Αμερική και Γαλλία μοιράστηκαν νίκες και ατυχίες για να αναδειχτεί τελικά η ομάδα των Η.Π.Α. νικήτρια του φετινού MXDN. Sebastian Pourcel, Ryan Villopoto  και Tim Ferry διακρίθηκαν στις κατηγορίες ΜΧ1, ΜΧ2 και ΟΡΕΝ αντίστοιχα. Άφθονο θέαμα και ζεστή ατμόσφαιρα πρόσφερε φέτος το MXDN στο Donington Park της Αγγλίας. Μπορεί το κοινό να μην ξεπέρασε τις 50.000 τελικά και να μην ήταν θερμό όπως τα προηγούμενα χρόνια, οι αγώνες όμως αποζημείωσαν όλους όσους βρέθηκαν στην αγγλική ύπαιθρο. Υπήρχαν τα πάντα, χαρά (στις τάξεις της Αμερικής και του Βελγίου), δράμα (για τις ομάδες της Ιταλίας και της Αγγλίας) και σασπένς (για τους Γάλλους).

Πρώτη και πάλι η Αμερική
Για τέταρτη συνεχόμενη και 19η φορά στην ιστορία του θεσμού η ομάδα των Η.Π.Α. έφυγε απο το MXDN κρατώντας στα χέρια της το Chamberlain Trophy. Κερδίζοντας από ένα σκέλος και έχοντας από μια πώση με κακό τερματισμό οι Stewart και Villopoto χρειάστηκαν τελικά την βοήθεια του Tim Ferry για να πάρουν τρόπαιο. Πολύ κοντά με την νίκη βρέθηκαν οι Γάλλοι που είδαν τον S.Pourcel να κερδίζει ένα σκέλος από τον Stewart αλλά και τον Anthony Boissiere μετά απο μια εκπληκτική εμφάνιση να χάνει την δεύτερη θέση στο δεύτερο σκέλος από μηχανική βλάβη. Για την τρίτη θέση έγινε η μεγάλη ανατροπή στο τελευταίο σκέλος καθώς η μάχη που έδιναν οι Ιταλοί με τους οικοδεσπότες Άγγλους τελείωσε άδοξα όταν τόσο ο David Philipaerts όσο και ο Mackenzie είχαν προς το τέλος του σκέλους πτώσεις, που έφεραν του Βέλγους στο βάθρο. Η πολύ καλή εμφάνιση του Ken deDycker σε συνδυασμό με την αποτελεσματικότητα του Steve Ramon και την τύχη στο πλευρό τους, οι Βέλγοι τερμάτισαν τρίτοι.

Αποτελέσματα MXDN 2008
1 Η.Π.Α.
2 Γαλλία
3 Βέλγιο
4 Αγγλία
5 Ιταλία
6 Αυστραλία
7 Ισπανία
8 Νέα Ζηλανδία
9 Ελβετία
10 Γερμανία

Αγώνας MX1 – MX2
Ο αγώνας που όλοι περίμεναν όλη την χρονιά. Οι κορυφαίοι οδηγοί των κορυφαίων κατηγοριών του κόσμου στο ίδιο σκέλος.  Η μπάρα έπεσε και ο James Stewart έστριψε πρώτος χωρίς όμως να πάρει και την πρωτοπορία καθώς στην αμέσως επόμενη στροφή ο David Philipaerts έχοντας ανακαλύψει μια περίεργη γραμμή κατάφερε να τον περάσει και να τεθεί επι κεφαλής. Ο παγκόσμιος πρωταθλητής κατάφερε να κρατήσει πίσω του τον Αμερικανό για δύο γύρους απαντώντας δύο φορές μάλιστα στις επιθέσεις του Stewart. Όταν όμως ο “bubba” βρέθηκε τελικά στην πρώτη θέση, κράτησε σταθερό ρυθμό και απομακρύνθηκε απο τους αντιπάλους του. Ο συμπατριώτης του Ryan Villopoto αν και βρέθηκε από την αρχή στην πρώτη πεντάδα, μια πτώση του στον πρώτο γύρο τον έριξε στην τελευταία θέση. Καλή εκκίνηση είχε κι ο Γάλλος S.Pourcel  και από την έκτη θέση κατάφερε στον έκτο γύρο να περάσει δεύτερος μπροστά από τους Philipaerts, Jonathan Barragan και Tanel Leok. Ο Γάλλος προσπάθησε να ακολουθήσει τον Stewart όταν η διαφορά τους βρισκόταν ακόμα στα τέσσερα δευτερόλεπτα αλλά σύντομα έμεινε απο δυνάμεις και προτίμησε να αρκεστεί στην δεύτερη θέση. Στο τέλος του σκέλους ο Stewart θα απολάμβανε διαφορά 21 δευτερολέπτων απο τον δεύτερο S.Pourcel. Από εκεί και πίσω υπήρχαν μάχες για όλες τις υπόλοιπες θέσεις. Για την τρίτη θέση οι Philippaerts και Barragan αντάλλαξαν την θέση δύο φορές αλλά τελικά ο Ιταλός κατάφερε να επικρατήσει αφήνοντας τέταρτο τον Ισπανό. Από την αρχή του σκέλους ο Ελβετός Julien Bill κράτησε την πέμπτη θέση από τον ιδιαίτερα πιεστικό Joshua Coppins αλλά προς το τέλος του αγώνα τους πλησίασε η μάχη της έκτης θέσης με τους Billy Mackenzie, Ken deDycker, Anthony Boissiere και Ryan Villopoto. Τελικά λίγο πριν τον τερματισμό ο Mackenzie ξεσήκωσε το Αγγλικό κοίνο περνώντας τον Coppins για την έκτη θέση.

