Μετά την επιτυχημένη διοργάνωση του αγώνα του παγκοσμίου πρωταθλήματος enduro στη Heinola αρχές Ιουνίου, στους αγωνιζόμενους και γενικότερα στην φινλανδική εντουροκοινωνία δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι οι αγώνες φέτος ήταν λίγοι, καταρχήν για το πρωτάθλημα και κατά δεύτερον στο σύνολό τους με δύο ακυρώσεις απλών εθνικών αγώνων, μία αρχές Αυγούστου και μία για αγώνα για το επόμενο Σάββατο. Ετσι οι αγώνες τελείωσαν το προηγούμενο Σάββατο. Αυτό είναι κάπως πρωτοφανές για τα Φινλανδικά δεδομένα μιας και άλλες χρονιές έγιναν αγώνες μέχρι τέλη Οκτωμβρίου. Ηδη έχουν ξεκινήσει συζητήσεις για το πρόγραμμα του 2015.

Ας δούμε τί συνέβη στους τελευταίους δύο (από τους μόλις 4 συνολικά) πρωταθληματικούς αγώνες στις 16 και 17 Αυγούστου στο γνωστό από αγώνες για το παγκόσμιο πρωτάθλημα, Riihimäki. Στην Α1 πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Antti Hellsten με νίκη το Σάββατο μετά από εγκατάλειψη του Eero Remes και μια 3η θέση την Κυριακή που αρκούσε για τον σκοπό του. 2ος κατετάγη ο Kimmo Hurri. Στην Α2 πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Roni Nikander με πολύ φόρα από τις άριστες εμφανίσεις του στους Σκανδιναβικούς γύρους για το παγκόσμιο πρωτάθλημα. Μετά την περίεργη και μέτρια χρονιά που είχε το 2011 στο παγκόσμιο με την Husqvarna ξαναπροσπαθεί να κλείσει συμβόλαιο για το παγκόσμιο πρωτάθλημα. 2ος κατετάγη ο πάντα μαχητικός Jari Mattila. Χωρίς να τον έχουν πάρει τα χρόνια, δήλωσε ήδη ότι του χρόνου δεν θα τρέξει στο φινλανδικό πρωτάθλημα. Στην Α3 πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Marko Tarkkala κουβαλώντας την τεράστια εμπειρία του από τόσα χρόνια στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Ασχολείται πια περισσότερο με σχολεία οδήγησης και βοηθά την ομοσπονδία σε διάφορα θέματα και λιγότερο με εντατικές προπονήσεις για αγώνες. Βέβαια υπάρχουν ερωτηματικά για τον σκοπό της άριστης εμφάνισής του, ειδικά την Κυριακή, στον δύσκολο αγώνα παγκοσμίου στην Heinola. 2ος κατετάγη ο Toni Eriksson σίγουρα όχι ικανοποιημένος μετά τα πρωταθλήματα που κέρδισε σε enduro και ΜΧ το 2013.

Εδώ τα αποτελέσματα της 1ης μέρας
Κι εδώ τα αποτελέσματα της 2ης μέρας
Και η συνολική κατάταξη

Πολλές φωτογραφίες

Κι ένα video από τον αγώνα

Στις 31.8 διοργανώθηκε εθνικός αγώνας του οποίου την διαδρομή δυσκόλεψαν αρκετά οι συνεχείς βροχοπτώσεις επί δύο βδομάδες πριν. Οι οδηγοί της Α κατηγορίας απείχαν γενικώς μιας και δεν υπήρχε βαθμολογικό ενδιαφέρων. Πήρα μέρος νοιώθοντας έτοιμος μετά από πέντε βδομάδες διακοπών στην Ελλάδα τον Ιούλιο. Μετά από 5 χρόνια ήμουν και πάλι πολύ κοντά στην άνοδο κατηγορίας.

