Ricky Carmichael
“Δεν έκανα τα πράγματα εύκολα για τον εαυτό μου σήμερα. Μετά την πρώτη στροφή στο πρώτο αγώνα έμπλεξα σε μια πτώση που έγινε μπροστά μου και άργησα να ξαναβάλω μπροστά την μοτοσικλέτα μου. Ήξερα ότι μπορούσα να φτάσω μέχρι και την δεύτερη θέση, αλλά όταν έπιασα τον Reed είχα κουραστεί. Το ξέρω ότι δεν ήμουν προετοιμασμένος όσο θα έπρεπε και ζητάω συγνώμη από τους φιλάθλους μας. Μπορούσα να δω τον Villopoto στην πρώτη θέση και ήξερα ότι η ομάδα πήγαινε καλά. Στον δεύτερο αγώνα ο Ferry μου έκανε χώρο και πήρα την εκκίνηση, από εκεί και μετά τα πράγματα κύλησαν ομαλά. Νομίζω ότι δείξαμε σε όλο τον κόσμο ότι εδώ υπάρχουν οι ποιο γρήγοροι αναβάτες, ο Cairoli και ίσως και μερικοί άλλοι αναβάτες να είναι πολύ καλοί, αλλά αν δεν τρέχουν σε ένα δύσκολο πρωτάθλημα δεν μπορούν να ανέβουν. Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψω την επίδοση του Villopoto, νομίζω ότι όλοι όσοι βρέθηκαν εδώ νοιώθουν ακριβώς το ίδιο. Θα πρέπει να τον φοβούνται όλοι από εδώ και πέρα γιατί έχει αυτό το κάτι παραπάνω. Πρέπει όμως να παραδεχτώ πάνω από όλα τον Tim Ferry για την φοβερή του επίδοση σήμερα, παρά τα όσα λέχτηκαν για αυτόν τις προηγούμενες μέρες. Σήμερα βούλωσε πολλά στόματα. Αυτός είναι ο τελευταίος μου αγώνας motocross, ήδη το φετινό μου πρόγραμμα με έχει εξαντλήσει και δεν μπορώ να ακολουθήσω ποια τον ρυθμό τους(Villopoto, Stewart). Θα κλείσω την χρονιά με το US OPEN και το Bercy”.

Ryan Villopoto
“Στον πρώτο αγώνα πήρα την εκκίνηση και οδήγησα σταθερά σε δυνατό ρυθμό. Αναρωτήθηκα που ήταν ο Carmichael αλλά συνέχισα στον ρυθμό μου. Είχα και μια πτώση με ένα αναβάτη που είχε πέσει χωρίς όμως να χάσω την πρώτη θέση. Είναι όμορφο να ξέρεις στην εκκίνηση ότι έχεις την καλύτερη μοτοσικλέτα και την καλύτερη ομάδα σε κάθε αγώνα. Οι καλές εκκινήσεις που μου έδωσε η μοτοσικλέτα με έβαλε μπροστά και στους δύο αγώνες χωρίς να χρειαστεί να ακολουθήσω κανένα. Λυπάμαι για τον Townley που χτύπησε, ξέρω ότι εδώ θα πήγαινε καλά. Περάσαμε πολλά όλη αυτή την χρονιά οι δύο μας, είμαστε και στην ίδια ομάδα, είναι κρίμα που χτύπησε”.
Tim Ferry
Στον πρώτο αγώνα έπεσα στην εκκίνηση και ευτυχώς δεν με πάτησε κανένας. Διόρθωσα τον λεβιέ του φρένου και συνέχισα. Θυμήθηκα την συμβουλή του Ricky σε ότι κι αν κάνω να μείνω στις δύο ρόδες, και το έκανα. Είδα τον Villopoto μπροστά και ηρέμησα κάνοντας τον αγώνα μου. Στον δεύτερο αγώνα η πίστα ήταν καλή, με σαμάρια και λούκια, ήξερα ότι ο Carmichael ήταν μπροστά και έγινε προσωπική υπόθεση να πάρω την δεύτερη θέση. Πάλεψα με τον Ramon που είχαμε το ίδιο δυνατό σημείο, τις στροφές. Ήταν δύσκολο να τον περάσω, ηρέμισα όμως και το κατάφερα. Δεν άκουσα όλα αυτά που λέγανε για εμένα παρά μόνο όσα μου είπανε εδώ. Αυτό είναι ένα ομαδικό γεγονός και εκνευρίστηκα που μερικοί το βλέπουν προσωπικά”.

