεκτείνεται τη συνολική διάρκεια των αγώνων με αύξηση των χιλιομέτρων σε 140 – 150;
Θα μπορούσε να γίνει μόνο με ταυτόχρονο σφίξιμο των χρόνων για να μπορέσει να χωρέσει στο συγκεκριμένο ωράριο που τηρούμε εδώ και τρία χρόνια. Αυτό έχει δείξει πως μπορούν οι περισσότεροι να ανταπεξέλθουν στο σύνολο των χιλιομέτρων.
Με ποια κριτήρια επιλέγεται ο χώρος διεξαγωγής και η διάρκεια των ειδικών;
Μπορώ να πω πως ξεκινήσαμε. Ξεκινήσαμε το 2006 βάζοντας σε δεύτερη μοίρα το ωραίο χωράφι για ειδική. Θέλαμε το πιο κοντινό και θεάσιμο χωράφι. Το πετύχαμε σε κάποιους αγώνες και αν δεν ήταν καλή ή ειδική μάζεψε πολλούς θεατές. Αυτό όμως ήταν και ένας από τους στόχους του Attika. Να προβάλει δηλαδή τον αγώνα, να είναι διαφήμιση και για τις υπόλοιπες διοργανώσεις.
Πιστεύεις πως η Αττική μπορεί να προσφέρεται και την επόμενη χρονιά για αγώνες και μέχρι που είναι εφικτό να φτάσει γεωγραφικά το κύπελλο χωρίς να χάσει τον χαρακτήρα του;
Η Αττική έχει σίγουρα ακόμη πολύ ζουμί και σε μέρη που δεν έχει πάει ακόμα το Attika. Όμως είναι δύσκολο από οργανωτικής άποψης να εξασφαλίσεις το να μην σε κυνηγήσουν για οτιδήποτε μπορείς να φανταστείς. Απίθανα πράγματα, ειδικά σε σημεία γύρω από την πόλη σε προάστια όπου υπάρχουν πολλά σπίτια. Δεν μαθαίνεις ποτέ από που ξεκινούν τα προβλήματά σου. Τρέχεις χωρίς να ξέρεις το γιατί. Αυτό έχει συμβεί επανειλημμένα και δεν έχει φτάσει τίποτα στους αγωνιζόμενους. Όταν δίνεται η εκκίνηση εμείς μόνο ξέρουμε τι έχει γίνει. Είναι αν θέλεις να το παλεύεις ή όχι. Εγώ είμαι ο πρώτος που θέλω να το παλέψω γιατί το να περάσεις μέσα από την πόλη είναι η καλύτερη προβολή. Όπως είναι π.χ. το rally Ακρόπολις που έρχεται με τον τσαμπουκά και κλείνει έναν ολόκληρο νομό. Εφόσον πιστεύουμε πως είναι καλό και αξίζει κάποιος να το δει θα συνεχίσουμε. Το πείραμα της απομάκρυνσης από την Αττική το έχουμε κάνει με το Σοφικό αλλά δεν πήραμε τα σωστά αποτελέσματα γιατί το όλο πακέτο ήταν πολύ ακριβό. Ίσως με κάποιο άλλο πακέτο να κάνουμε έναν αγώνα με διανυκτέρευση. Αυτό θα μας έδινε τη δυνατότητα να κάνουμε έναν αγώνα σε απόσταση 150 χλμ μακριά από την Αθήνα. Οι Κονίστρες από την άλλη ήταν ο μακρινότερος αγώνας που διοργανώσαμε και είχε πάνω από 100 συμμετοχές άρα ήταν επιτυχημένος.
Δεν θα μπορούσε τα Attika να ήταν περιφερειακό πρωτάθλημα;
Καλή ερώτηση. Μάλλον είμαστε εκτός κανονισμών ενός τέτοιου πρωταθλήματος. Ίσως είμαστε κάτι περισσότερο, αν και τώρα που παρακολούθησα το περιφερειακό πρωτάθλημα διοργανώθηκε μαζί με αγώνα του Πανελληνίου και αυτό ξέφυγε από τα πλαίσιά του. 35 με 40 χλμ, 2 ΣΕΧ και μια μικρή ειδική είναι λιγότερο από τα στάνταρ του Attika Enduro Cup.
Αν υπήρχε ενδιαφέρον από άλλα σωματεία να διοργανωθεί περιφερειακό πρωτάθλημα enduro στην Αττική ή στην Νότιο Ελλάδα θα ενδιέφερε την Motor & Nature να συμμετάσχει διοργανώνοντας έναν ή περισσότερους αγώνες;
Όπως είναι αυτό το περιφερειακό που γίνεται όχι δεν μας ενδιαφέρει. Γενικώς οι αγώνες βάσης, όπως μου αρέσεις να του λέω, δεν γίνονται μόνο με τα τελείως απαραίτητα. Εμείς αυτό προσπαθήσαμε να κάνουμε από την αρχή. Δεν προσπαθούμε να αλλάξουμε τα μυαλά κανενός. Αντιπαραθέτουμε κάτι και όποιος ξεχωρίσει.