Αποτελέσματα ΜΧ1 – ΜΧ2
1 Stewart, James Kawasaki
2 Pourcel, Sebastien Kawasaki
3 Philippaerts, David     Yamaha
4 Barragan, Jonathan     KTM
5 Bill, Julien Honda
6 Mackenzie, Billy Honda
7 Coppins, Joshua Yamaha
8 de Dycker, Ken Suzuki
9 Searle, Tommy KTM
10 Villopoto, Ryan Kawasaki

MX2 – OPEN
Ο Villopoto ήταν ποιο προσεκτικός σε αυτό το σκέλος. Στρίβοντας δεύτερος στην πρώτη στροφή πέρασε γρήγορα τον Cody Cooper που είχε πάρει την εκκίνηση και την πρωτοπορία, και εξαφανίστηκε μπροστά. Για την δεύτερη θέση ο Cooper έιχε να αντιμετωπίσει τον Boissiere που τον πίεζε απο την τρίτη θέση. Λίγο πριν την ολοκλήρωση του έκτου γύρου ο Cooper είχε ένα γλίστριμα με πτώση και έτσι ο Boissiere πέρασε δεύτερος κλείνοντας προσωρινά την υπόθεση δεύτερη θέση.  Τα προβλήματα του Cooper όμως δεν τελείωσαν εκεί καθώς οι Steve Ramon, Alex Salvini, Tim Ferry, Michael Byrne και Nicola Aubin τον πλησίασαν ανοίγοντας μια μεγάλη μάχη. Αυτή η μάχη έγινε ακόμα ποιο ενδιαφέρον όταν ο δεύτερος Boissiere αντιμετώπισε κάποιο πρόβλημα με την μοτοσικλέτα του πέφτοντας στην δωδέκατη θέση.  Με σταθερή και προσεκτική οδήγηση ο Ramon κατάφερε να περάσει πρώτα τον Salvini που τον ζώρισε και σήμερα αρκετά και μετέπειτα τον Cooper, καταλαμβάνοντας την δεύτερη θέση. Έχοντας συνέχεια την παρότρινση του κοινού ο Searle κατάφερε από την δέκατη θέση όπου ξεκίνησε να φτάσει και να περάσει στην τρίτη θέση, στον τελευταίο γύρο αφήνοντας τέταρτο τελικά τον Cooper.  Με άλλη μια εντυπωσιακή εμφάνιση ο Salvini τερμάτισε πέμπτος με έκτο τον Zach Osborne που έκανε την μεγάλο αγώνα ξεκινώντας από την 26 θέση. Η motocross χρονιά έκλεισε για τον Villopoto κερδίζοντας με μεγάλη διαφορά (24 δευτερόλεπτα) το τελευταίο του σκέλος που του έδωσε και την γενική στην MX2 (για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά).

Αποτελέσματα ΜΧ2 – ΟΡΕΝ
1 Villopoto, Ryan Kawasaki
2 Ramon, Steve Suzuki
3 Searle, Tommy KTM
4 Cooper, Cody Suzuki
5 Salvini, Alex     Suzuki
6 Osborne, Zach Yamaha
7 Aubin, Nicolas Yamaha
8 Byrne, Michael Suzuki
9 Ferry, Tim Kawasaki
10 Metcalfe, Brett Kawasaki

