Η 31η έκδοση του Dakar, η πρώτη που πραγματοποιήθηκε σε Νοτιοαμερικανικό έδαφος, έβγαλε νικητή στις μοτοσικλέτες τον Ισπανό Marc Coma με KTM, τον Τσέχο Josef Machacek με Yamaha στα Quads, τον Giniel De Villers με Volkswagen στα αυτοκίνητα και τον Firdaus Kabirow στα φορτηγά. Συνολικά 113 αναβάτες, 13 αναβάτες με Quad, 91 πληρώματα με αυτοκίνητα και 54 φορτηγά κατάφεραν να τερματίσουν τον αγώνα. Ο αριθμός των θεατών που ακολούθησαν τις δυο εβδομάδες του Ιανουαρίου ξεπέρασε κατά πολύ το θεσμό του Dakar.  Ο Έλληνας Βασίλης Ορφανός, κατάφερε να φτάσει τον στόχο του και τερματίζει στην 95η θέση πάνω σε ένα Honda XR 400 SPR.

Ο Ισπανός Marc Coma (KTM 690) μετά την ημέρα ξεκούρασης στις 10 Ιανουαρίου κατάφερε να κρατήσει την πρωτοπορία και στην ουσία δεν απειλήθηκε από τους διώκτες του, παρά μόνο από εγκατάλειψη. Μετά το 2006 όπου πανηγύρισε ξανά την πρωτιά στην παραλία του Lac Rose του Dakar, ήρθε ο τερματισμός στo Buenos Aires την 14 Ιανουαρίου, με μια διαφορά που έφτασε την 1 ώρα και 25 λεπτά από τον κυριότερο διεκδικητή του,  τον Γάλλο Cyril Despres (ΚΤΜ 690), που αρκέστηκε τελικά στην δεύτερη θέση. Τρίτος ανέβηκε ο Γάλλος David Fretigne (Yamaha 450) με μια σπουδαία εμφάνιση, διεκδικώντας και την δεύτερη θέση λίγες ημέρες πριν τον τερματισμό. Στην κατηγορία του (450cc) είναι φυσικά πρώτος.

Η πρώτη γυναίκα είναι η Ολλανδέζα Gesina Maria Pol με Honda CRF 450 που κατέλαβε την 53η θέση χωρίς μάλιστα να δεχθεί ποινή χρόνου. Σαν πρώτος ιδιώτης που τερμάτισε το φετινό αγώνα χωρίς κάποια υποστήριξη είναι ο επίσης Ολλανδός Rob van Pelt που κερδίζει τον τίτλο του «Malles Motos» κατακτώντας μάλιστα και την 33η θέση στην τελική βαθμολογία. Ο Έλληνας Βασίλης Ορφανός μετά από μια περιπέτεια την 12η ημέρα, οδηγώντας παραπάνω χιλιόμετρα από λάθος πλοήγηση (χαλασμένο GPS), έφτασε στα όριά του, δεχόμενος παράλληλα έξι ώρες και κάτι ποινή χρόνου. Τις επόμενες ημέρες κατάφερε να ανέβει για τρίτη φορά (συνολικά τέσσερις συμμετοχές σε Rally Dakar) την ράμπα του τερματισμού τερματίζοντας στην 95η θέση.

« Αυτό το Dakar ήταν πολύ σκληρό. Μία από τις δυσκολίες μου, ήταν ότι από την πρώτη μέρα είχα αποκτήσει διαφορά 30 λεπτών. Σε αυτή την περίπτωση είσαι για όλους τους άλλους ο στόχος. Δύο εβδομάδες οδήγησα γρήγορα, χωρίς να έχω άλλη επιλογή, που σε φέρνει στο όριο. Ο ίδιος ο αγώνας ήταν σωματικά απαιτητικός, το οποίο είναι συνηθισμένο στο Dakar. Μου άρεσε που η διαδρομή άλλαζε χαρακτήρα συχνά. Στην Αφρική ξέραμε το τι θα αντιμετωπίσουμε. Εδώ είχαμε από όλα, μέχρι και λάσπη. Παρά το ότι προηγήθηκα στην γενική κατά την διάρκεια του αγώνα δεν αμφέβαλα ποτέ, αλλά οδηγούσα όλο τον αγώνα με ένταση. Είναι πολύ καλό που έχουμε τόσο δυνατή ομάδα. Με τους Jordi Viladoms και Gerard Farres Guell γνωριζόμαστε 15 χρόνια και προπονούμαστε μαζί.»