Προτίθεστε να δημιουργήσετε βαθμολογικό σύστημα κατηγοριών έτσι ώστε να μην παγιώνονται οι ίδιοι άνθρωποι στις πρώτες θέσεις;
Κακώς το αφήσαμε και το 2008. Το 2009 θα γίνει ένα ξεσκαρτάρισμα των πρώτων θέσεων, ίσως να μην πάνε σε μια κατηγορία. Δεν έχουμε μεγάλη ανταπόκριση από champion αναβάτες αλλά δεν σκεφτόμαστε να βάλουμε τους πρώτους των κατηγοριών εκεί. Κάτι άλλο μάλλον θα κάνουμε. Για την κατηγορία Tour έχουμε σκεφτεί πως δεν θα έπρεπε κάποιος να κάνει όλη τη χρονιά αλλά να είναι ένα πρώτο σκαλί για δυο ίσως τρεις αγώνες της χρονιάς πριν μεταβεί σε μια από τις άλλες κατηγορίες. Επίσης θα θέλαμε να δούμε και φτηνότερες μοτοσυκλέτες και γι’ αυτό συζητάμε να κάνουμε μια κατηγορία έως μια συγκεκριμένη χρονολογία.
Το 2007 αποφασίσατε να μην συνεχίσετε την συνεργασία σας με την ΕΛΠΑ και να διοργανώσετε τους αγώνες υπό την αιγίδα της ΑΜΟΤΟΕ. Τι σας οδήγησε σε αυτήν την απόφαση;
Πιστεύαμε από την πρώτη στιγμή που ανακαλύψαμε, ακόμη και καθυστερημένα, τι είναι αυτό το πράγμα που λέει η ΑΜΟΤΟΕ ότι δεν υπάρχει κανένα μέλλον στο καθεστώς ΕΛΠΑ εάν δεν ακολουθηθεί ο αθλητικός νόμος με ότι άλλο ακόμα περιμένουμε να φέρει. Μόνο προβλήματα μας έφερε επί του διαδικαστικού. Το άλλο καθεστώς ήταν αυτό που μας τερμάτισε επί μια εικοσαετία και μας έκανε να ασχοληθούμε με τους αγώνες και με το Attika για να σπρώξουμε το άθλημα. Σε πολλά πράγματα δεν έχει εξελιχθεί κυρίως όμως έχει όλη την προοπτική μέσα του να πάει καλύτερα. Πριν δεν υπήρχε καμία προοπτική, το μόνο που θα μπορούσες να κάνεις ήταν να πιάσεις και εσύ μια καρέκλα μέσα στην ΕΛΠΑ και να παγιωθείς σε αυτό που κάνεις.
Ποια ακριβώς βοήθεια σας προσφέρει η ΑΜΟΤΟΕ στη διοργάνωση των αγώνων;
Κινούμεθα ανεξάρτητα χωρίς να έχουμε καμία επαφή. Η μόνο επαφή που έχουμε αναπτύξει τα τελευταία δυο χρόνια, πέραν ότι καταθέτω κάποια χρήματα, τους έχουμε χρειαστεί όταν μπλέκουμε με την αστυνομία και με τον αθλητικό νόμο. Μπορεί να χρειαζόμαστε κάποιο χαρτί ή όταν χάνουμε πάνω από μια ημέρα τους φωνάζουμε να αναλάβουν αυτοί. Επίσης είχαμε μια νομική κάλυψη όταν προέκυψε το πρόβλημα στο Λαύριο με το δασαρχείο την οποία την κάλυψε η ΑΜΟΤΟΕ. Στον αγώνα του Σοφικού όπου διοργανώθηκε μαζί με το πρωτάθλημα και κάναμε ρεκόρ εξόδων μας κάλυψαν τα κύπελλα του πρωταθλήματος.
Ποια είναι η άποψή σου για το φλέγον θέμα αναγνώρισης μιας ομοσπονδίας από την πολιτεία;
Είναι ένα αστείο το οποίο έχει τραβήξει πάρα πολύ, αλλά δεν είναι καθόλου αστείο. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξος και να μην ανησυχώ. Η αλήθεια είναι πως αν γίνει με το γράμμα του νόμου η ομοσπονδία δεν θα έχει κανένα πρόβλημα. Θα αρέσει σε όλους, δεν θα είναι διαβλητό θα έχει γερές βάσεις. Πολύ φοβάμαι μήπως κάνουμε καμία Ελληνική πατέντα όπως έχει γίνει σε άλλα αθλήματα και έχουν καταφέρει οι Ελληνάρες και έχουν κάνει μια «Ελληνική έκδοση ομοσπονδίας». Θα ήταν μια εξασφάλιση αν η ΓΓΑ λάμβανε υπ’ όψιν της και όλες τις υπάρχουσες ομοσπονδίες. Αν οδηγηθούμε σε μια εκ των δυο τωρινών υποψηφίων δεν θα είναι καλό. Πρέπει όλοι να καθήσουν και να τα βρουν μεταξύ τους. Όλοι έχουν κάτι να δώσουν αρκεί να βρεθούν στο σωστό πόστο. Έχουμε κάποιον να ξέρει για την ταχύτητα, έχουμε κάποιον να αναλάβει το enduro. Το θέμα είναι να μην αναλάβει κάποιος τη θέση του άλλου ή ακόμα χειρότερα να αναλάβει κάποιος που να μην έχει τη καθόλου τη γνώση. Δυστυχώς έχουμε και τέτοιους.
