Μετά από 18 ώρες σε αεροπλάνα και αεροδρόμια, φτάσαμε στον πολυπόθητο προορισμό μας. Πατώντας το πόδι μας στην πρωτεύουσα των Η.Π.Α. την Washington, συναντήσουμε την Ελληνική αποστολή όπου και θα συνοδεύσουμε τις υπόλοιπες μέρες μέσα και έξω από την πίστα.

Το ταξίδι ήταν μεγάλο αλλά και ενδιαφέρον καθώς από την μετεπιβίβαση μας στο Amsterdam, συνταξιδέψαμε με αρκετούς θεατές από ολόκληρη την Ευρώπη αλλά και με οδηγούς όπως Stefan Everts, Joshua Coppins και Mark deReuver. Εντύπωση μου προκάλεσε η διαφορετική διάθεση των οδηγών. Ο Everts(αν και δεν αγωνίζεται) ήταν σημαιοστολισμένος με όλους τους χορηγούς του κάνοντας έκδηλη την διάθεση για δημόσιες σχέσεις, ήταν αρκετά εκδηλωτικός με εμάς και με τους θεατές που τον πλησίασαν. Αντίθετα ο Coppins ήταν όσο μπορούσε απόμακρος, λιτά ντυμένος και απέφευγε ακόμα και το βλέμμα του να διασταυρώσει επηρεασμένος εμφανώς ακόμα από την απώλεια του παγκόσμιου πρωταθλήματος. Από την άλλη ο deReuver, περιέργως συνοδευόταν από όμορφες γυναικείες παρουσίες με χαλαρή εμφάνιση και διάθεση.

Οι θεατές ήταν αυτοί που είχαν το χρώμα των αγώνων από την πρώτη στιγμή, με μπλουζάκια και καπελάκια του χώρου με περιοδικά στα χέρια έτοιμοι να συμμετάσχουν σε αυτήν την μεγάλη γιορτή, άλλωστε αυτοί είναι που κάνουν το MXDN τόσο ξεχωριστό τα τελευταία χρόνια. Δυστυχώς χρόνος δεν υπήρχε ώστε να επισκεφτούμε σήμερα Πέμπτη απόγευμα(στην Ελλάδα ξημερώματα Παρασκευής) την πίστα ώστε να έχουμε τις πρώτες εντυπώσεις ενώ παράλληλα η Έλληνική ομάδα έφτασε αργά το βράδυ και αρκετά κουρασμένοι χωρίς την διάθεση για κουβέντα και δηλώσεις.

Ελπίζω αύριο ελπίζω να καλύψω το χαμένο έδαφος καθώς θα επισκεφτούμε την πίστα και θα περάσουμε αρκετό χρόνο με τους  Έλληνες διεθνείς.