«Είναι γεγονός το ότι κατάφερα να δώσω τελικά το μάξιμουμ τον δυνατοτήτων μου, με ικανοποιεί ιδιαίτερα.  Σε έναν τέτοιου είδους αγώνα μπορούν να προκύψουν τεχνικά προβλήματα οποιαδήποτε στιγμή. Αυτό που ξέρω είναι ότι η πολύ καλή προετοιμασία βγήκε στο δεύτερο μέρος του αγώνα και είχα καλό τέλος. Για εμένα είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Να τα παρατάω δεν είναι ο τρόπος μου. Νομίζω ότι πρέπει να το ξέρουν όλοι οι αντίπαλοι. Το 2006 έτρεχα με προβλήματα στον ώμο. Το 2007 ήταν ένα πρόβλημα στο κιβώτιο ταχυτήτων που με έριξε αρκετές θέσεις πίσω στην γενική. Φέτος εάν είχα καταρρεύσει, θα είχα φύγει από την πρώτη ημέρα. Αντί αυτού, ήθελα να αποδείξω στον εαυτό μου, ότι μπορούσα να κάνω κάτι σε αυτή την περίπτωση.»

«Ειλικρινά, αυτή την τρίτη θέση την είχα στο μάτι από την εκκίνηση του αγώνα. Αυτός ήταν ο στόχος μου. Έπρεπε από μόνος μου να πιεστώ. Είχα προετοιμαστεί σωματικά πολύ καλά. Κατόρθωσα να αξιοποιήσω μια καινούργια μοτοσικλέτα, καθώς και το γεγονός ότι όλοι μας οδηγούσαμε σε άγνωστο τερέν. Έτσι πολύ γρήγορα κατάφερα να αναρριχηθώ στην δεύτερη θέση, την οποία θα μπορούσα να την κρατήσω σε όλη την διάρκεια του αγώνα. Αυτό ήταν ένα καλό ερέθισμα και εάν δεν είχα τα τεχνικά προβλήματα 4 ημέρες πριν το τέλος, θα είχα κρατήσει αυτή την θέση. Αλλά αυτό ισχύει για όλους. Την μια ημέρα γελάς και την άλλη κλαίς. Ήμουν από τους πρώτους, ο οποίος πριν 5 χρόνια κατέβηκε με 450 και σήμερα το 60% των συμμετοχών οδηγούν με μοτοσυκλέτες 450 κυβικών. Από τότε δεν είχα μεγάλη απόσταση, αλλά ξέρω σήμερα, ότι είναι λιγότερο επικίνδυνο. Θα χαιρόμουν, εάν υπήρχαν κατηγορίες, για να έρθουν περισσότεροι κατασκευαστές. Με μια 450 κυβικών μοτοσικλέτα χάνω το έδαφος, όταν η διαδρομή είναι μαλακή. Είχα την τύχη στην αρχή της διαδρομής να αξιοποιήσω την σκληρή διαδρομή. Πάντως από την πρώτη ως την τελευταία ημέρα οδηγούσα με τέρμα το γκάζι.»

Στην κατηγορία quad ο Τσέχος Josef Machacek (Yamaha) δύσκολα θα έχανε την νίκη στην κατηγορία του ανεβάζοντας την διαφορά του στις 2 ώρες 34 λεπτά από τον δεύτερο. Στα 52 του χρόνια έχει καταφέρει να κατακτήσει την νίκη 5 φορές την νίκη στο Dakar. Ο Αργεντινός Marcos Patronelli (Can-Am) ανέβηκε δεύτερος, με τον Πολωνό Rafal Sonik (Yamaha) με διαφορά 7 ώρες 42 λεπτά να καλύπτει την τρίτη θέση. Δεκατρείς αναβάτες τερμάτισαν. Μεταξύ αυτών είναι και η Elisabeth Kraft (Polaris) που είναι η πρώτη γυναίκα στην ιστορία του Dakar που τερματίζει με quad και μάλιστα στην 8η θέση.

Στα αυτοκίνητα η Volkswagen ήταν ο κυρίαρχος του αγώνα. Εάν δεν εγκατέλειπε ο Carlos Sainz θα είχαμε το απόλυτο βάθρο. Νικητής στέφτηκε ο Νότιοαφρικανός Giniel De Villiers με το επόμενο πλήρωμα του Αμερικανού Mark Miller να έρχεται δεύτερο. Τρίτος ο επίσης Αμερικανός Robby Gordon με Hummer.

Στα φορτηγά το Ρωσικό πλήρωμα με οδηγό τον Firdaus Kabirov με KAMAZ δεν έχασε την πρωτιά από τους επίσης Ρώσους με οδηγό τον Vladimir Chagin με KAMAZ. Τρίτο το ολλανδικό πλήρωμα με οδηγό τον Gerald de Rooy.