Ποιοι είναι οι στόχοι σας το 2009; Θα γίνει κύπελλο Attika Enduro Cup 2009;
Θα προσπαθήσουμε, δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε. Οι εταιρίες έχουν ξεκινήσει ήδη την πιπίλα με την οικονομική ύφεση. Αν φέτος εισπράξαμε ένα άλφα ποσό και δεν μας έφτασε και την επόμενη χρονιά δεν μπορούμε να εισπράξουμε ούτε αυτό σε ποιον θα γυρίσουμε το κόστος; Δεν θέλουμε όμως να μπούμε σε περικοπές. Ακόμα και αυτές που μοιάζουν περιττές, όπως αυτή της προβολής. Το κενό που φαίνεται πως δημιουργηθεί από το χορηγικό δεν θέλουμε να το καλύψουμε από τους αγωνιζόμενους. Δεν μπορείς να ανταγωνιστείς το παράβολο των 50 ευρώ του Πανελληνίου πρωταθλήματος ενός αγώνα που δεν βγαίνει αλλά δεν έχει κανένα νόημα γιατί καταφέρνουν και το συνεχίζουν έτσι. Εδώ και τρία χρόνια με τα δεδομένα που έχουμε, την επιτυχία που έχουμε φέρει θα έπρεπε να τους είχαμε βρει τους πόρους, μάλλον δεν έχουμε κάνει πολύ καλή δουλειά στο κομμάτι της πώλησης. Το Attika όταν ξεκίνησε το 2006 για τέσσερις μήνες πέρασε από όλες τις μεγάλες εταιρίες που διαφημίζονται στην τηλεόραση. Κανένας δεν ήξερε τι είναι αυτό το άθλημα.
Αφού δεν υπάρχει μεγάλος χορηγός εκτός χώρου, γιατί δεν υπάρχει μεγάλος χορηγός εντός του χώρου;
Αν μιλάμε για την ΚΤΜ, έδωσε χρήματα πολλά χρόνια τώρα. Έπιασε τον στόχο της, το βουνό έχει γίνει πορτοκαλί. Τώρα ήρθε η ώρα των άλλων μεγάλων εταιριών του χώρου. Αν κινηθούν οι άλλοι και όχι για λίγο τότε θα επιστρέψει η KTM. Σωστά έπραξε η εταιρεία τόσα χρόνια, έχει πιάσει τους στόχους της και τώρα έχει την κερδοφορία της. Οι αγώνες χρειάζονται για πωλούνται μοτοσυκλέτες, ούτε συζήτηση για αυτό. Αλλά από την άλλη όλες αυτές οι εταιρίες έδιναν χρήματα μόνο για να συντηρούνται οι αγώνες. Είναι λογικό που έχουν αποτραβηχτεί πλέον. Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε, να το διαφημίσουμε, να το προβάλουμε να διατηρήσουμε την καλή εικόνα του, αυτό είναι που θα γυρίσει τα χρήματα πίσω. Μην ξεχνάτε πως οι περισσότεροι χορηγοί μας είναι μαζί μας από την αρχή εδώ και τρία χρόνια. Είναι μετρημένοι όσοι μπήκαν για μια χρονιά και δεν συνέχισαν. Οι περισσότεροι είναι σταθεροί μαζί μας. Αυτό από μόνο του κάτι δείχνει.
Θεωρείς ότι έχει επιστρέψει τα χρήματα στους χορηγούς του το Attika;
Σε όλους. Και τα περισσότερα στον μεγάλο χορηγό. Δίπλα σε αυτόν όμως βοηθούνται και οι άλλοι. Το πρόβλημα είναι πως θα πεισθούν όλοι αυτοί να επενδύσουν στο Attika. Δυστυχώς οι εταιρίες έχουν μια άποψη πως το Attika δεν το έχουν ανάγκη, ίσως γιατί δεν είναι το πρωτάθλημα. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος λόγος που οι αγωνιστικές ομάδες δεν έρχονται στο Attika. Όλοι οι αναβάτες στο Attika είναι άνθρωποι που πληρώνουν από την τσέπη τους για να αγωνίζονται. Ίσως θα έπρεπε να είναι διαφορετική η αντίληψή τους. Όμως δεν μπορούμε να πιέσουμε καμία εταιρεία. Πολλές φορές μας έχει έρθει μια χορηγία γιατί οι πελάτες μιας εταιρίας ή ενός καταστήματος έχουν πει μια καλή κουβέντα για το Attika. Γενικότερα θα έλεγα πως οι αγώνες στην Ελλάδα έχουν απορροφήσει μόνο το 25% της χορηγικής διαφήμισης του χώρου.
Ιστοσελίδα Attika Enduro Cup