Ο Mika Ahola ξεκίνησε πολύ μικρός την καριέρα του, παιρνώντας από όλα τα στάδια εξέλιξης, φτάνοντας τα τελευταία χρόνια να εδραιωθεί ως ένας από τους καλύτερους και δημοφιλέστερους αθλητές enduro όλων των εποχών.

Η ιστορία του στους αγώνες συμβαδίζει με την πραγματικότητα ενός καλού κρασιού, όσο πιο παλιό τόσο το καλύτερο, ειδικά το 2011 όταν έγινε ο γηραιότερος αθλητής (37 χρονών) που κερδίζει παγκόσμιο τίτλο! Όμως το πραγματικό του προσόν ήταν η σκληρή δουλειά και επαγγελματική αντιμετώπιση όλων των καταστάσεων.

Έχοντας ζήσει δύσκολες στιγμές στην αγωνιστική του πορεία, δεν ξέχασε τα παθήματά του, χαρακτηριστική ήταν η δήλωση συμπαράστασης το 2010 στις Σέρρες για τον Ivan Cervantes ο οποίος είχε μπει στο ΣΕΧ με προπορεία χάνοντας κάθε πιθανότητα να κερδίσει τον αγώνα. Είχε ζήσει τέτοιες στιγμές.

Αυτό που έκανε τα τελευταία 5-6 χρόνια ήταν να ελαχιστοποιήσει τα αδύνατα σημεία του. Με την Ιταλική ομάδα της Honda HM δεν εγκατέλειψε ούτε έναν αγώνα τα τελευταία 5 χρόνια! Τυχαίo;

Ήταν ο άνθρωπος που όλοι ήθελαν να γνωρίσουν, όλοι ήθελαν να φωτογραφίσουν και να δουν από κοντά. Δεν ήταν τυχαίο που σε χώρες με μεγάλη ιστορία στο enduro (πχ Ιταλία και Γαλλία), οι θεατές χειροκροτούσαν τους συμπατριώτες τους και τον Ahola. Είχε μεγάλη αποδοχή από τον κόσμο σε όποια χώρα και να αγωνιζόταν.

Mika Ahola – ένας απλός άνθρωπος

Την μεγάλη εντύπωση όμως την λάμβανες αν είχες την τύχη να του μιλήσεις από κοντά. Ήταν συγκλονιστικό πόσο αληθινός άνθρωπος ήταν, πόσο πολύ αγαπούσε αυτό που έκανε. Σε ένα δείπνο μια φορά, με φίλους φωτογράφους, μας είχε μιλήσει για την άλλη μεγάλη του αγάπη, τις καταδύσεις. Μιλούσαμε τρεις ώρες για τη θάλασσα σαν μια καλή παρέα φίλων!

Αυτό που με στεναχωρεί περισσότερο είναι πως δεν χάρηκε αρκετά τις επιτυχίες του. Όλα ήρθαν προς το τέλος της καριέρας του, χρήματα, τίτλοι, παγκόσμια αναγνώριση. Κρίμα. Γυρίζοντας πίσω το χρόνο, ειδικά τα τρια τελευταία χρόνια που τον έξησα προσωπικά ακολουθώντας το παγκόσμιο πρωτάθλημα enduro, στενοχωριέμαι που δεν κατάφερα να ζήσω μαζί του περισσότερες στιγμές. Δεν πειράζει όμως, αυτά είναι παιχνίδια της μοίρας. Οι σκέψεις μου αυτές τις ημέρες πηγαίνουν στην γυναίκα του και την οικογένειά του. Ας είναι αυτοί καλά. Ας θυμούνται τον Mika Ahola όπως πραγματικά τον γνώρισαν και τον έζησαν τόσα χρόνια.

Ας είναι, ο πρόωρος θάνατός του Mika Ahola, ένα μάθημα για όλους εμάς να ζούμε την ανθρώπινη πλευρά των αγώνων.

mika-ahola