Εδώ όλα τα αποτελέσματα

Εδώ ένα video από την κάμερα στο κράνος μου από την 2η ειδική:

Κι εδώ ένα video από την 1η ειδική:

Στις 13.9 διοργανώθηκε ο τελευταίος αγώνας enduro για φέτος με εκκίνηση και τερματισμό στην πόλη Lahti οδηγώντας ένα μεγάλο κύκλο 160 χλμ γύρω από την λίμνη Vesijärvi. Ηταν επετειακός αγώνας 100 χρόνων και οι διοργανωτές θέλησαν να εφαρμόσουν λύσεις από τα (πολύ) παλιά. Ηταν η τελευταία μου ευκαιρία για άνοδο κατηγορίας για φέτος και είχα αρκετό άγχος πριν τον αγώνα. Παρασκευή πρωί άκουσα άσχημα νέα από Ελλάδα για τον γρήγορο θάνατο της αγαπημένης μου γιαγιάς. Με τρομερό πονοκέφαλο και στενοχώρια όλη την Παρασκευή αποφασίζω να πάω να τρέξω προσπαθώντας να αλλάξω λίγο τις σκέψεις. Κάνοντας τους τελευταίους ελέγχους στη μοτό με πονοκέφαλο νόμισα ότι όλα είναι έτοιμα. Επίσης το μεσημέρι τέλειωσα θετικά κουβέντα για ανταλλαγή του 400 με Beta 2015. Ξέροντας ότι θα είναι η τελευταία έξοδος με το τετράχρονο ίσως αυτό με επηρέασε ώστε να μην πέσω και χαλάσει κάτι στη μοτό. Φτάνω στο σημείο του αγώνα μετά από τρίωρη οδήγηση από τις έξι το πρωί. Μετά την εκκίνηση της κατηγορίας Classic με μοτοσυκλέτες κατασκευασμένες μέχρι το 1987 που θα περνούσαν ευκολότερη διαδρομή εκκίνησαν οι κύριες κατηγορίες. Η 1η ειδική ήταν ένα τεστάρισμα επιτάχυνσης και φρεναρίσματος, ακόμη μέσα στην πόλη. Μας είπαν ότι κρατούσαν χρόνο και ότι θα έπεφταν καπέλλα αν σταματούσε κάποιος μετά από ένα οριακό σημείο. Αυτό πέρασε γρήγορα χωρίς λάθος από μέρος μου. Ανάμεσα στις επόμενες κανονικές ειδικές υπήρξε μίνι extreme test με κορμούς στο οποίο μας είπαν ότι θα κρατούσαν και πάλι χρόνο. Παρακάτω ακολουθούν video από το κράνος μου για όλες τις κανονικές ειδικές. Η τελευταία ειδική ήταν ιδιαίτερη από την άποψη ότι ξεκινούσαμε ανά ζευγάρια στυλ extreme test Παρασκευής στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, κάτι το οποίο μου άρεσε.

Οπως έγραψα παραπάνω, νόμισα ότι τα έκανα όλα σωστά στη μοτό. Δεν έκανα σωστά το σφίξιμο της μπροστινής ρόδας με αποτέλεσμα το πηρούνι να μην δουλεύει σωστά. Οι πρώτες τέσσερις χρονομετρημένες ειδικές ήταν κυρίως σε χωράφι ή αμμουδερή με πολύ μικρά κομμάτια σε δάσος. Δεν ένοιωσα κάτι ιδιαίτερα διαφορετικό. Η 5η ειδική ξεκίνησε και τέλειωσε σε χωράφι με ένα πολύ μεγάλο μέρος της σε δάσος, εκεί όπου πραγματικά κατάλαβα ότι το πηρούνι δεν δουλεύει όπως στην τελευταία προπόνηση. Μετά υπήρξε ένας βραχόκηπος 20 λεπτών στην απλή όπου πραγματικά βασανίστηκα. Αμέσως μετά σε χωματόδρομο έκανα από την αρχή το σωστό σφύξιμο του άξονα έχοντας το σωστό καρυδάκι μαζί μου. Σύντομα ξεκίνησε μια πολύ μεγάλη, κυρίως δασική, ειδική (που στην αρχή συγκρατημένος λίγο ξαναγνωρίστηκα με το πηρούνι) όπου διόρθωσα πολύ την κατάταξή μου η οποία πριν χειροτέρευε συνέχεια.

Εδώ όλα τα αποτελέσματα

fin-xracing

Και παρακάτω τα video των ειδικών.

Καλούς αγώνες και καλές εντουρόβολτες!