Steve Ramon
“ Δεν ένοιωθα καλά από το πρωί, μπήκα στο πρώτο σκέλος πήρα καλή εκκίνηση και προσπάθησα να εξοικειωθώ περισσότερο με την πίστα. Στο δεύτερο σκέλος βρέθηκα πίσω από τον Carmichael και έβαλα τα δυνατά μου να τον ακολουθήσω. Δεν τα κατάφερα και συνέχισα στον δικό μου ρυθμό. Προς το τέλος του αγώνα είχα αρχίσει να κουράζομαι και έβλεπα στο board της ομάδας μου ότι οι γάλλοι μας πίεζαν πολύ. Προσπάθησα να ανεβάσω ρυθμό αλλά δεν τα κατάφερα, στον τελευταίο γύρο με πέρασε και ο Langston όταν έμπλεξα σε κάτι ντουμπλαρίσματα χωρίς να μπορώ να απαντήσω λόγο της κούρασης”.
Ken deDycker
“ Η άσχημη πτώση που είχα το Σάββατο σίγουρα με επηρέασε λίγο. Είναι το πρώτο μου MXDN και μου πήρε λίγο παραπάνω χρόνος να μπω στο κλίμα. Στο πρώτο αγώνα δεν είχα αντίπαλο από την αρχή σχεδόν, και με τον Villopoto μακριά μπροστά οδήγησα στον ρυθμό μου. Στο δεύτερο είχα πρόβλημα με τα γυαλιά μου και προσπάθησα να κάνω ότι καλύτερο. Ήταν η πρώτη μου φορά σε τέτοιο αγώνα, δεν ήξερα τι να περιμένω και σίγουρα οι αμερικάνοι δεν το έκαναν καθόλου εύκολο οδηγώντας τόσο γρήγορα. Είμαι χαρούμενος που βρεθήκαμε στο βάθρο’.

Νεκτάριος Παπαβασιλείου
“ Ήταν δύο όνειρα που έγιναν πραγματικότητα. Ήθελα πάντα να τρέξω έναν αγώνα στην Αμερική και να μπω κάποια φορά στην ομάδα του MXDN. Με αυτόν τον αγώνα έγιναν πραγματικότητα αυτά τα δύο όνειρα μου. Ο αγώνας ήταν πολύ δύσκολος, η πίστα πολύ απαιτητική κάτι που δεν έχουμε συνηθίσει εμείς στην Ελλάδα. Ο ρυθμός των ξένων αναβατών είναι δυνατός στο βαθμό που εμείς δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε. Γενικά όμως πιστεύω ότι η ομάδα μας τα πήγε πολύ καλά, φέραμε ένα καλό αποτέλεσμα, αν κι εγώ δεν μπορούσα να βοηθήσω την Κυριακή. Ήμουν πολύ κουρασμένος από το Σάββατο κυρίως λόγο των καιρικών συνθηκών(94% υγρασία!) που σε συνδυασμό με την ηλικία μου δεν μου επέτρεψαν να ανασυγκροτηθώ γρήγορα. Έκανα πάντως ότι καλύτερο μπορούσα και είμαι ευχαριστημένος με την πολύ καλή 25 θέση που πήραμε. Το κλίμα του αγώνα, οι θεατές, το θέαμα και γενικότερα το MXDN της Αμερικής ήταν υπέροχο, είναι μοναδικό, είδα πράγματα που δεν τα βλέπεις συχνά στο motocross. Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους βοήθησαν σε αυτήν την αποστολή. Την ΕΛΠΑ την κυρία Κάθυ Ουέλς, τους σπόνσορες μου, τον Νίκο Γούναρη που πάντα είναι στο πλευρό μας σε τέτοιους αγώνες και τον μηχανικό μου τον Κώστα Βασιλόπουλο ”.