ΟΡΕΝ – ΜΧ1
Η μεγάλη έκπληξη της ημέρας έγινε σε αυτό το σκέλος καθώς έγινε η ανατρωπή που όλοι περίμεναν, δεν κέρδισε ο Stewart! Ο Αμερικάνος πήρε την εκκίνηση και παρά την πίεση και την μια προσπέραση του S.Pourcel στους πρώτους γύρους, κατάφερε τελικά να διατηρήσει τον ρυθμό του και να κάνει διαφορά. Την στιγμή που ο Stewart απολάμβανε πάνω απο 20 δευτερόλεπτα διαφοράς, στον ενδέκατο γύρο είχε μια πτώση που τον καθυστέρισε αρκετά καθώς άργησε βάλει μπροστά την μοτοσικλέτα του. Έτσι ο S.Pourcel πήρε το δώρο – νίκη και έσπασε το φετινό αήτητο του Mr. Perfect Stewart στο motocross, κερδίζοντας το σκέλος και την γενική στην κατηγορία ΜΧ1. Καλή εκκίνηση και δυνατή εμφάνιση έκανε ο Tanel Leok που στους τελευταίους γύρους βρέθηκε κοντά και κατάφερε να πιέσει τον S.Pourcel. Η δεύτερη θέση σε αυτόν τον αγώνα ανέβασε τις μετοχές του στο παγκόσμιο motocross. Στην τρίτη θέση τερμάτισε ο Max Nagl που οδήγησε πίσω από τον Leok σε όλο το σκέλος και απάντησε σε όλες τις απειλές των deDycker, Coppins και Barragan. Κάνοντας μεγάλη προσπάθεια ο Mackenzie κατάφερε από την 16η θέση να φτάσει μέχρι και την τέταρτη θέση, όμως τρεις γύρους πριν τον τερματισμό είχε μια πτώση που τον έριξε στην ενδέκατη θέση εξανεμίζοντας τις ελπίδες της Αγγλίας για βάθρο. Έτσι στην τέταρτη θέση τερμάτισε ο deDycker που κέρδισε αρκετές μάχες κυρίως με τον Coppins. Πραγματοποιώντας εκπληκτική εμφάνιση ο Ferry κατάφερε από την 22η θέση να φτάσει και να τερματίσει στην πέμπτη θέση, τερματισμός που έφερε την Αμερική στην πρώτη θέση, και τον ίδιο πρώτο στην γενική κατατάξη της OPEN. Ωραίο αγώνα πραγματοποίησε κι ο Coppins που προσπάθησε πολύ για κάτι καλύτερο από την έκτη θέση όπου τερμάτισε, αλλά δεν ήταν ο παλιός καλός του ευατός.

Αποτελέσματα ΟΡΕΝ – ΜΧ1
1 Pourcel, Sebastien Kawasaki
2 Leok, Tanel Kawsaki
3 Nagl, Maximilian KTM
4 de Dycker, Ken Suzuki
5 Ferry, Tim Kawasaki
6 Coppins, Joshua Yamaha
7 Bill, Julien  Honda
8 Reed, Chad Suzuki
9 Barragan, Jonathan     KTM
10 Aubin, Nicolas Yamaha

B-Final – Μικρός τελικός
Με την εκκίνηση του μικρού τελικού η βροχή άρχισε να πέφτει στο Donington παρά τις προβλέψεις που έδειναν παρόμοιο καιρό με το Σάββατο. Όσο κι αν αυτό ακούγεται παράξενο ήταν κάτι που οι περισσότεροι ήθελαν να συμβεί ώστε να υπάρξει μια πιθανότητα οι Αμερικάνοι να μην επικρατήσουν άνετα. Ο καιρός όμως δεν παρέμεινε βροχεχός απλά συνέβαλε στο να παραμείνει η πίστα μαλακή και ελαφρώς γλυστερή. Φαβορί για την νίκη – πρόκριση (η πρώτη ομάδα του μικρού τελικού προκρίνεται στον μεγάλο τελικό) ήταν οι Βραζιλιάνοι, κυρίως χάρη στον πολύ καλό οδηγό τους τον Jorge Balbi που μάλιστα πήρε την εκκίνηση και την πρωτοπορία του αγώνα. Πίσω του ο Ιρλανδός Martin Barr και ο Ρώσος Evgeny Bobryshev μάχονταν για την δεύτερη θέση στο βαρύ τεραίν. Μέσα σε λίγους γύρους ο Bobryshev έπιασε δυνατό ρυθμό, καταφέρνοντας να περάσει στην μέσα σε ένα γύρο στην πρώτη θέση. Στον όγδοο γύρο ο Balbi είχε μια πτώση που τον έριξε στην πέμπτη θέση πίσω από τον συμπατριώτη του Nunes da Silva. Οι Βραζιλιάνοι αν και με την ατυχία του Balbi έδειχναν ότι δύσκολα θα έχαναν την πρόκριση, την στιγμή μάλιστα που ο Silva οδηγούσε σταθερά στην τρίτη θέση. Ωστόσο ένα λάθος του στον τελευταίο γύρο παραλίγο να αποδειχτεί καταστροφικό όμως τόσο αυτός τερματίζοντας πέμπτος όσο κι ο Balbi που τερμάτισε τέταρτος έφεραν την Βραζιλία στο κυρίως γεγονός και την πρώτη θέση του μικρού τελικού.  Σε ατομικό επίπεδο στον τελυταίο γύρο ο Bobryshev υπέκυψε στην πίεση το Barr παραδίδοντας την πρώτη θέση στον Ιρλανδό. Ο Τσέχος Martin Zevara εκμεταλλεύτηκε το λάθος του Silva στον τελευταίο γύρο κι από τέταρτος τερμάτισε τρίτος ενώ την εξάδα συμπλήρωσε ο μαχητικός Σουηδός Johan Carlsson που δυσκόλεψε αρκέτα τους Βραζιλιάνους.

Αποτελέσματα B-Final
1 Barr, Martin Yamaha
2 Bobryshev, Evgeny Yamaha
3 Zerava, Martin Honda
4  Jorge Balbi Jr, Antonio Honda
5 Nunes da Silva, Leandro Honda
6 Carlsson, Johan Suzuki
7 Irt, Mateuz Yamaha
8 Correira, Luis Suzuki
9 Goncalves, Paulo Honda
10 Hultman, Andreas Suzuki