Μιχάλης Παναγιωτόπουλος
“ Φέτος πήγαμε καλύτερα από πέρσι μια και ήμουνα και στη περσινή ομάδα. Ο αγώνας ήταν καλός, καλύτερος από την Αγγλία αλλά νομίζω ότι δεν ήταν σαν της Γαλλίας που ήταν πραγματικά κορυφαίος. Το Budd’s Creek μπορώ να πω είχε πολύ καλό χώμα και καλύτερα προετοιμασμένη πίστα. Αγωνιστικά ο συναγωνισμός ήταν όπως πάντα πολύ ανταγωνιστικός, ήταν όλοι γρήγοροι. Εμείς προσπαθήσαμε, δώσαμε τον καλύτερο μας εαυτό και με την προετοιμασία του Βελγίου στην πλάτη μας, φέραμε ένα καλύτερο αποτέλεσμα από τα προηγούμενα χρόνια. Σίγουρα το Βέλγιο βοήθησε στους αγώνες με γρήγορους οδηγούς ώστε να ξέρουμε τι θα αντιμετωπίσουμε, αλλά σαν προετοιμασία νομίζω ότι σε αυτό τον βαθμό μπορείς να την κάνεις και στην Ελλάδα. Του χρόνου αν το πιστέψουμε, δουλέψουμε και το προσπαθήσουμε μπορούμε να πάμε καλύτερα”.
Παναγιώτης Κουζης
“ Ήταν η μοναδική φορά που πήγε Ελληνική αποστολή στο Εθνών με προετοιμασμένους οδηγούς. Εγώ και ο Παναγιωτόπουλος πήγαμε στο Βέλγιο που εκτός για την εμπειρία ήταν και προετοιμασία για αυτό το γεγονός. Η προετοιμασία μας έκανε να εξοικειωθούμε με τις συνθήκες του παγκοσμίου πρωταθλήματος κυρίως στο βαθμό της κατάστασης της πίστας. Τουλάχιστον εμένα μου φάνηκε πιο εύκολη η πίστα από τις άλλες δύο που έχω συμμετάσχει. Ίσως να μου φάνηκε έτσι γιατί είχα και άλλη μοτοσικλέτα από αυτή που αγωνίζομαι, και στα προηγούμενα Εθνών είχα όλο προβλήματα. Μου έκατσε γενικά καλύτερα αυτός ο αγώνας. Η προετοιμασία στο Βέλγιο σίγουρα μας βοήθησε να φέρουμε την 25η θέση και αφήνει υποσχέσεις για καλύτερες θέσεις τα επόμενα χρόνια. Τώρα ο αγώνας ήταν πολύ καλός η πίστα όπως είπα μου άρεσε πάρα πολύ, μου άρεσε και το κοινό που σε ενθάρρυνε να πάς καλά, ακόμα και οι κριτές σε ενθάρρυναν να πηδήξεις τα άλματα και για εσένα αλλά και για αυτούς ώστε να μην γίνει κάποιο ατύχημα. Το χώμα ήταν πολύ μαλακό και σε βοηθούσε να ρισκάρεις στα μεγάλα άλματα αλλά είχε και πολλά λούκια που έκαναν την πίστα δύσκολη, παρόλα αυτά ευχαριστήθηκα οδήγηση. Στους αγώνες, φάνηκε ότι όσοι αγωνίζονταν στην Αμερική είχαν πλεονέκτημα, πήγαν όλοι πολύ καλά άσχετα το γεγονός ότι η πίστα είναι ίδια για όλους”.